Text Widget

Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να 'ναι: Γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί θα μοιραστεί την ήττα. Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει: Γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί.

Μπ. Μπρεχτ

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Πρώτες σκέψεις

Ο λαός κατ' αρχήν ψήφισε κατά των μνημονίων. Το πολιτικό σύστημα τουλάχιστον όπως το ξέραμε μέχρι τώρα έχει σοβαρό πρόβλημα για το πως θα εφαρμόσει από 'δω και πέρα την πολιτική του. Οι δύο ως τώρα πυλώνες του συστήματος σε αυτή τη φάση καταποντίστηκαν, τα δήθεν αντιμνημονιακά αναχώματα θα πρέπει να πάρουν θέση στη πράξη, καλούνται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο σύστημα που έτσι κι αλλιώς το υπηρετούν. Δεν είναι τυχαίο που η "καινούργια" διάκριση είναι η φιλοευρωπαίοι από τη μια και οι αντιευρωπαίοι από την άλλη, διάκριση που άρχισε να εμαφανίζεται πιο έντονα τις τελευταίες μέρες της προεκλογικής περιόδου. Από την άλλη υπάρχουν πολλά που πρέπει να μας προβληματίσουν. Το αντιμνημονιακό δε σημαίνει ντε και καλά και αριστερό. Τα δεξιά αναχώματα λειτούργησαν, ιδιαίτερα όμως θα πρέπει να μας προβληματίσει η Χρυσή Αυγή. 
Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως, κάτω από την εποπτεία της ΕΕ και του ΔΝΤ, τα κόμματα του κεφαλαίου, συνεργαζόμενα ή και με τη στήριξη από δεξιά και «αριστερά» δεκανίκια, θα θελήσουν να συνεχίζουν να εφαρμόζουν την ίδια σκληρή αντιλαϊκή πολιτική.
Οι επιδιώξεις του μαύρου μετώπου της αντιλαϊκής πολιτικής της πλήρους επίθεσης σε ότι αφορά το λαό και της υποτέλειας δεν μπορούν να ματαιωθούν παρά μόνο αν συνεχισθεί και αναπτυχθεί η αντίσταση του λαού.
Επιβεβαιώθηκε ότι οι πραγματικές λύσεις για την εργατική τάξη και το λαό δεν βρίσκονται μέσα στις κάλπες που έστησε το αστικό πολιτικό σύστημα. Δεν περνούν μέσα από τη ρεφορμιστική και καιροσκοπική πολιτική που εγκλώβισαν τον κόσμο σε προτάσεις «εναλλακτικών κυβερνήσεων» στα πλαίσια του αστικού συστήματος και της ΕΕ,  σε θέσεις άρνησης της ξένης εξάρτησης της χώρας και του αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία και σε πρακτικές διάσπασης των μαζικών αγώνων.
Για άλλη μια φορά φάνηκε πως η διέξοδος στα προβλήματα της εργατικής τάξης και του λαού βρίσκεται:
• στο δυνάμωμα των μαζικών λαϊκών αγώνων, στην ενίσχυση μέσα στην εργατική τάξη και το λαό του ρεύματος της αντίστασης, της οργάνωσης και της αλληλεγγύης
• στην κατεύθυνση της ασυμβίβαστης πάλης με την πολιτική της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού
• στην κατεύθυνση της ανασύνθεσης και ανασυγκρότησης του εργατικού, λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος.
Και στη βάση αυτή θα πρέπει να προβληματιστούμε όλοι όσοι θεωρούμε ότι υπηρετούμε την υπόθεση του λαού, είτε κερδισμένοι νοιώθουμε είτε χαμένοι.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου