Με αφορμή το θάνατο της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου -Το Δημόσιο Σχολείο σε κίνδυνο! Να το υπερασπιστούμε!

 

Τις τελευταίες μέρες, η είδηση του θανάτου της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου πλημμύρισε τις οθόνες μας και επανέφερε στο προσκήνιο το ιδιαίτερα απαιτητικό και ασφυκτικό πλαίσιο της καθημερινότητας χιλιάδων εκπαιδευτικών. Ωστόσο, το επανέφερε με ένα στρεβλό τρόπο παρουσιάζοντας τους μαθητές ως «εγκληματίες» και τους εκπαιδευτικούς παραδομένους «εις τας ορέξεις μιας αδιστάκτου μαθητιώσης νεολαίας». Αυτή τη φορά «στο ρόλο του θύτη» βρέθηκαν οι μαθητές, ενώ σε άλλες περιπτώσεις ο ρόλος αυτός έχει αποδοθεί αβασάνιστα στους εκπαιδευτικούς. Πρόκειται για μια πάγια και βολική τακτική για το σύστημα και τους εκπροσώπους του, καθώς με αυτόν τον τρόπο «θολώνουν τα νερά» και ο πραγματικός ένοχος μένει στο απυρόβλητο.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική από την εικόνα που προσπάθησαν να κατασκευάσουν τεχνηέντως οι διάφοροι «τηλεμαϊντανοί» και «δικαστές του πληκτρολογίου», μίσθαρνα όργανα της εξουσίας, οι οποίοι τώρα «θυμήθηκαν» τα βάσανα των εκπαιδευτικών. Ο «ένοχος» βρέθηκε με συνοπτικές διαδικασίες και μερικοί, σαν να μην έφτανε αυτό, άρχισαν να αναπολούν τις «παλιές καλές εποχές» όπου η «σάρκα του μαθητή» -για να θυμηθούμε και τα λόγια του Καζαντζάκη- ήταν στην απόλυτη δικαιοδοσία του δασκάλου. Φαίνεται ότι ο «θάνατος πουλάει» και για αρκετούς είναι μια ευκαιρία να προσφέρουν τις προκατασκευασμένες αλήθειες τους μέσα σε ένα δυσώδες πλαίσιο ψευδεπίγραφου δημόσιου διαλόγου.

Για την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά

 

Στο προηγούμενο φύλλο του Λαϊκού Δρόμου σημειώναμε πως: «Το Ιράν, υπερασπιζόμενο την εδαφική κυριαρχία και ανεξαρτησία του από την αχαλίνωτη επιθετικότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού, απάντησε, όπως είχε από πριν ξεκαθαρίσει…». Ενώ ταυτόχρονα επισημαίναμε σχετικά με το χαρακτήρα του πολέμου ότι: «Το ζήτημα για τον ιρανικό λαό και τους κομμουνιστές δεν είναι τώρα το καθεστώς του Ιράν, που είναι βεβαίως θεοκρατικό και καταπιεστικό. […] Για το σκοπό αυτό εξάλλου δουλεύουν άλλοι. Δουλεύει λυσσασμένα ο αμερικάνικος και σιωνιστικός στρατός, η CIA και η Μοσάντ. […] Την ώρα που η κυβέρνηση του Ιράν έχει γίνει ο πρώτος στόχος των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της ΕΕ και κινείται ενάντιά της ολόκληρη η πολεμική μηχανή τους και η θέση της εξακολουθεί να είναι θέση αντίστασης και όχι συνθηκολόγησης, οποιοδήποτε σύνθημα “ίσων αποστάσεων”, πολύ περισσότερο ανατροπής της “από τα αριστερά”, ισοδυναμεί με απροσχημάτιστη υποστήριξη των επιθετικών σχεδίων των ιμπεριαλιστών».

Απέναντι στη θέση αυτή, μια σειρά δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά αδυνατούν μέχρι και σήμερα να κρατήσουν μια καθαρή πολιτική στάση και, πίσω από γενικές διακηρύξεις καταδίκης του «ιμπεριαλιστικού πολέμου» ή «αλληλεγγύης στον ιρανικό λαό», αρνούνται να πάρουν θέση απέναντι στη συγκεκριμένη ιμπεριαλιστική και σιωνιστική σφαγή. Με αυτό τον τρόπο, διατηρούν «ίσες αποστάσεις» ανάμεσα στους θύτες και τα θύματα, ανάμεσα στην αμερικανική και ισραηλινή επέμβαση και τον αγώνα του ιρανικού λαού και της ηγεσίας του για την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας τους. Η στάση τους αυτή αποτελεί συνέχεια της στήριξής τους στις «λαϊκές κινητοποιήσεις» που προηγήθηκαν της επέμβασης των ΗΠΑ-Ισραήλ πριν τρείς μήνες.

Πηχτό, δυτικό, προπαγανδιστικό σκοτάδι. Το «βιβλικό δίκαιο» των αρίων, η στήριξη των «ευλογημένων» και… οι τραυλισμοί των λακέδων

 

Αν μια αλήθεια θα μπορούσε να περιγράψει την εποχή, αυτή θα ήταν ότι «δεν φτάνουν πλέον οι λέξεις» για να μιλήσει κανείς για αυτή. Οι φονιάδες του πλανήτη, σε κατάσταση παροξυσμού, έχουν εξαπολύσει μια απρόκλητη, πρόστυχη και εγκληματική επίθεση εναντίον του Ιράν και του λαού του. Γύρω από τους πρωτοπόρους «προστάτες» της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Τραμπ και Νετανιάχου, έχει συναχτεί μια δράκα από ύαινες και λακέδες, υπό τον εύηχο τίτλο των «νατοϊκών συμμάχων». Με πρόσχημα την προστασία της διαιρεμένης και κατεχόμενης -με τις ευλογίες ΝΑΤΟ και ΕΕ- Κύπρου, έχουν ενταχθεί στο στρατηγικό επιθετικό σχεδιασμό ενάντια στο Ιράν, το Λίβανο και όποιον άλλο λαό στοχοποιείται από του παγκόσμιους τραμπούκους των ΗΠΑ και το σιωνιστικό τέρας της Μέσης Ανατολής. Από κοντά και τα κράτη του κόλπου. Μεσαιωνικά καθεστώτα, τυραννικές μοναρχίες αλλά και ωμές στρατιωτικές χούντες. Πιστά σκυλιά της πλανηταρχίας, απολαμβάνουν και αυτές την «προστασία» και τη συμμαχία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Όλοι τους μηρυκάζουν την πιο πρόστυχη πολεμική προπαγάνδα που κατασκευάζεται από τους πιο σκοτεινούς κύκλους της κυρίαρχης τάξης των ΗΠΑ και του σιωνιστικού τους μαντρόσκυλου. Αν και ο πόλεμος που έχουν εξαπολύσει ενάντια στο Ιράν έχει μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση των πιο αδίστακτων οικονομικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ και του Ισραήλ, οι θλιβεροί παρατρεχάμενοί τους δεν διστάζουν να αναπαράγουν κάθε ψέμα και ανιστόρητη ανοησία που εκτοξεύουν οι κήρυκες του σκότους και του πολέμου.

Ζούμε στους καιρούς που για το δυτικό κόσμο το «διεθνές δίκαιο» διαβάζεται και ερμηνεύεται σε βιβλικούς στίχους. Οι φονιάδες του σιωνισμού και του δυτικού ιμπεριαλισμού όλο και συχνότερα επικαλούνται κάποια θεϊκή εντολή ή υπόσχεση, για να υπνωτίσουν και να φανατίσουν. Απλώνουν το μεσαιωνικό σκοτάδι, τη θρησκοληψία και το φονταμενταλισμό, την ίδια ώρα που -όπως ισχυρίζονται- ενοχλούνται από το θεοκρατικό καθεστώς και τους μουλάδες του Ιράν.

Το «βιβλικό δικαίωμα» του Ισραήλ…

Για τους σιωνιστές η αναφορά στη βίβλο και κυρίως η ερμηνεία της, ως εντολή και δικαίωμα του Ισραήλ να δολοφονεί τους λαούς της Μέσης Ανατολής, αποτελεί την πιο προσφιλή και πρόσφορη προπαγάνδα στο εσωτερικό τους. Το διάγγελμα Νετανιάχου για την επίθεση-κήρυξη πολέμου στο Ιράν, με αναφορές στα βιβλικά παραμύθια, ξεκίνησε από τον πόλεμο ενάντια στον Αμαλήκ πριν τρεις χιλιετίες, και ξεδιπλώνοντας ένα παραφρονικό «ιστορικό συνεχές» έφτασε να παρουσιάζει ως βιβλική εντολή την Νάκμπα του 1948, το 1967 και τελικά το σημερινό κτηνώδη πόλεμο ενάντια στο Ιράν. Η αναφορά στους αμαληκίτες δεν είναι καθόλου τυχαία. Αφορά την ανάγνωση της βίβλου που δίνει το δικαίωμα στους σιωνιστές να «σκοτώσουν χωρίς έλεος άνδρες, γυναίκες, παιδιά και βρέφη, βόδια και πρόβατα, καμήλες και γαϊδούρια» όπως αναφέρει το σχετικό εδάφιο. Για αυτό και η αναφορά στους Αμαληκίτες, περιέχεται σε κάθε κάλεσμα της κυβέρνησης Νετανιάχου στους «ήρωες» του IDF για να διαπράξουν πολεμικά εγκλήματα εναντίον Παλαιστινίων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη ή στο Λίβανο ή στο Ιράν, όπως κάνουν σήμερα.

Αν για τους θεοκράτες σιωνιστές, η θρησκεία του μίσους, των φρικαλεοτήτων και του πολέμου -καθώς και η προπαγάνδα της- αποτελεί εδώ και δεκαετίες το χαρακτηριστικό γνώρισμα του Ισραήλ, η υιοθέτηση αυτής της προπαγάνδας από τους δυτικούς και πρώτα και κύρια από κυρίαρχους κύκλους των ΗΠΑ αποτελεί σίγουρα νέο στοιχείο. Πριν λίγο καιρό ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ αναφέρθηκε σε αυτό ακριβώς το βιβλικό δικαίωμα, να καταλάβει το Ισραήλ τις χώρες και τους λαούς της Μέσης Ανατολής. Όταν ζητήθηκαν διευκρινήσεις από τους δημοσιογράφους, «υποχώρησε» κάνοντας λόγο για το «μεγαλύτερο τμήμα» της Μέσης Ανατολής! Αυτή η ακραία σοβινιστική, σκοταδιστική φράση δεν ειπώθηκε από κάποια παρανοϊκή ακροδεξιά σέχτα. Αλλά από την πιο επίσημη φωνή της αμερικάνικης διπλωματίας. Χωρίς ούτε μια στιγμή να απαιτηθεί ανάκληση ή να ανασκευαστεί αυτή η εμπρηστική πολεμική ιαχή.

…και «οι ευλογημένοι που στηρίζουν τους ευλογημένους»

Μία εβδομάδα μετά από αυτές τις δηλώσεις του Χάκαμπι, ΗΠΑ-Ισραήλ ξεκίνησαν την επίθεση ενάντια στο Ιράν. Οι «διώκτες των μουλάδων» στις ΗΠΑ πήραν φωτιά. Ένα μπαράζ γεγονότων και δηλώσεων, που ακροβατούν ανάμεσα στον ανοιχτό φασισμό και το θρησκευτικό σκοταδισμό, πλημμύρισε τους δέκτες των χωρών της λεγόμενης «δημοκρατικής» Δύσης, δυσκολεύοντας κάποιες φορές στην αναμάσησή τους ακόμη και την απόλυτα παραδομένη, «πετσωμένη» δημοσιογραφία της. Ο Χέγκσεθ, αυτός ο βαθιά θρησκόληπτος «ταγός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» –ορκισμένος εχθρός του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες– επαναλαμβάνοντας σχεδόν ατόφιο το διάγγελμα Νετανιάχου, μίλησε για την καταπίεση των γυναικών από το ιρανικό καθεστώς. Είναι ο ίδιος που χαρακτηρίζει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων «θαύμα» και που εύχεται ως επόμενο θαύμα (μετά το 1948, το 1967 κλπ) την καταστροφή του ιερού για τους Παλαιστίνιους Αλ Άκσα, κάτι που ταυτίζεται με την επισφράγιση της κατοχής της Δυτικής όχθης και της Ιερουσαλήμ.

Ένας εσμός ευαγγελιστών ή «χριστιανών σιωνιστών», όπως αυτοαποκαλούνται, έχει βρει βήμα στα αμερικάνικα ΜΜΕ. Μετά την προσευχή των θρησκευτικών ηγετών και παστόρων του αμερικάνικου έθνους, με την οποία ευλόγησαν μπροστά στις κάμερες τον Τραμπ ώστε να έχει τη σοφία του θεού στις αποφάσεις του, ξεχύθηκαν σε αναρίθμητες εκδηλώσεις και συνεντεύξεις να κοινωνήσουν την… πολεμική προπαγάνδα! Αναπαράγοντας τη σιωνιστική μέθοδο, βλέπουν τον εαυτό τους σε φράσεις, παραφράσεις και ερμηνείες της βίβλου, με βάση τις οποίες «θα ευλογηθούν όσοι στηρίξουν τους ευλογημένους» δηλαδή τους σιωνιστές. Υπάρχουν εκατοντάδες καταγγελίες για αξιωματικούς του στρατού που ισχυρίζονται ότι ο πόλεμος στο Ιράν, είναι μέρος της αποκάλυψης. Ένας όχλος από φονταμενταλιστές ευαγγελιστές προελαύνει, ουρλιάζοντας για τον ιερό πόλεμο ενάντια στον εχθρό και τις «δυνάμεις του σκότους». Χαρακτηριστική μορφή του «θρησκευτικού» κινήματος, η πνευματικός του Τραμπ, τηλε-ευαγγελίστρια και ηγέτιδα, που στις ομιλίες της φτάνει σε κατάσταση έκστασης και σύνδεσης με τα… θεία. Όπως και ο πάστορας που βρήκε στην βίβλο την εντολή προς το αμερικάνικο έθνος(!) να πάρει τα πετρέλαια της Βενεζουέλας!

Πίσω από το φαιδρό και το παρανοϊκό όλων των παραπάνω, αυτό που έχει σημασία είναι ότι, εκτός των άλλων, ο θρησκευτικός σκοταδισμός -και ό,τι αυτός συνεπάγεται- βρίσκεται στη μεριά των επιτιθέμενων ΗΠΑ-Ισραήλ και των συμμάχων τους. Αυτοί είναι πριν από όλους οι φορείς της ιδεολογίας του ρατσισμού και του μίσους. Αυτοί είναι οι φονταμενταλιστές που επιτίθενται με πρόσχημα την «ελευθερία», διατυμπανίζοντας το δικαίωμά τους στην κατοχή της Μέσης Ανατολής.

Αυτό αφορά τη μία βασική πλευρά της πολεμικής προπαγάνδας που απευθύνεται κυρίως στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Η άλλη έχει το αποκρουστικό πρόσωπο του κυνισμού που έχει εγκαινιάσει ο Τραμπ. Δεν υπάρχει κανένα διεθνές δίκαιο. Υπάρχει μόνο ο Τραμπ και τα κατά αυτόν συμφέροντα των ΗΠΑ. Πίσω από τον ανερμάτιστο και ανοϊκό λόγο του, υπάρχει μόνο το δίκαιο και ο τσαμπουκάς της υπερδύναμης. Μπορεί στην ίδια πρόταση να πέσει τρεις φορές σε αντιφάσεις, ως προς τους λόγους, τις επιτυχίες και τους στόχους του πολέμου. Αυτό που πάντα είναι καθαρό είναι ένα. Ότι δεν υπάρχει κανένα άλλο δίκαιο από αυτό του ισχυρού και ότι καθόλου δεν τον ενδιαφέρει το αν χτυπήθηκε σχολείο ή νοσοκομείο. Όπως ο ίδιος δήλωσε σε μια κρίση παροξυσμού «μπορεί να βομβαρδίσουμε ξανά τη νήσο Χαργκ… ακόμη και για πλάκα». Με τον πόλεμο στο Ιράν να είναι σε εξέλιξη, ήδη εκτοξεύει απειλές για επέμβαση και κατοχή της Κούβας. Η εποχή των «άλλοθι διεθνούς δικαίου» έχει παρέλθει. Είμαστε στην εποχή της τρομοκρατίας του ισχυρού.

Σύμμαχοι και λακέδες τραυλίζουν… για ένα νεκρό «διεθνές δίκαιο»

Και ενώ συμβαίνουν αυτά, οι «σύμμαχοι» που σέρνονται στο βρόμικο πόλεμο εναντίον του Ιράν έχουν μείνει να παραμιλούν για το «σεβασμό» του διεθνούς δικαίου. Ποιο ακριβώς δίκαιο υπερασπίζονται οι ευρωπαίοι και οι ντόπιοι λακέδες, σε έναν επιθετικό πόλεμο των ΗΠΑ-Ισραήλ, όταν οι ίδιοι που τον κάνουν μιλούν για βιβλικά δικαιώματα και παραμύθια 3500 χρόνων; Όταν επικαλούνται μια βίβλο που προστάζει εξόντωση και γενοκτονίες; Όταν αυτός ο πόλεμος ξεκίνησε με την δολοφονία 162 δωδεκάχρονων κοριτσιών; Όταν οι επιτιθέμενοι ισχυρίζονται ότι μπορεί να βομβαρδίσουν ακόμα και «για πλάκα»…

Ο Μακρόν, την ίδια ώρα που ορκίζεται στο διεθνές δίκαιο και κρατάει αποστάσεις από την επίθεση των ΗΠΑ, καλεί το Ιράν να σταματήσει τις επιθέσεις! Και να ανοίξει τα στενά του Ορμούζ. Την ώρα που το βομβαρδίζουν απρόκλητα οι πλανητικοί δολοφόνοι, το εγκαλεί ως δύναμη αποσταθεροποίησης.

Σε ρόλο τραγικού φερέφωνου ο Μητσοτάκης από την Κύπρο επανέλαβε μαζί με τις παρόλες περί «διεθνούς δικαίου» την απαίτηση «να σταματήσει το Ιράν τις επιθέσεις». Ο Γεωργιάδης, ακραίος οπαδός και γλείφτης του σιωνισμού, επαναλαμβάνει τις καταγγελίες του Νετανιάχου για χρήση βομβών διασποράς(!) από το Ιράν. Αυτός που δεν βρήκε ούτε λέξη για την ισοπέδωση της Γάζας με βόμβες διασποράς ή τη χρήση λευκού φωσφόρου, για τις 70.000 και πλέον δολοφονημένων αμάχων γυναικών και παιδιών, για τα ανείπωτα εγκλήματα… Αυτός ο σαλτιμπάγκος ωρύεται για τη χρήση βομβών από το Ιράν, επειδή αυτό του είπαν οι σιωνιστές. Αυτοί που θεωρούν βιβλικό δικαίωμα τη δολοφονία παιδιών και βρεφών του Ιράν, του Λιβάνου της Παλαιστίνης και όποιου άλλου λαού αποφασίσουν. Οι ίδιοι θεωρούν έγκλημα πολέμου το θάνατο ενός ισραηλινού… εκλεκτού του θεού.

Το μόνο δίκαιο που αναγνωρίζουν οι δυτικοί θιασώτες των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» είναι αυτό των συμφερόντων τους. Το δικαίωμά τους να βομβαρδίζουν το Ιράν και το «δίκαιο» της μη αντίστασής του. Αυτό το «δίκαιο» διεκδικούν οι πλανητικοί τύραννοι και οι δυτικοί σαλτιμπάγκοι. Το Ιράν να παραδοθεί και να υποδουλωθεί ήσυχα… Υπήρξαν όμως και άλλοι στην παγκόσμια ιστορία που το θέλησαν… Γνωστή η τύχη και αυτών, όπως θα είναι και των νεόκοπων αντιγράφων τους.

Η θέση του «ιμπεριαλιστικού πολέμου» του ΚΚΕ για τον πόλεμο στο Ιράν είναι η θέση των ίσων αποστάσεων που ευνοεί τους επιτιθέμενους

 

Μπροστά σε κάθε πόλεμο που ξεσπά, καθήκον κάθε κομμουνιστικής δύναμης είναι να πάρει θέση απέναντι στον πόλεμο και ξεκάθαρα να αποσαφηνίσει ποιος είναι ο χαρακτήρας του συγκεκριμένου πολέμου και, με βάση αυτό, να προσδιορίσει τα καθήκοντα της δράσης της.

Το ΠΓ του ΚΚΕ, σε πρόσφατη απόφασή του που δημοσιοποίησε, καθόρισε πως ο πόλεμος ενάντια στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή είναι πόλεμος ιμπεριαλιστικός.

Και τέλος!

Εκεί μένει η τοποθέτηση του ΚΚΕ, αφήνοντας χώρο σε διαφορετικές ερμηνείες, θολώνοντας τα νερά, σκορπώντας σύγχυση και αποκρύβοντας τελικά το πραγματικό περιεχόμενο της τοποθέτησής του, που για να το εξακριβώσει κανείς απαιτείται μια προσεκτικότερη, πίσω από τους τίτλους και τα συνθήματα, ανάγνωση των τοποθετήσεων του ΚΚΕ.

Λέει η απόφαση του ΠΓ για τους στόχους του πολέμου, πως: «Πραγματικός στόχος είναι ο έλεγχος του πετρελαίου και των άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, των ενεργειακών και εμπορικών δρόμων μιας ευρύτερης περιοχής, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την Κίνα, που διατηρεί στρατηγικές σχέσεις με το Ιράν, και με τον κινεζικό “δρόμο του μεταξιού”».

Παραπλανητική κυβερνητική προπαγάνδα για την πολιτική εμπλοκής στον πόλεμο με τη συναίνεση της αστικής αντιπολίτευσης

 

Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει βάλει τη χώρα μας στην τροχιά της εμπλοκής της στον επιθετικό πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, ξεδιπλώνει μια προπαγάνδα συγκάλυψης αυτής της επικίνδυνης πολιτικής της που έχει δύο όψεις.

