Ξεκινά πανελλαδική αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική εξόρμηση του Μ-Λ ΚΚΕ

 

Η προκήρυξη σε εκτυπώσιμη μορφή

Το Μ-Λ ΚΚΕ ξεκινά πανελλαδική πολιτική εξόρμηση καταγγελίας της πολεμικής επίθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν και αλληλεγγύης στο δίκαιο αγώνα του ιρανικού λαού για την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του απέναντι στις ιμπεριαλιστικές και σιωνιστικές επιβουλές.

Η δολοφονική επίθεση που εξαπέλυσαν ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και ο ισραηλινός φασισμός ενάντια στο Ιράν, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος και την εγκαθίδρυση μιας ηγεσίας-ανδρεικέλου στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, έχει ήδη συναντήσει στη χώρα μας και σε πολλές ακόμη χώρες του κόσμου τη μαζική λαϊκή αντίσταση. Το δυνάμωμα του αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος και της αλληλεγγύης στον ιρανικό λαό, στον αδούλωτο και ηρωικό λαό της Παλαιστίνης και σε κάθε λαό που βρίσκεται αντιμέτωπος με την αχαλίνωτη ιμπεριαλιστική επιθετικότητα είναι βασικό ζητούμενο σε αυτές τις συνθήκες.

Ιδιαίτερα τώρα, που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, για να διατηρήσει τη διαρκώς αμφισβητούμενη πλανητική του κυριαρχία από τους ανταγωνιστές του, Κίνα και Ρωσία, γίνεται ολοένα και πιο τυχοδιωκτικός, διαρκής πηγή πολέμου, επίθεσης και αχαλίνωτης πολεμικής απειλής. Οι λαοί της Μέσης Ανατολής βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο του πολεμικού ολέθρου, από τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το φασιστικό κράτος του Ισραήλ, το σιωνιστικό μαντρόσκυλο των ΗΠΑ στην περιοχή, μέχρι τον βομβαρδισμό του Λιβάνου και της Υεμένης και τώρα τη νέα επέμβαση στο Ιράν, μόλις μερικούς μήνες μετά την προηγούμενη επίθεση τον περασμένο Ιούνιο.

Η επικήδεια ομιλία του Φρίντριχ Ένγκελς για τον Καρλ Μαρξ (17/3/1883)

 

Στις 14 Μαρτίου του 1883, ο Καρλ Μαρξ αφήνει την τελευταία του πνοή στο Λονδίνο. Κηδεύτηκε στις 17 Μαρτίου, στο Κοιμητήριο Χάιγκεϊτ, σε στενό κύκλο φίλων και συγγενών.

Παραθέτουμε την επικήδεια ομιλία του Φρίντριχ Ένγκελς, όπως αυτή εκφωνήθηκε στην κηδεία του Μαρξ και δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα Der Sozialdemikrat στις 22 Μαρτίου 1883.

«Στις 14 του Μάρτη στις 3 παρά τέταρτο το απόγευμα, ο μεγαλύτερος εν ζωή στοχαστής έπαψε να σκέφτεται. Είχε αφεθεί μόνος για μόλις δυο λεπτά, και όταν γυρίσαμε τον βρήκαμε στην πολυθρόνα του ειρηνικά κοιμισμένο, αλλά για πάντα. Μια ανυπολόγιστη απώλεια έχουν υποστεί και το μαχητικό προλεταριάτο της Ευρώπης και της Αμερικής και η ιστορική επιστήμη, με το θάνατο αυτού του ανθρώπου. Πολύ σύντομα θα γίνει αισθητό το κενό που έχει δημιουργηθεί με την αναχώρηση αυτού του ρωμαλέου πνεύματος.

