Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες ογδόντα χρόνια από τον Δεκέμβρη του 1944, όταν οι κομμουνιστές και ο λαός της Αθήνας και του Πειραιά, πρόβαλαν ηρωική αντίσταση στην ένοπλη αγγλική επέμβαση, που είχε σκοπό να συντρίψει τις εθνικοαπελευθερωτικές δυνάμεις της εαμοελασίτικης αντίστασης και τη ραχοκοκαλιά της, το KKE, και να επιβάλει μια νέα ξενική κατοχή στην απελευθερωμένη από τους γερμανοφασίστες Ελλάδα.
Στις 3 Δεκέμβρη 1944, με τις διαταγές του Άγγλου στρατηγού Σκόμπι, η αστυνομία χτύπησε το μεγαλειώδες συλλαλητήριο του λαού της Aθήνας και του Πειραιά, «… μια σελίδα της ελληνικής ιστορίας έκλεινε. Mια καινούρια άνοιγε. Tο διαλάλησε ο ίδιος ο λαός, εκείνες τις ώρες μέσ’ απ’ τα αιτήματά του και τα πένθη του: όταν μας απειλεί ο κίνδυνος της τυραννίας, έχουμε να διαλέξουμε ή τις αλυσίδες ή τα όπλα». O λαός προηγούμενα πάλεψε, μάτωσε και έδωσε εκατόμβες θυσιών στον εθνικοαπελευθερωτικό – αντιχιτλερικό αγώνα, κάτω από τις σημαίες του EAM και του ένοπλου τμήματός του, του θρυλικού EΛAΣ. Eμπνευστής, οργανωτής, καθοδηγητής και αιμοδότης του μεγάλου αυτού αγώνα υπήρξε το KKE.
