Text Widget

Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να 'ναι: Γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί θα μοιραστεί την ήττα. Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει: Γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί.

Μπ. Μπρεχτ

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Το επόμενο βήμα της «βίαιης ωρίμανσης»

http://poreia.net/images/giounker.jpg

Οι προσδοκίες διαψεύστηκαν. Οι μύθοι και οι αυταπάτες καταρρέουν.
Η κυβέρνηση Α. Τσίπρα, αφού επί πέντε -κοντά- μήνες μετά το σχηματισμό της, δεν έχει θίξει, αλλά -αντίθετα- νομιμοποιεί και εφαρμόζει τα υφιστάμενα μνημόνια, περνάει -τώρα- στο επόμενο βήμα. Οι προτάσεις της προς τους δανειστές, αρχής γενομένης από το περιβόητο σχέδιο των 47 σελίδων, βυθίζουν τη χώρα και το λαό, ακόμη πιο βαθιά, στη μνημονιακή βαρβαρότητα.
Μια νέα φοροεπιδρομή τελικής αφαίμαξης όσων ισχνών εργατολαϊκών εισοδημάτων έχουν απομείνει και η συνέχιση του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου και υποδομών είναι οι κύριοι άξονες στους οποίους κινούνται οι τρέχουσες κυβερνητικές προτάσεις προς τους «εταίρους» της. Και έπεται συνέχεια με τα κρίσιμα ζητήματα του ασφαλιστικού, των εργασιακών κ.ο.κ.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της υποτιθέμενης σκληρής διαπραγμάτευσης, της «διαπραγμάτευσης νίκης», όπως κομπορρημονούσε -μετεκλογικά- ο νέος πρωθυπουργός. Αυτή είναι η κατάληξη της περιβόητης δημιουργικής ασάφειας, κατά τον υπουργό Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη, της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου. Αυτός είναι ο περίφημος «έντιμος, αμοιβαία επωφελής συμβιβασμός». Η πλήρης ευθυγράμμιση, ο ταπεινωτικός μεγάλος συμβιβασμός, η υποταγή -τελικά- στο δεδομένο, ανελέητο σφυροκόπημα και στα εκβιαστικά τελεσίγραφα των ιμπεριαλιστών δανειστών του ΔΝΤ και της ΕΕ.
Μέσα από παλινωδίες, ελιγμούς, λεκτικές επινοήσεις, πυροτεχνήματα και χειρισμούς, η κυβέρνηση Α. Τσίπρα προλειαίνει το έδαφος ώστε, την «ύστατη στιγμή» του τελευταίου ιμπεριαλιστικού τελεσίγραφου, όταν ο «χρόνος θα έχει τελειώσει» και τα κρατικά ταμεία θα έχουν στεγνώσει, να προχωρήσει στον έσχατο εκβιασμό απέναντι στον ελληνικό λαό προβάλλοντας την επιτακτικότητα της «σύγκλισης» και της αποδοχής των ιμπεριαλιστικών απαιτήσεων. Να δικαιολογήσει -έτσι- την τελική συνθηκολόγησή της και να αποσπάσει τη λαϊκή συναίνεση στην κυοφορούμενη νέα μεγάλη αντιλαϊκή επίθεση.
Η μετεξέλιξη σε «κανονικό» κόμμα
Η «βίαιη ωρίμανση» του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αναμενόμενη και προδιαγεγραμμένη. Όλα όσα προπαγάνδιζε προεκλογικά και όσα λιγότερα συνεχίζει να ψελλίζει μετεκλογικά συνιστούν σκόπιμες παραπλανητικές ψευδολογίες κατά κύριο λόγο, αλλά και τυπικές ρεφορμιστικές αυταπάτες σε αρκετές περιπτώσεις. Ο προορισμός και ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ -που έρχεται να καταλάβει το κενό του σοσιαλδημοκρατικού χώρου που έχει αφήσει το ημιθανές πλέον ΠΑΣΟΚ- είναι να δώσει πολύτιμες ανάσες σε ένα πολιτικό σύστημα που δοκιμάζεται από μια πρωτοφανή -μεταπολιτευτικά- κρίση.
Με τα ιστορικά κόμματα της ελληνικής ολιγαρχίας -το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ- πλήρως απαξιωμένα και αδύναμα να ανταποκριθούν στο ρόλο τους, αυτόν της κλιμάκωσης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής επιβολής, με την πολιτική αστάθεια και ρευστότητα να κυριαρχούν ελλείψει σοβαρών πολιτικών εφεδρειών, οι ισχυροί -εντός και εκτός Ελλάδας- δεν έχουν άλλη επιλογή, παρά να επενδύουν και να προσφεύγουν στο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται, στην τρέχουσα συγκυρία, σε ισχυρό πολιτικό πόλο, το μοναδικό που μπορεί -σήμερα- να διασφαλίσει τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών δανειστών και των εγχώριων πλουτοκρατών. Η σταθερή προσήλωση της ηγετικής του ομάδας στη στρατηγική της ελληνικής ολιγαρχίας για ένταξη και αδιαμφισβήτητη παραμονή στην ΕΕ και την ευρωζώνη και στο γενικότερο αμερικανονατοϊκό πλαίσιο εξάρτησης αποτελεί την αναγκαία ασφαλή εγγύηση.