Ακριβώς όπως ο Δαρβίνος ανακάλυψε το νόμο της εξέλιξης της οργανικής φύσης, έτσι και ο Μαρξ ανακάλυψε την εξέλιξη της ανθρώπινης Ιστορίας: το απλό, μέχρι τώρα συγκαλυμμένο από τα ιδεολογικά επιστρώματα, γεγονός, ότι οι άνθρωποι πρέπει πριν από όλα να φάνε, να πιούν, να στεγαστούν και να ντυθούν, πριν μπορέσουν να ασχοληθούν με την πολιτική, την επιστήμη, την τέχνη, τη θρησκεία κτλ, ότι γι’ αυτό η παραγωγή των άμεσων υλικών μέσων συντήρησης και κατά συνεπεία η εκάστοτε βαθμίδα της οικονομικής εξέλιξης που έχει επιτευχθεί από έναν συγκεκριμένο λαό ή κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης εποχής, διαμορφώνουν το θεμέλιο, απ’ όπου αναδύθηκαν και εξελίχθηκαν οι κρατικοί θεσμοί, οι αντιλήψεις για το δίκαιο, την τέχνη, ακόμα και οι θρησκευτικές παραστάσεις, των ανθρώπων αυτής της εποχής, τη βάση απ’ όπου επομένως, και κάτω από το φως της οποίας, πρέπει να εξηγηθούν, και όχι αντίστροφα, όπως γινόταν μέχρι τώρα.

Υπογραφές με Chevron: «Κλειδώνουν» την εκχώρηση της ελληνικής κυριαρχίας Προπέτασμα καπνού οι θριαμβολογίες για μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο

 

Σάλος έχει ξεσπάσει με τις προβλέψεις που περιλαμβάνονται στη σύμβαση για την παραχώρηση στη Chevron δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης.
Η κυβέρνηση έστειλε τη σύμβαση στο Ελεγκτικό Συνέδριο για έλεγχο συνταγματικότητας πριν την κύρωσή της στη Βουλή. Στις 10/12/2025 η κυβέρνηση πρόσθεσε εμβόλιμα την πρόβλεψη:
«Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των νότιων και πλευρικών ορίων της Συμβατικής Περιοχής μπορούν να αναθεωρηθούν από τον Εκμισθωτή (σ.σ. δηλ. την κυβέρνηση), σε περίπτωση σύναψης συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και ενός ή περισσότερων γειτονικών κυρίαρχων κρατών, η οποία οριοθετεί την υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Συμβατική Περιοχή». Σε αυτή την περίπτωση «το τμήμα της Συμβατικής Περιοχής που, σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας οριοθέτησης, βρίσκεται πέραν της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας (η “Οριοθετημένη Περιοχή”), παύει να αποτελεί μέρος της Συμβατικής Περιοχής και όλα τα δικαιώματα του Μισθωτή (σ.σ. δηλ. της Cevron) επί του τμήματος αυτού εκλείπουν».

Με τέτοιες διατυπώσεις η κυβέρνηση νομοθετεί τη ρευστότητα και το «γκριζάρισμα» των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Ενώ ισχυρίζεται ότι δεν αναγνωρίζει το τουρκολιβυκό μνημόνιο με το οποίο η Τουρκία περιορίζει την ΑΟΖ στην επίμαχη περιοχή νότια της Κρήτης στα 6 μίλια, την ίδια ώρα νομοθετεί ρήτρες προσαρμογής των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε εκκολαπτόμενες επώδυνες συμφωνίες.
Η σύμβαση της «Chevron» με το ελληνικό Δημόσιο, που προβλέπει ρητά την …προοπτική για «απώλεια οριοθετημένων περιοχών» στις οποίες «η Ελλάδα δεν θα διαθέτει πλέον δικαιώματα», προκάλεσε εκτός από τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και νέες ρωγμές στη δεξιά πολυκατοικία (καταγγελία Σαμαρά).

Για τη διαδικασία συγγραφής από τον Β. Ι. Λένιν του βιβλίου «Ο ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού», Γενάρης-Ιούνης του 1916 στη Ζυρίχη πριν 110 χρόνια

 

Η συγγραφή του έργου αυτού ήταν αποτέλεσμα πολύχρονης μελέτης των οικονομικών διεργασιών και επεξεργασίας τους, όπως αναφέρονται χρονολογικά παρακάτω. Τα νέα φαινόμενα στην ανάπτυξη του καπιταλισμού ο Λένιν ανάλυε και τα σημείωνε πολύ πριν αρχίσει ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. Σε μια σειρά έργα που γράφτηκαν από το 1895 έως το 1913,

«Σχέδιο και εξήγηση του προγράμματος του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος» (1895-1896),
«Ο πόλεμος με την Κίνα» (1900),
«Τα διδάγματα της κρίσης» (1901),
«Εσωτερική ανασκόπηση» (1901),
«Η συγκέντρωση της παραγωγής στη Ρωσία» (1912),
«Η αύξηση του καπιταλιστικού πλούτου» (1913),
«Η καθυστερημένη Ευρώπη και η πρωτοπόρα Ασία» (1913),
«Τα ιστορικά πεπρωμένα της διδασκαλίας του Καρλ Μαρξ» (1913),
«Σχετικά με μερικές αγορεύσεις των εργατών βουλευτών» (1912)

και σε άλλα, ο Λένιν αποκάλυπτε και ανέλυε τα ξεχωριστά γνωρίσματα που ήταν χαρακτηριστικά για την εποχή του ιμπεριαλισμού:

Η Κούβα αντιμέτωπη με πρωτοφανή κρίση. Υπαίτιος ο επιθετικός παροξυσμός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού

 

Στις 29 Ιανουαρίου ο Πρόεδρος Τραμπ με νέο εκτελεστικό διάταγμα κήρυξε «κατάσταση εθνικής έκτακτης ανάγκης» λόγω της «ασυνήθιστης και εξαιρετικής απειλής» που αποτελεί υποτίθεται η Κούβα για την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Με το νέο διάταγμα ανακοινώθηκε η επιβολή δασμών σε οποιοδήποτε κράτος προμηθεύει την Κούβα με πετρέλαιο, ενώ απειλές για αντίποινα εξαγγέλθηκαν απέναντι σε όσους αντιστρατεύονται τις πολιτικές των ΗΠΑ στην Καραϊβική.

Ο πραγματικός στόχος της νέας κλιμάκωσης της επιθετικής πολιτικής της αμερικανικής κυβέρνησης δεν είναι  φυσικά η «ασφάλεια» των ΗΠΑ, αλλά αυτό που ομολόγησε κυνικά ο Ντόναλντ Τραμπ, όταν δήλωσε πως η Κούβα θα έχει «αλλαγή καθεστώτος» ως το τέλος του 2026. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο υπουργός εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, σε δηλώσεις αναφέρθηκε σε πολιτική «μέγιστης πίεσης» με στόχο την «πολιτική και οικονομική απελευθέρωση» της Κούβας, δηλαδή την ευθυγράμμισή της με τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Μ-Λ ΚΚΕ: Μπροστά σε αδιέξοδα ΗΠΑ-Ισραήλ με τον πόλεμο να τους γυρίζει μπούμερανγκ

 

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του Μ-Λ ΚΚΕ

Δώδεκα μέρες μετά την εξαπόλυση του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, όλα δείχνουν πως παρά τους ισοπεδωτικούς βομβαρδισμούς, τη δολοφονία της ηγεσίας του Ιράν και του άμαχου πληθυσμού με τις φριχτές δολοφονίες 160 μαθητών δημοτικού σχολείου, όχι μόνο δεν φαίνεται να επιτυγχάνουν το στόχο τους, αλλά βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο κάτω από τα συντριπτικά πυραυλικά πλήγματα του Ιράν και αναζητούν τρόπους, ιδιαίτερα οι ΗΠΑ, να απεμπλακούν και να αποδράσουν από τον τυχοδιωκτικό πόλεμο που οι ίδιοι εξαπέλυσαν. Οι ΗΠΑ αδυνατούν να προστατεύσουν τις στρατιωτικές βάσεις τους και τις πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου που δέχονται καθημερινά ιρανικά πλήγματα, όπως επίσης και το Ισραήλ, ενώ ο αποκλεισμός των στενών του Ορμούζ από το Ιράν που βάζει φραγή στη ροή του πετρελαίου, απειλεί με ασφυξία και καταστροφή την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία.

«Η σωστή πλευρά της ιστορίας» εμπλέκει τη χώρα μας στον πόλεμο και εκθέτει το λαό μας σε θανάσιμους κινδύνους

 

Η Μέση Ανατολή φλέγεται, βυθίζεται στο χάος! Η «Επική Οργή», μια τρομακτική επιχείρηση επιβολής ισχύος των ΗΠΑ, και η ασύλληπτης βαρβαρότητας επιχείρηση «Βρυχώμενο Λιοντάρι» του Ισραήλ σπέρνουν τον όλεθρο. Το πολυδιακηρυγμένο σιωνιστικό σχέδιο για το «Μεγάλο Ισραήλ» και τη «Νέα Μέση Ανατολή», η απόλυτη κυριαρχία δηλαδή του κράτους-εξολοθρευτή με την παράλληλη κατίσχυση των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή, περνάει μέσα από τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, τη συντριβή του Ιράν και την εξολόθρευση κάθε αντίπαλης δύναμης. Οι σχεδιασμοί αναδιαμόρφωσης του χάρτη και ανακατανομής ισχύος των περιφερειακών δυνάμεων και πρωτίστως των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (ΗΠΑ, Κίνας, Ρωσίας) στη Μέση Ανατολή είναι σε πλήρη εξέλιξη.

Η κατάσταση είναι εκρηκτική. Βρισκόμαστε σε ένα σημείο ιστορικής καμπής. Ο κίνδυνος μιας γενικευμένης ανάφλεξης, με ευρύτερες εφιαλτικές επιπτώσεις, είναι πιο μεγάλος από ποτέ.

Ο πόλεμος ξεφεύγει από τα όρια των ευθέως εμπλεκόμενων και προσλαμβάνει ευρύτερες διαστάσεις περιφερειακής -τουλάχιστον- σύγκρουσης, ενώ η εμπλοκή της Μ. Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας που στέλνουν ή θέτουν σε ετοιμότητα στρατιωτικές δυνάμεις, επικαλούμενες «αμυντικούς λόγους», προσδίδουν στις εξελίξεις επικίνδυνες και απρόβλεπτες διεθνείς διαστάσεις.

Σε ένα κατάμεστο ΣΗΜΑ πραγματοποιήθηκε η πολιτική εκδήλωση του Μ-Λ ΚΚΕ για την αχαλίνωτη επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού

 Σε ένα κατάμεστο ΣΗΜΑ πραγματοποιήθηκε η πολιτική εκδήλωση του Μ-Λ ΚΚΕ το Σάββατο 7 Μάρτη, με θέμα τις διεθνείς εξελίξεις και πιο συγκεκριμένα «Για τον προσανατολισμό της πάλης του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος μπροστά στην αχαλίνωτη επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού»

Την εισήγηση έκανε ο σ. Αντώνης Παπαδόπουλος, ο οποίος εστίασε στον πόλεμο που εξαπέλυσαν ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν, εντάσσοντάς τον στο πλαίσιο της νέας «Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας» και της «Εθνικής Αμυντικής Στρατηγικής 2026» των ΗΠΑ. Παρουσίασε συγκριτικά στοιχεία για ΗΠΑ και Κίνα που δείχνουν τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό να βρίσκεται σε αποδρομή και τον κινέζικο σε ξέφρενη ανάπτυξη, με τους αμερικάνους να επιχειρούν -και με τον πόλεμο εναντίον του Ιράν- να ανακτήσουν τα χαμένα ερείσματα και την επιρροή από τους βασικούς τους ανταγωνιστές, την Κίνα και τη Ρωσία.

Έδειξε τις καταιγιστικές όσο και επικίνδυνες για τους λαούς διεθνείς εξελίξεις και αναφέρθηκε στις αντιδράσεις Κίνας και Ρωσίας για τον πόλεμο, όπως και στη στάση της Ευρώπης που στηρίζει την επίθεση αλλά και τη λακέδικη στάση της ελληνικής κυβέρνησης που έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε πολεμικό προγεφύρωμα των ΗΠΑ και πιστό σύμμαχο του δολοφόνου Νετανιάχου, εκθέτοντας το λαό μας σε θανάσιμους κινδύνους.

ΗΠΑ-Ισραήλ με τον πόλεμο που εξαπέλυσαν στο Ιράν προκαλούν γενική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή

 

Κάτω οι εμπρηστές του πολέμου!
Αλληλεγγύη στο λαό του Ιράν!

