Text Widget

Όποιος σπίτι μένει σαν αρχίζει ο αγώνας κι αφήνει άλλους ν' αγωνιστούν για τη υπόθεσή του πρέπει προετοιμασμένος να 'ναι: Γιατί όποιος δεν έχει τον αγώνα μοιραστεί θα μοιραστεί την ήττα. Ούτε μια φορά δεν αποφεύγει τον αγώνα αυτός που θέλει τον αγώνα ν' αποφύγει: Γιατί θ' αγωνιστεί για την υπόθεση του εχτρού όποιος για τη δικιά του υπόθεση δεν έχει αγωνιστεί.

Μπ. Μπρεχτ

Ετικέτες

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019

14 Μάρτη 1883 – Φεύγει από τη ζωή ο Κάρολος Μαρξ

Στις 5 Μάη 1818 στην πόλη Τριρ της Πρωσίας γεννιέται το δεύτερο παιδί του δικηγόρου Χάινριχ Μαρξ και της Ενριέτε Πρέσμπουργκ (και οι δύο από οικογένειες Εβραίων ραβίνων) ο Κάρολος Μαρξ, που έμελλε -σε συνδυασμό με τα κοσμοϊστορικά γεγονότα της εποχής- ν ‘αλλάξει τον τρόπο σκέψης εκατομμυρίων ανθρώπων.
Γεννιέται ο ιδρυτής της πλέον απελευθερωτικής ιδεολογίας του κόσμου, ένας ενοχλητικός φιλόσοφος. Ο Καρλ Μαρξ παίρνει πτυχίο Φιλοσοφίας για τη διατριβή του στον Επίκουρο και τον Δημόκριτο και μέχρι το τέλος της ζωής του θ’ αναφέρεται με επιστημοσύνη και θαυμασμό στην αρχαία Ελλάδα. Βρίσκεται στους κύκλους των αριστερών εγελιανών και ακολουθώντας την πορεία του Λουδοβίκου Φόϋερμπαχ περνάει από τον ιδεαλισμό στον υλισμό. Είναι η περίοδος των επαναστάσεων του 19ου αιώνα και της ανόδου της γερμανικής αυτοκρατορίας αλλά και της αίγλης της -αντίστοιχης- γερμανικής φιλοσοφίας.

Karl Marx: Μισθός, τιμή και κέρδος

Μισθός, τιμή και κέρδος
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Πολίτες!
Προτού μπω στο θέμα μας, επιτρέψτε μου να κάνω μερικές προκαταρκτικές παρατηρήσεις.
Σήμερα, στην ήπειρό μας επικρατεί μια πραγματική επιδημία από απεργίες και ακούγονται γενικά φωνές για αύξηση των μισθών. Το ζήτημα θα συζητηθεί στο συνέδριό μας. Εσείς, σαν καθοδηγητές της Διεθνούς Ένωσης, πρέπει να έχετε μια σταθερή άποψη στο σημαντικό αυτό ζήτημα. Όσο για μένα, θεώρησα υποχρέωσή μου να εξετάσω το ζήτημα διεξοδικά, διακινδυνεύοντας ακόμα να υποβάλλω σε σκληρή δοκιμασία την υπομονή σας.
Μια προκαταρκτική παρατήρηση ακόμα για τον πολίτη Ουέστον [1]. Δε σας έχει μονάχα αναπτύξει απόψεις, που, όπως ο ίδιος ξέρει, δεν είναι καθόλου δημοφιλείς στην εργατική τάξη, αλλά έχει υπερασπίσει και δημόσια τις αντιλήψεις αυτές, και αυτό το έκανε, όπως νομίζει, για το συμφέρον της εργατικής τάξης. Πρέπει όλοι να εκτιμήσουμε μια τέτοιου είδους εκδήλωση ηθικού θάρρους. Παρά το απροκάλυπτο ύφος αυτών που θα σας πω, ελπίζω ότι στο τέλος θα βγει πως συμφωνώ μ΄ αυτό που μου φαίνεται ότι αποτελεί τη θεμελιακή σκέψη των θέσεών του, που όμως δεν μπορώ να μην τις θεωρώ θεωρητικά λαθεμένες και πρακτικά επικίνδυνες στη σημερινή τους μορφή.

Και τώρα μπαίνω χωρίς περιστροφές στο θέμα.

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

300 ευρώ για να… χαμογελούν οι εργαζόμενοι. «Πλάτες» στην εργοδοσία από την ηγεσία του υπ. Εργασίας

Με 300 ευρώ κοστολογείται το… χαμόγελο των εργαζόμενων σε γνωστή αλυσίδα super market. Με αυτά τα 300 ευρώ θα πρέπει να εξασφαλίσουν τα προς το ζην και άλλες βιωτικές ανάγκες…
Και να «ευχαριστούν» που τα έχουν, όπως λέει και η περιφερειακή διευθύντρια της εταιρείας στο… ραβασάκι της.
«- Επειδή έχετε δουλειά
-Επειδή πληρωνόσαστε στην ώρα σας (για αυτούς που θα πουν ότι παίρνουν 300€ θυμίζω ότι το 300 σε σχέση με το μηδέν είναι 300% περισσότερο)

Δομνίστα Ευρυτανίας: Η Αγία Λαύρα της Αντίστασης!

Η Δομνίστα είναι ένα μικρό όμορφο χωριό της νοτιοανατολικής Ευρυτανίας που απέχει 35 χλμ από το Καρπενήσι και βρίσκεται φωλιασμένο σε υψόμετρο 1000 μέτρων μέσα στα πυκνά ελατοδάση της ραχοκοκαλιάς της νότιας Πίνδου. Εικάζεται ότι ιδρύθηκε κατά τα βυζαντινά χρόνια. Ένας θρύλος λέει ότι κάποτε, στους παλιούς καιρούς των Φράγκων Ιπποτών, η αρχόντισσα Δόμνα συντετριμμένη από το χαμό της νεαρής κόρης της που λέγονταν Δομνίστα, έδωσε προς τιμήν της το όνομά της σε τούτο το χωριό. Γίνεται λόγος και για μια ανεξερεύνητη αρχαιολογική τοποθεσία, ανάμεσα στα χωριά Δομνίστα και Στάβλοι, με την ονομασία Φάντος ή Φαντίνος που πιστεύεται ότι προήλθε από τη Φαντίνα, σύζυγο του μυθικού βασιλιά Εύρυτου.

«Αλλά τα βράδια» του Τάσου Λειβαδίτη

Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ’ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι.

Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα.
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη…

Θαρρετά στις μάζες!

Μπήκαμε ήδη στο κακοτράχαλο έδαφος της προεκλογικής περιόδου. Είναι γνωστό ότι η παρέμβαση στις εκλογές συνεπάγεται ένα υψηλό οικονομικό κόστος, που γίνεται επώδυνο ιδιαίτερα για μας που αρνούμαστε να πάρουμε κάθε κρατική επιχορήγηση.

Το προπαγανδιστικό υλικό, ο «Λαϊκός Δρόμος», η συντήρηση των γραφείων μας, τα αναγκαία ταξίδια στελεχών μας στις οργανώσεις μας, η έκδοση της Πορείας, οι νέες εκδόσεις μας υπάγονται και σχετίζονται με την «οικονομική βάση» του Μ-Λ ΚΚΕ. Έχουμε, ως τώρα, την πολιτική αίσθηση και βεβαιότητα ότι το κόμμα μας έχει «μέχρι κεραίας» ανταποκριθεί σ’ όλες τις υποχρεώσεις του και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι «παροικούν την Ιερουσαλήμ».

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Άννα Φρανκ: Η ιστορία του πιο γνωστού θύματος της ναζιστικής θηριωδίας (Το βίντεο που ακολουθεί, χρονολογείται από το 1941 και είναι η μόνη απεικόνιση της Άννας Φρανκ σε φιλμ. Το βίντεο δείχνει την 13χρονη την ημέρα του γάμου μιας γειτόνισσάς της)


Η Άννα Φρανκ (12 Ιουνίου 1929 - 12 Μάρτιου 1945) ήταν Γερμανίδα Εβραιοπούλα που έγραψε ένα ημερολόγιο ενώ κρυβόταν, μαζί με τους δικούς της και τέσσερις οικογενειακούς φίλους, σε ένα σπίτι στο Άμστερνταμ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ολλανδίας.

Η οικογένειά της είχε μετακομίσει στο Άμστερνταμ όταν οι Ναζί πήραν την εξουσία στη Γερμανία το 1933, αλλά παγιδεύτηκε όταν η κατοχή επεκτάθηκε και στην Ολλανδία. Καθώς οι διώξεις των Εβραίων εντάθηκαν, η οικογένεια άρχισε τον Ιούλιο του 1942 να κρύβεται σε μυστικά δωμάτια του γραφείου του πατέρα, Όττο Φρανκ. Μετά από δύο χρόνια τούς κατέδωσαν και η οικογένεια στάλθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στις 4 Αυγούστου του 1944. Η Γκεστάπο λεηλάτησε τη σοφίτα, όπου κρυβόταν η οικογένειά της, αφήνοντας ανάκατα στο πάτωμα περιοδικά, βιβλία, εφημερίδες κτλ. Λίγες μέρες αργότερα, μια καθαρίστρια βρήκε ανάμεσά τους το ημερολόγιο της Άννας.

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2019

Είναι όλα τους παιδιά μας

Η απόφαση γονέων και κηδεμόνων σε κάποιο δημοτικό σχολείο της Σάμου να προκαλέσουν αποχή των μαθητών/τριών με στόχο να απομακρυνθούν τα προσφυγόπουλα από το χώρο του σχολείου, πρέπει να μας προβληματίσει βαθιά και συνεχώς. Γιατί εδώ έχουμε το μικρόβιο του ρατσισμού και του μεταμφιεσμένου φασισμού να εισχωρεί στο κοινωνικό σώμα και να μολύνει πολίτες και μικρούς μαθητές. Πρόκειται για μια ανησυχητική εξέλιξη που έρχεται ως συνέχεια του «Μακεδονικού», αλλά και ρατσιστικών και ξενοφοβικών πρακτικών σε αρκετά σημεία της χώρας με αφορμή τα κύματα των προσφύγων-μεταναστών.

Για το εργατικό, πολιτικό και επαναστατικό τραγούδι


Το εργατικό και επαναστατικό τραγούδι είναι στενά δεμένο με τους αγώνες των λαϊκών μαζών, με μεγάλους απεργιακούς αγώνες, με επαναστάσεις και ξεσηκωμούς. Γραμμένα κάποια από επώνυμους, πολλά από ανώνυμους καλλιτέχνες, τα εργατικά και επαναστατικά τραγούδια εκφράζουν τα συναισθήματα και τη συνείδηση των καταπιεζομένων, τις ταξικές αντιθέσεις και το επίπεδο της ταξικής πάλης της εποχής που γράφτηκαν. Από τους ανώνυμους τροβαδούρους του Πολέμου των Χωρικών στο μεσαίωνα του, «Οι σκέψεις είναι ελεύθερες», τη «Μασσαλιώτιδα» της Γαλλικής Επανάστασης, τους κομμουνάρους της Παρισινής Κομμούνας, τον Ευγένιο Ποτιέ (Eugene Pottier) της «Διεθνούς», τον Ζαν Μπατίστ Κλεμάντ της «Ματωμένης εβδομάδας», τους τραγουδιστάδες της Οκτωβριανής Επανάστασης, τον Μαγιακόφσκι, μέχρι τον Γιάννη Ρίτσο που τις μεγάλες, ματωμένες μέρες του Μάη του 1936 θα γράψει μέσα σε τρία 24ωρα τον «Επιτάφιο» που η Μεταξική δικτατορία θα τον κάψει στα Προπύλαια, τον Γούντι Γκάθρυ τον τραγουδοποιό της αμερικάνικης εργατικής τάξης και μέχρι τα αντάρτικα τραγούδια που γεννήθηκαν και τραγουδήθηκαν σ’ όλες τις κατεχόμενες από τους Γερμανούς κατακτητές χώρες της Ευρώπης, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ξέχωρα στη δικιά μας και μέχρι τον Χιλιανό Βίκτορ Χάρα το 1973 που πριν τον σκοτώσουν οι πραιτοριανοί του Πινοσέτ θα του σπάσουν τα χέρια χλευάζοντας τον, για να μην μπορεί να παίζει στην κιθάρα τα τραγούδια του, που τελικά θα τα σφραγίσει με το αίμα του.

Β.Ι. Λένιν: Διάλεξη για την επανάσταση του 1905


Η “Διάλεξη για την επανάσταση του 1905” έγινε από τον Β.Ι.Λένιν στα γερμανικά στις 9 (22) του Γενάρη 1917 στο Σπίτι του λαού της Ζυρίχης, σε συγκέντρωση της ελβετικής εργατικής νεολαίας.
Ο Λένιν άρχισε να ετοιμάζει τη διάλεξη στις 20-31 του Δεκέμβρη 1916. Σε γράμμα του προς τον Β.Α. Καρπίνσκι τής 7 (20) του Δεκέμβρη, ο Λένιν τον πληροφορούσε ότι σχεδιάζει να κάνει διάλεξη στη Ζυρίχη, για την επανάσταση του 1905, απαριθμούσε τη φιλολογία που τού χρειαζόταν και τον παρακαλούσε να τη στείλει (βλ. Άπαντα, 4η ρώσ. Έκδ., τομ. 36ος, σελ. 377).

Tότε Άρη, νιώθουμε ότι είσαι ακόμα εδώ…

Τότε Άρη…

Πύργο αντίστασης υψώνει ο λαός της Βενεζουέλας στον ιμπεριαλισμό

Έχουν περάσει δύο μήνες, από τότε που μια μαριονέτα των ΗΠΑ σήκωσε το χέρι ψηλά, κοίταξε τον ουρανό και «στο όνομα του Θεού» αυτοανακηρύχτηκε(!) νέος πρόεδρος της Βενεζουέλας. Ενάμιση μήνα τώρα, τα διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα, έχουν εξαπολύσει μία πρωτόγνωρη σε κυνισμό και θράσος προπαγάνδα, απλώνοντας πάνω από τον πλανήτη μια πυκνή και βρώμικη ομίχλη από ψεύδη, συκοφαντίες και ύβρεις ενάντια στη Βενεζουέλα και τη νόμιμη κυβέρνησή της. Μια προπαγάνδα που, ακόμη και όταν ελάχιστες ακτίνες αλήθειας καταφέρνουν να τη διαπεράσουν και να δώσουν στη δημοσιότητα στοιχεία που καταρρίπτουν κάθε φράση και λέξη του ιμπεριαλιστικού τερατουργήματος, αυτή επανέρχεται ακόμα πιο ύπουλη και λυσσασμένη για να φιμώσει και να εξοντώσει έναν λαό που αντιστέκεται στην ιμπεριαλιστική νέα τάξη, διεκδικώντας τη δημοκρατία και την ανεξαρτησία του.

Για τα 38 χρόνια της πορείας μέσα στην Ε.Ε.


Ι) ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ.

1. Η «δημοκρατική Ε.Ε. Ίσως πουθενά αλλού δεν τονίζεται η δημοκρατικότητα των θεσμών και οργάνων διακυβέρνησης, όσο μέσα στην Ε.Ε. Στην πραγματικότητα, αυτός ο υπερτονισμός έρχεται για να συγκαλύψει ακριβώς το τεράστιο πλεόνασμα αυταρχισμού και αντίδρασης που κυριαρχεί απ’ άκρη σ’ άκρη των ηγεσιών των 28 κρατών-μελών της Ε.Ε. και ιδιαίτερα μέσα στον «σκληρό πυρήνα» της Ευρωζώνης.

Η χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων: Ενα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας

Η χρηματοδότηση των αστικών πολιτικών κομμάτων είναι ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας. Αίσθηση προκαλεί ο πακτωλός των χρημάτων που ανά τακτά χρονικά διαστήματα λαμβάνουν τα κόμματα από τον κρατικό κορβανά, δηλαδή από την φορολογία των πολιτών οι οποίοι στενάζουν κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης. Λαμβάνοντας στο παρελθόν δάνεια με εγγύηση «αέρα», επιτυγχάνουν χαριστικές ρυθμίσεις από τις τράπεζες που ένα απλό νοικοκυριό δεν θα τις έβλεπε ούτε στα πιο τρελά του όνειρα. Και όλα τα παραπάνω σε μία χώρα που στην Βουλή ψηφίζονται εν κρυπτώ τροπολογίες που απαλλάσσουν από ποινικές ευθύνες πολιτικούς και ανώτερα στελέχη των τραπεζών και η δικαιοσύνη αποδεικνύεται επιλεκτικά τυφλή, ένα παίγνιο στην ουσία στο τσίρκο των πολιτικών εντυπώσεων.

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2019

Αποφασιστικά στη μάχη των Ευρωεκλογών της 26ης Μάη με κεντρικό σύνθημα: Έξω από την ιμπεριαλιστική ΕΕ, για μια Ελλάδα Ειρηνική, Δημοκρατική, Ανεξάρτητη και Σοσιαλιστική

Απόφαση της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ

1.Καθώς η χώρα βαδίζει στις διπλές εκλογές της 26ης Μάη για την Ευρωβουλή και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στήνουν ένα άθλιο σκηνικό φτηνής αντιπαράθεσης μακριά από τα πραγματικά προβλήματα του λαού και του τόπου. Και τα δύο κόμματα καταφεύγουν σε μια τεχνητή όξυνση και πόλωση, υψώνουν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές και ψευτοδιλήμματα, προκειμένου να αποπροσανατολίσουν το λαό από τα πραγματικά προβλήματα και να τον εγκλωβίσουν στις μυλόπετρες μιας διχαστικής, αντιλαϊκής διαμάχης.
Η κυβέρνηση Τσίπρα επιδίδεται σε μια προπαγανδιστική επιχείρηση χειραγώγησης και εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης, καλλιεργώντας νέες προσδοκίες και αυταπάτες.

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

8η Mάρτη: Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας - Το άλλο Μισό του Ουρανού

Σήμερα έχει την τιμητική του «το άλλο μισό τ’ ουρανού», οι γυναίκες. Είναι αλήθεια ότι τούτη τη μέρα, την 8η του Μάρτη, οι πολλοί – άνδρες και γυναίκες- την θεωρούν μέρα γιορτής του ωραίου φύλλου, κάτι σαν την γιορτή του Βαλεντίνου! Και γιορτάζεται με λουλούδια ή σοκολατένιες καρδούλες. Ο αγώνας των φτωχών εργατριών γυναικών που σήκωσαν κεφάλι απαιτώντας καλύτερες συνθήκες δουλειάς και ζωής, έπρεπε ν αποσιωπηθεί, να θαφτεί για να μην διαπαιδαγωγεί, να μην αποτελεί παράδειγμα για τους νεότερους. Γι αυτό της άλλαξαν το νόημα, τη σημασία – την μετέτρεψαν σε γιορτή. Το ίδιο έκαναν και για την πρωτομαγιά –. Το κατάφεραν?
Κατάφεραν πολλά, όχι όλα. Σήμερα είμαστε εδώ, σε πείσμα των καιρών να διατηρήσουμε τη μνήμη κόντρα στη λήθη, αποδίδοντας το πραγματικό νόημα της σημερινής μέρας. Κόντρα όχι μόνο σ’ αυτούς που θέλουν να επιβάλλουν τη λήθη, κόντρα και σ’ όλους αυτούς που φορώντας την στολή του προοδευτικού και αριστερού θέλουν να καταργήσουν τις ειδικές μέρες (πχ πρωτομαγιά, 8 του Mάρτη, διαδήλωση της ΔΕΘ κλπ) επειδή – λέει- μικραίνει αντί να μεγαλώνει η τιμή πχ στους εργάτες την πρωτομαγιά ή στις γυναίκες αντίστοιχα!

Με αφορμή την 8η Μάρτη για το «μισό του ουρανού»

«Το να φέρουμε τη γυναίκα στην κοινωνική-παραγωγική εργασία, να την αποσπάσουμε από τη σκλαβιά του σπιτιού, να την απελευθερώσουμε από την αποβλακωτική και ταπεινωτική υποταγή της, το αιώνιο και βαρύ περιβάλλον της κουζίνας και του παιδιού, αυτό είναι το κύριο καθήκον».