Τρίτη εκλογή Στουρνάρα στη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδας

 

Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης ψήφισαν «κατά», ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ «παρών»

Σε μία από τις επιτροπές της Βουλής, πριν από λίγες μέρες, εγκρίθηκε με την πλειοψηφία των ψήφων της Νέας Δημοκρατίας η ανανέωση της 6ετούς θητείας, για τρίτη φορά, του Στουρνάρα στη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης ψήφισαν κατά, εκτός από δύο.

Το ΠΑΣΟΚ, αφού πρώτα αποτίμησε θετικά το έργο του Στουρνάρα, στη συνέχεια ψήφισε «παρών». Λογικό!

«Παρών» ψήφισε ωστόσο και το ΚΚΕ, αρνούμενο να καταδικάσει με την ψήφο του την κυβερνητική πρόταση.

Μάλιστα, ο εισηγητής του ΚΚΕ, Κατσώτης, όπως μας πληροφορεί ο Ριζοσπάστης στις 27/5, «…εξήγησε πως πάγια θέση του ΚΚΕ σε σχέση με τους διορισμούς προσώπων σε δημόσιες αρχές είναι η ψήφος “παρών”, ακριβώς γιατί δεν είναι θέμα προσώπου, αλλά πολιτικής που ασκείται συνολικά».

Ουδέν ψευδέστερον. Στην προηγούμενη ψηφοφορία που έγινε το 2014, όπου εκλέχθηκε για πρώτη φορά ο Στουρνάρας, το ΚΚΕ ψήφισε κατά. Όπως κατά ψήφισε και το 2008, όταν ανέλαβε διοικητής ο Προβόπουλος. Άρα μόνο πάγια δεν είναι η τακτική του ΚΚΕ για τους διορισμούς προσώπων σε δημόσιες αρχές.

Επί της ουσίας: στο πρόσωπο του Στουρνάρα, στον εκλεκτό της ΕΕ, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, συμπυκνώνονται οι πιο επαίσχυντες, ληστρικές πολιτικές των αλλεπάλληλων, βάρβαρων μνημονίων. Πρόκειται για έναν ορκισμένο, φύσει και θέσει, αντίπαλο των λαϊκών δικαιωμάτων και συμφερόντων, λαγό της κυβέρ­νησης όποτε χρειαστεί, θεματοφύλακα των μνημονιακών δεσμεύσεων και της ξένης επιτήρησης, προστάτη της αυστηρής και απαρέγκλιτης δημοσιονομικής πειθαρχίας και λιτότητας, πιστό φρουρό των συμφερόντων των τραπεζών και της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας.

Για ένα κόμμα που αναφέρεται στην Αριστερά και στο κομμουνιστικό κίνημα, στη Βουλή δεν θα μπορούσε να υπάρχει καμία άλλη θέση πέρα από το «κατά» στην πρόταση της κυβέρνησης και στο πρόσωπο του Στουρνάρα, με όση συμβολική διάσταση και πολιτική ουσία έχει μια ψήφος στο επίπεδο του κοινοβουλίου. Προφανώς η στάση των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης και το «κατά» που ψήφισαν -ΣΥΡΙΖΑ, Βελόπουλος, Πλεύση Ελευθερίας κλπ- είναι απλώς υποκρισία και δημαγωγία.

Όμως το ζήτημα δεν είναι αυτό, αλλά η στάση του «παρών» που επέλεξε το ΚΚΕ. Κάτω από μια προσέγγιση που θέτει στο επίκεντρο της πολιτικής της το καπιταλιστικό σύστημα γενικώς, αφήνοντας στο απυρόβλητο το συγκεκριμένο, άμεσο εκφραστή της πολιτικής, δηλαδή την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Το ΚΚΕ κάνει λόγο για την πολιτική που «…εφαρμόζουν διαχρονικά οι κυβερνήσεις και στηρίζουν όλα τα κόμματα του συστήματος στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης», παίρνοντας έτσι τις ευθύνες από το κόμμα που κυβερνά για να τις διασπείρει στα κόμματα που κυβέρνησαν και σε όλα τα κόμματα του συστήματος.

Μια τέτοια γραμμή υιοθετεί όχι μόνο τώρα στο ζήτημα Στουρνάρα, αλλά και σε όλα τα κυβερνητικά σκάνδαλα που αλλεπάλληλα εκδηλώνονται, αλλά και στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής που εφαρμόζεται, ρίχνοντας τις ευθύνες στο καπιταλιστικό σύστημα και στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής που παράγει σκάνδαλα, ακρίβεια και φτώχεια για το λαό.

Πίσω από αυτές τις κούφιες «αντικαπιταλιστικές φλυαρίες» και γενικολογίες και κάτω από το διαμοιρασμό των ευθυνών σε όλες τις κυβερνήσεις που κυβέρνησαν τον τόπο, σε όλα τα κόμματα του συστήματος και στον καπιταλισμό γενικώς, αυτό που τελικά γίνεται είναι να μένει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στο απυρόβλητο, με κουκουλωμένες τις ευθύνες της και τις συνέπειες της πολιτικής της.

Και το ΚΚΕ, για άλλη μια φορά, να δίνει εξετάσεις και πιστοποιητικά καλών υπηρεσιών στο αστικό σύστημα, που κατά τα άλλα στα λόγια «γκρεμίζει νύχτα και μέρα».

πηγή:  Λαϊκός Δρόμος