Για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός μαζί με το κράτος-δολοφόνο Ισραήλ σε ρόλο «μαντρόσκυλου», ξεκίνη­σαν απρόκλητη πολεμική επίθεση κατά του Ιράν βάζοντας φωτιά σε όλη τη Μέση Ανατολή και απειλώντας τους λαούς της με το ξέσπασμα ενός γενικευμένου πολέμου.

Όλη η ανθρωπότητα παρακολουθεί το ξεδίπλωμα της επιθετικότητας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, για ακόμη μία φορά, εναντίον μιας χώρας και ενός λαού που δεν αποδέχονται τα απειλητικά τελεσίγραφα και τους απροκάλυπτους εκβιασμούς και απειλές, υπερασπιζόμενοι την κυριαρχία και ανεξαρτησία τους.

Η καταπάτηση από την αμερικανική κυβέρνηση και των τελευταίων υπολειμμάτων των διεθνών κανόνων, η αγνόηση του ΟΗΕ, η λήψη αποφάσεων από τον ίδιο τον Τραμπ και μια στενή ομάδα κυβερνητικών συνεργατών, δαιμονοποιώντας και στοχοποιώντας χώρες και ηγέτες, δημιουργούν ένα χαοτικό διεθνές περιβάλλον, μέσα από το οποίο ασκούν την επιθετική τους πολιτική. Η παγίωση αυτού του στρατιωτικού δόγματος των ΗΠΑ «ή υποταγή ή πόλεμος», που σταδιακά γίνεται αποδεκτό και από τους ευρωπαίους συμμάχους τους, δημιουργεί όρους πολεμικής ρητορικής και προετοιμασίας. Λειτουργώντας με αυτό τον τρόπο, συντονίζονται με το δολοφονικό Ισραήλ και τον αρχιεγκληματία Νετανιάχου, τόσο στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα, όσο και στην εξαπόλυση δύο πολεμικών επιθέσεων κατά του Ιράν μέσα σε λίγους μήνες.

Έχοντας συγκεντρώσει μια μεγάλη δύναμη πυρός με αεροπλανοφόρα, πολεμικά πλοία και αεροπλάνα στην περιοχή και αφού απέτυχαν να σύρουν το Ιράν σε μία συμφωνία επί της ουσίας παράδοσης της κυριαρχίας του και υποταγής σε αυτούς, επιχειρούν τώρα για άλλη μία φορά να το πετύχουν πυροδοτώντας τη φωτιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Πάρα το πρόσκαιρο χαμήλωμα των τόνων στο ΠΑΣΟΚ οι αντιθέσεις παραμένουν οξυμένες λίγο πριν το συνέδριό του

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η τελευταία συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της ΚΟΕΣ, της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου του κόμματος. Όσο και αν έγινε προσπάθεια να παρουσιαστεί μια δήθεν εικόνα συσπείρωσης, η αλήθεια είναι διαφορετική. «Πρέπει κάποιοι να καταλάβετε ότι οι εσωκομματικές εκλογές έχουν τελειώσει […] Και τα συνέδρια θα τα σέβεστε» δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανοίγοντας τη συνεδρίαση, φωτογραφίζοντας την πλευρά Δούκα.

Σημείο τριβής ανάμεσα στις δύο πλευρές η πρόταση Δούκα για την ανάδειξη των συνέδρων, με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί ελέγχου του συνεδρίου που του αποδόθηκαν. Όσο και αν η Χαριλάου Τρικούπη διαψεύδει πολλούς από τους διαλόγους που είδαν το φως της δημοσιότητας, όλη η προηγούμενη περίοδος καθώς και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα υποδηλώνουν ότι το ΠΑΣΟΚ βαδίζει προς ένα συνέδριο που δε γνωρίζει σε ποια κατάσταση θα βρεθεί την επόμενη μέρα.

Εν τω μεταξύ σοβαρά προβλήματα φαίνεται να δημιουργεί και το ζήτημα Παναγόπουλου με τη συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ να κατεβαίνει διασπασμένη στο πρόσφατο συνέδριο του εργατικού κέντρου Αθήνας.