Η μια προσπαθεί να σκεπάσει τους πραγματικούς στόχους των αποφάσεών της και να σπείρει τον εφησυχασμό στο εσωτερικό της χώρας. Η άλλη, επιχειρεί να εμφανίσει τις ενέργειές της ως προϊόν «εθνικής ομοψυχίας», πατώντας και πάνω στη συναίνεση που της δίνουν τα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ λειτουργεί σαν ηχείο που αναμεταδίδει, καθημερινά, τα αμερικανο-ισραηλινά χαλκευμένα ψέμματα για τον πόλεμο, έχει «μοντάρει» ένα προπαγανδιστικό λόγο που επιδιώκει να καλλιεργήσει μια εντελώς πλασματική εικόνα για την πραγματική στάση της απέναντι στον πόλεμο και για το τι εξυπηρετούν οι κινήσεις της.

Έχοντας τα βλέμματά της στραμμένα στις ανησυχίες του ελληνικού λαού για τον πόλεμο και την αγωνία του να μην εμπλακεί η χώρα σε αυτόν τον άδικο πόλεμο, προσπαθεί να τις διασκεδάσει προβάλλοντας τον ισχυρισμό πως πολιτική της κυβέρνησης είναι η «μη εμπλοκή» στον πόλεμο. Η πολιτική της, ωστόσο, και οι πράξεις της που συνεπάγονται από αυτήν δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.

Τρία χρόνια μετά τα Τέμπη ανοίγουν οι δικαστικές αίθουσες για την κεντρική δίκη

 

Τρία χρόνια μετά το τραγικό αυτό έγκλημα που άφησε πίσω του 57 νεκρούς και ξεχείλισε την οργή της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιμένει να συγκαλύπτει τις ευθύνες της, να «μπαζώνει» και να κοροϊδεύει τους συγγενείς και τον ελληνικό λαό.
«…Όλα δείχνουν πως το δράμα οφείλεται, δυστυχώς, κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος». Αυτή ήταν η δήλωση του πρωθυπουργού μία ημέρα μετά το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία της Ελλάδας. Με αυτή τη δήλωση ο Κ. Μητσοτάκης έσπευσε να χειραγωγήσει τη κοινή γνώμη και να δώσει «γραμμή» όχι μόνο στην πολιτική αλλά και τη δικαστική εξουσία.

Ταυτόχρονα εκείνες τις μέρες, ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Χρήστος Τριαντόπουλος, μαζί με τον περιφερειάρχη Αγοραστό, σώματα της αστυνομίας, της πυροσβεστικής και ιδιώτες «ξεμπάζωναν» και μπάζωναν το χώρο του εγκλήματος κατά παράβαση κάθε πρωτοκόλλου. 1500 κυβικά χώμα μαζί με μπάζα, συντρίμμια αλλά ακόμα και ανθρώπινα μέλη πετάχτηκαν όλα μαζί σε ιδιωτικό οικόπεδο και στη συνέχεια σε χώρο του ΟΣΕ, στο Κουλούρι Λάρισας. Για να ολοκληρωθεί η αλλοίωση του χώρου του εγκλήματος -ο οποίος θα έπρεπε να μένει άθικτος μέχρι την ολοκλήρωση των ερευνών- αφού επιχωματώθηκε, χτίστηκε από πάνω εκκλησάκι!

Παρά τις προσπάθειες της πολιτικής εξουσίας να συγκαλύψει, να αποδώσει τα Τέμπη σε ατομική ευθύνη και να θαφτεί το γεγονός από την επικαιρότητα, οι αποκαλύψεις για την αδιανόητα επικίνδυνη και κερδοσκοπική λειτουργία του σιδηρόδρομου ήταν τέτοιες, που δεν γινόταν παρά να εντείνουν την οργή των συγγενών και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.

Αναβολή της συνάντησης Τραμπ-Σι. Ανταγωνισμοί, διαπραγματεύσεις και προσωρινοί συμβιβασμοί στο φόντο της επέμβασης των ΗΠΑ στο Ιράν

 

Οι πρόσφατες οικονομικές συνομιλίες ΗΠΑ – Κίνας, υπό την ηγεσία του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, και του Κινέζου αντιπροέδρου, Χε Λιφένγκ, στο Παρίσι απέβλεπαν στο να προετοιμάσουν την επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο στα τέλη του μήνα. Ωστόσο, την ίδια ημέρα που αυτές ολοκληρώθηκαν, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε την αναβολή του ταξιδιού για 5-6 εβδομάδες, επικαλούμενος τον πόλεμο στο Ιράν, ο οποίος ανατρέπει τον συνολικό σχεδιασμό της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στην κινεζική πρωτεύουσα σχεδιαζόταν να πραγματοποιηθεί σε ένα τελείως διαφορετικό κλίμα. Στο επιτελείο της Ουάσιγκτον καλλιεργούνταν η εικόνα ενός προέδρου που θα έφθανε στο Πεκίνο με τον αέρα του κυρίαρχου. Έχοντας γονατίσει τη Βενεζουέλα μετά την απαγωγή και φυλάκιση του Μαδούρο, έχοντας τσακίσει το Ιράν και πιθανά ανοίξει το μέτωπο της Κούβας.
Μια τέτοια αλυσίδα γεωπολιτικών επιβολών θα ενίσχυε σημαντικά τη διαπραγματευτική θέση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού απέναντι στον βασικό τους στρατηγικό ανταγωνιστή. Η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να εμφανιστεί στο Πεκίνο ως η δύναμη που εξακολουθεί να διαμορφώνει τους βασικούς συσχετισμούς ισχύος σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη.