Εκβιάζεται, γι αυτό, η μετεξέλιξή του από ένα «μη κανονικό κόμμα», όπως χαρακτηρίστηκε από το Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ -και όχι μόνο-, σε ένα πλήρως ελεγχόμενο, «κανονικό», τυπικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Οι πιέσεις των ιμπεριαλιστών και της εγχώριας ολιγαρχίας στρέφονται, απροσχημάτιστα, προς τον Α. Τσίπρα. Παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα, απαιτούν την άμεση εκκαθάριση του εσωκομματικού του μετώπου από τις διάφορες «συνιστώσες», την ανασύνθεση της κυβέρνησής του ώστε να είναι «αντάξια των περιστάσεων» και τη διαμόρφωση ενός «νέου πολιτικού περιβάλλοντος», αυτού του «μεγάλου εσωτερικού ευρωπαϊκού μετώπου».
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ακόμη -παρά τη σχετική δημοσκοπική υποχώρηση- την ανοχή, τη συμπάθεια και την υποστήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Αυτό είναι το στοιχείο που τον καθιστά εξαιρετικά χρήσιμο και πολύτιμο στους κρατούντες. Τον δε πρόεδρό του πολιτικό κεφάλαιο στο οποίο εμφανώς επενδύουν. Ο υποδείξεις και οι προτροπές εκπροσώπων της ελληνικής ολιγαρχίας προς τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να στηρίξουν την κυβέρνηση Α. Τσίπρα στη διαπραγμάτευση και τη συμφωνία της με τους δανειστές, να συστρατευτούν  και να συμπήξουν «εθνικό μέτωπο» με τον εκκαθαρισμένο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιεστικές.
Είναι βέβαιο πως διανύουμε μια περίοδο πυκνών πολιτικών εξελίξεων. Σοβαρές πολιτικές ανακατατάξεις δρομολογούνται, σε αυτή τη μεταβατική φάση, στο υπό διαμόρφωση, ασταθές, αστικό πολιτικό σκηνικό της χώρας. Όλα τα κόμματα που το συναποτελούν περιδινούνται σε μια βαθιά πολιτική κρίση. Τα εξαιρετικά ρευστά και αβέβαια χαρακτηριστικά που σφραγίζουν την τρέχουσα συγκυρία θα διαρκέσουν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι Αριστερά
Η Ελλάδα, ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης, σε ένα εγγύς και ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, σφοδρούς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολεμικές συγκρούσεις, με την παγκόσμια οικονομική κρίση να συμπαρασύρει στη δίνη της όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, μπαίνει και πάλι στο μάτι του κυκλώνα, υφίσταται, για μια ακόμη φορά, την απροσχημάτιστη επιβολή των επικυρίαρχων.
Η ταχύρρυθμη προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στις επιταγές των εγχώριων και ξένων κέντρων εξουσίας έρχεται να διαιωνίσει και να εντείνει το μνημονιακό εφιάλτη. Αυτή -όμως- η αντιδραστική προσαρμογή της κυβέρνησης της «πρώτης φοράς Αριστερά», μετά από μια πενταετία ολοκληρωτικής λεηλασίας των λαϊκών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων και καταλήστευσης και υποδούλωσης της χώρας, προσφέρει και άλλες πολύτιμες υπηρεσίες στην εγχώρια ολιγαρχία και τον ιμπεριαλισμό. Συμβάλλει, τα μέγιστα, στο να περάσει το αντιδραστικό μήνυμα πως δεν υπάρχει μέλλον και διέξοδος άλλη, παρά μόνο αυτή, μέσα σε μνημόνια, ελέγχους και επιτροπείες, αφού και η «Αριστερά» τα ίδια πράττει. Να αφοπλιστεί, δηλαδή, ιδεολογικά και πολιτικά, ο λαός και να πιστέψει πως είναι ανέφικτη, τελικά, η προοπτική μιας άλλης κοινωνίας όπου οι λαοί θα διαφεντεύουν την τύχη τους.
Να μην το επιτρέψουμε! Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι Αριστερά. Στις δύσκολες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, με το λαϊκό και εργατικό κίνημα σε υποχώρηση και απραξία ουσιαστικά, να εντείνουμε τις προσπάθειες ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ενός μαζικού εργατολαϊκού κινήματος ενάντια στα μνημόνια υποδούλωσης της χώρας και λεηλασίας του λαού, να υπερασπίσουμε τις λαϊκές κατακτήσεις, δικαιώματα και ελευθερίες, την εθνική περηφάνια και αξιοπρέπεια, να αγωνιστούμε για την εθνική ανεξαρτησία, τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό. Είναι ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να οδηγήσει σε ελπιδοφόρες εξελίξεις την υπόθεση του λαού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου