Βλέπω βαθυά, μιαν σπίθα· πλησιάζει· μεγαλόνεται·
ωσάν κύκλος αμέτρητος, ως πέλαγος φλογώδες

Ογδόντα δυο χρόνια από την εκτέλεση των διακοσίων Κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944.
Πριν λίγες μέρες, αναρτήθηκαν σε φιλο-νεοναζιστική διαδικτυακή εμπορική πλατφόρμα δημοπρασιών, φωτογραφίες από την εκτέλεσή τους. Αναρτήθηκαν με σκοπό την πώλησή τους. Η πλατφόρμα αυτή πουλάει αντικείμενα του Γ΄ Ράιχ στο φιλοναζιστικό της κοινό. Στρατιωτικές στολές, διακριτικά με το ναζιστικό θυρεό και σβάστικες, στρατιωτικές ταυτότητες, μετάλλια και ιστορικές φωτογραφίες.

Δεν είναι η μόνη τέτοια πλατφόρμα που «ανθίζει» στη δυτική Ευρώπη. Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν πως τα έσοδα από τέτοιες δημοπρασίες διατίθενται για τις δραστηριότητες νεοναζιστικών ομάδων. Αν είχαν «περισσέψει» τα μαλλιά και τα δόντια των δεσμωτών των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, θα τα δημοπρατούσαν και αυτά. Προς το παρόν αρκούνται στις πωλήσεις των «αναμνηστικών» φωτογραφιών των θηριωδιών που διέπραξαν οι Ναζί. Σαν να είναι αναμνηστική ενός σαββατοκύριακου στην εξοχή. Ή …«αναμνήσεις» από τη Γάζα. Αυτός ο κανιβαλισμός, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε, γίνεται νόμιμα και ηθικά, στο φως της ημέρας, στην τάχα δημοκρατική Ευρώπη. Αντί όλα αυτά να κατασχεθούν και να καταστραφούν ως υλικά μίσους, μιας μαύρης περιόδου της παγκόσμιας ιστορίας, ή ακόμα, όσα από τα υλικά, αποτελούν τεκμήρια και έχουν ιστορική αξία, να αποδοθούν στους λαούς που μαρτύρησαν κάτω από την μπότα του ναζισμού, πωλούνται προκλητικά.