Φωτιά σε καύσιμα και τρόφιμα, στα ύψη η ακρίβεια -Η αντίσταση του Ιράν και το ενεργειακό «μπλακ άουτ» με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ «μπλοκάρει» τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-Ισραήλ

 

Η επέμβαση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν και ο συνεχιζόμενος πόλεμος προκαλεί «σοκ και δέος» στην ασθμαίνουσα παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, που από το 2008 (Λήμαν Μπράδερς) βρίσκεται με διαλείμματα σε μια βαθιά και παρατεταμένη οικονομική κρίση, προκαλώντας σοβαρές οικονομικές και γεωπολιτικές επιπτώ­σεις και παγκόσμια αβεβαιότητα. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σημαντικό μέρος του παγκόσμιου πετρελαίου, θέτει σε δοκιμασία τις αντοχές της παγκόσμιας καπιταλιστικής αγοράς και αποτελεί μείζονα κίνδυνο για την παγκόσμια εφοδιαστική – παραγωγική αλυσίδα.

Ο βομβαρδισμός από το Ισραήλ με την έγκριση των ΗΠΑ του ιρανικού κοιτάσματος φυσικού αερίου Pars, που είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο και το αναπόφευκτο χτύπημα του Ιράν, ως απάντηση, στο κορυφαίο εργοστάσιο φυσικού αερίου στο Κατάρ, έχει βάλει ανεξέλεγκτη φωτιά στις τιμές της ενέργειας.

Η εκτόξευση της τιμής του πετρελαίου πάνω από τα 120€ το βαρέλι περιορίζει την προσφορά πετρελαίου, ασκεί πιέσεις στα καύσιμα, την ηλεκτρική ενέργεια, τη θέρμανση και τη βιομηχανική παραγωγή, στις θαλάσσιες και εναέριες μεταφορές, αυξάνει τα επιτόκια, μειώνει τις επενδύσεις, τις εξαγωγές και τις τουριστικές ροές (ακυρώσεις και μειωμένες κρατήσεις), απειλεί με νέα κύματα μετανάστευσης, αυξάνει το κόστος στρατιωτικών εξοπλισμών. Οι καθυστερήσεις ή αποκλεισμοί στον Περσικό Κόλπο αυξάνουν ναύλα, ασφάλιστρα και λειτουργικό κόστος για τις ναυτιλιακές εταιρείες -και για τις πολλές ελληνικές- ενώ επηρεάζουν άμεσα εισαγωγές πρώτων υλών, σιτηρών και πετροχημικών, πλαστικών και λιπασμάτων, με τεράστιες επιπτώσεις στην αγροτική παραγωγή και στα καρατομημένα εισοδήματα των λαϊκών νοικοκυριών.

Ο πόλεμος με το Ιράν οξύνει αντιθέσεις εντός των ΗΠΑ

 

Η πολεμική επιδρομή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του ισραηλινού φασισμού εναντίον του Ιράν έχει ήδη κρατήσει περισσότερες μέρες από όσες ήλπιζαν οι κυβερνήσεις του Τραμπ και του Νετανάχιου. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι ο πόλεμος δεν εξελίσσεται όπως είχαν φανταστεί. Το Ιράν αποδεικνύεται πολύ πιο προετοιμασμένο από όσο είχε εκτιμηθεί και οι επιπτώσεις της σθεναρής του άμυνας και στρατηγικής του, ήδη διεγείρουν ποικίλες αντιθέσεις εντός του κράτους του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Αυτές προϋπήρχαν της απόφασης για επίθεση ενάντια στο Ιράν.

Από τις δημοσκοπήσεις που έχουν γίνει από την έναρξη του πολέμου και όσο μπορούν αυτές να θεωρηθούν αξιόπιστες, προκύπτει διαίρεση μέσα στην κοινωνία για τον πόλεμο, με τη συνισταμένη εικόνα να είναι ότι περίπου οι μισοί Αμερικάνοι πολίτες να διαφωνούν με τη διεξαγωγή του. Προφανώς εδώ έχουμε να κάνουμε με το γεγονός ότι οι περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι ψηφοφόροι στηρίζουν για την ώρα, τουλάχιστον στα λόγια και όσο οι συνέπειες δεν είναι ακόμη τόσο αισθητές, την απόφαση του Τραμπ, ενώ οι ψηφοφόροι των Δημοκρατικών αντιτίθενται σε αυτήν.

Υπάρχει όμως εδώ ένα κρίσιμο ζήτημα. Ένα τμήμα της «Τραμπικής» Αμερικής, είναι (εκτός από ακροδεξιό) και αντισημιτικό. Βλέπει δε την υπόσχεση του Τραμπ για μη κήρυξη νέων πολέμων, ώστε τάχα να ασχοληθεί με τα εσωτερικά προβλήματα, να παραβιάζεται ακριβώς για χάρη του μισητού Ισραήλ. Ο Τραμπ χάνει το κύρος του και φαίνεται σαν «πιόνι των Εβραίων» στα μάτια τους. Αυτό το κοινό επηρεάζεται από διάφορες προσωπικότητες που δραστηριοποιούνται στη δημόσια σφαίρα, όπως ο Τάκερ Κάρλσον, πρώην δημοσιογράφος του FOX με τεράστια επιρροή στις ΗΠΑ, που έχει πλέον διαχωρίσει την θέση του από τον Τραμπ και τελευταία προωθεί έντονα τη θεωρία ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ άγεται και φέρεται από τον πρόεδρο του Ισραήλ. Με τις ενδιάμεσες εκλογές πλέον να πλησιάζουν, αυτό μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό, καθώς μπορεί να οδηγήσει τον Τραμπ σε εκλογική συντριβή, ειδικά αν οι αρνητικές επιπτώσεις του πολέμου στην οικονομία (και όχι μόνο) συσσωρευθούν.

Η αντίσταση του Ιράν οδηγεί σε αποτυχία τα επιθετικά σχέδια ΗΠΑ-Ισραήλ

 

Εσωτερικές διαμάχες, κρίση και ρήγματα σε ΗΠΑ και ΝΑΤΟ

Αλληλεγγύη στους λαούς του Ιράν και του Λιβάνου

Όσο περνά ο χρόνος από την έναρξη της επίθεσης των ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν και όσο το Ιράν προβάλλει μία αναγνωρισμένη από όλους πλέον αντίσταση και αντοχή στις δολοφονικές επιθέσεις που δέχεται, ανταποδίδοντας με ισχυρά πυραυλικά πλήγματα, τα αρχικά σχέδια και οι μεγαλοστομίες των επιθετιστών για κατάρρευση και ανατροπή του καθεστώτος έχουν κουρελιαστεί, διαμορφώνοντας όρους στρατηγικού αδιεξόδου ιδιαίτερα για τις ΗΠΑ και τον ίδιο τον Τραμπ.

Το τέλμα των πολεμικών επιχειρήσεων, η διάχυση του πολέμου και οι καταστροφικές οικονομικές συνέπειες έχουν προκαλέσει εσωτερικές αντιδράσεις και διαμάχες τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στο ευρωατλαντικό μπλοκ που φοβάται να μπει άμεσα στον πόλεμο, φτάνοντας μάλιστα ο Τραμπ να απειλεί με διάλυση του ΝΑΤΟ.

Ο θάνατος χιλιάδων Ιρανών αμάχων και ο μαζικός εκτοπισμός εκατομμυρίων άλλων, η μεγάλη διάχυση της σύγκρουσης με χτυπήματα και επιθέσεις σε τουλάχιστον 12 χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Ανατολικής Μεσογείου, οι εκρηκτικές αυξήσεις στις τιμές της Ενέργειας και η σαφής διάψευση των ισχυρισμών των ΗΠΑ ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν θα ήταν μια «σύντομη εκδρομή», είναι μερικές από τις βασικές πλευρές των μέχρι σήμερα εξελίξεων.

Από τις δολοφονικές επιθέσεις των Αμερικανο-ισραηλινών «σωτήρων» του ιρανικού λαού έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 1.300 Ιρανοί, μεταξύ των οποίων εκατοντάδες παιδιά και γυναίκες, ενώ 10.000 με 13.000 είναι οι τραυματίες. Σύμφωνα δε με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, τουλάχιστον 3,2 εκατομμύρια είναι οι εκτοπισμένοι άμαχοι στο εσωτερικό της χώρας.