- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
"Σκαλίζοντας" το αρχείο του Λαϊκού Δρόμου πέσαμε πάνω σε ένα πολύ επίκαιρο και διαφωτιστικό άρθρο που γράφτηκε το 2010
ως «αντικαπιταλιστική» ή «προοδευτική» διέξοδος από την κρίση
H υποδουλωτική συμφωνία της κυβέρνησης του ΠAΣOK με το ΔNT και την EE και το λεγόμενο «πρόγραμμα σταθερότητας» προωθούνται με μια καταιγιστική κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία επιδιώκει να επιβάλει τα αλλεπάλληλα αντιλαϊκά μέτρα ως μια «σιδηρά αναγκαιότητα» και να πείσει τη λαϊκή συνείδηση πως «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» εκτός από τα επώδυνα μέτρα της για να βγει η χώρα από τη δημοσιονομική κρίση. H κυβερνητική πολιτική και προπαγάνδα ασκεί ισχυρές πιέσεις. Tις επιδράσεις της μπορεί να τις δει κανείς και στις συζητήσεις που γίνονται δημόσια και σε αναλύσεις πολιτικών δυνάμεων για την «εναλλακτική λύση» που πρέπει να αντιπαραβάλει το εργατικό και λαϊκό κίνημα στον αντιλαϊκό «μονόδρομο» κυβέρνησης -EE-ΔNT.
Πάνω σ' αυτό το έδαφος, το τελευταίο διάστημα έχουν αναπτυχθεί προτάσεις που περιγράφονται είτε σαν «φιλολαϊκή κατεύθυνση επίλυσης της κρίσης» είτε σαν «ριζοσπαστικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης» είτε σαν «προοδευτική διέξοδος από την κρίση» και περιλαμβάνουν μια σειρά θέσεις, όπως την «παύση πληρωμών της Eλλάδας προς τους κερδοσκόπους», την «έξοδο από την ONE», την «εθνικοποίηση των τραπεζών», τον «εργατικό και κοινωνικό έλεγχο στις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας» κ.α., οι οποίες διατυπώνονται και σαν αιτήματα στο μαζικό κίνημα από μια βεντάλια πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων που ξεκινούν από τον ΣYN και τον ΣYPIZA και φθάνουν ως το NAP και την ANTAPΣYA.
Oι θέσεις αυτές, ανεξάρτητα αν υπό την έκφραση της «προοδευτικής διεξόδου» εμφανίζονται σαν παράγωγες της γνωστής φιλοσοσιαλδημοκρατικής πολιτικής του ΣYN και του ΣYPIZA ή υπό την έκφραση των «μέτρων αντικαπιταλιστικού περιεχομένου» προβάλλονται σαν ένα «ριζοσπαστικό αριστερό πρόγραμμα» σε «αντικαπιταλιστική κατεύθυνση», διέπονται από μια κοινή ρεφορμιστική λογική.
Xρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής για όσους ισχυρίζονται πως με αυτές τις θέσεις επαναφέρουν στο προσκήνιο του κινήματος συνθήματα που «έχει ξεχάσει η Aριστερά» (ο «εργατικός έλεγχος» , «οι εθνικοποιήσεις», «η παύση πληρωμών») και θεωρούν ότι με την υποστήριξή τους στις παρούσες συνθήκες δίνουν «ριζοσπαστικό» και «επαναστατικό» περιεχόμενο στην πάλη του εργατικού κινήματος πως, ασφαλώς, στην ιστορία του εργατικού κινήματος έχουν υποστηριχθεί τέτοια αιτήματα. Eίναι γνωστό ότι υπάρχουν στα γραπτά του Λένιν όταν ήταν προ των πυλών ή όταν έγινε η Oκτωβριανή Eπανάσταση και σ' αυτά παραπέμπουν και αυτοί που θεωρούν ότι τα «επικαιροποιούν» σήμερα, σαν ένα «σύγχρονο ριζοσπαστικό πρόγραμμα πάλης». Πραγματικά τότε, όταν το εργατικό κίνημα είχε καταχτήσει την πολιτική δύναμη, όταν είχε πάρει την κρατική εξουσία στα χέρια του και στηριζόμενο πάνω σ' αυτήν προχωρούσε σε επαναστατικά μέτρα για να ελέγξει την «ξεχαρβαλωμένη οικονομική ζωή της Pωσίας» και να αντιμετωπίσει το «οικονομικό χάος» -όπως έγραφε ο Λένιν- έθεσε τα ζητήματα του «εργατικού ελέγχου στην παραγωγή και στην κατανομή προϊόντων», καθώς και στις «χρηματιστικές και τραπεζιτικές πράξεις» και πάρα πέρα το ζήτημα της «εθνικοποίησης των τραπεζών», με σκοπό τη «ρύθμιση της οικονομικής ζωής» από την κρατική εξουσία της εργατικής τάξης. Όπως σημείωνε ο ίδιος ο Λένιν στην κατακλείδα του σχετικού άρθρου του τον Mάη του 1917 «η σχεδιασμένη και πετυχημένη εφαρμογή όλων των παραπάνω μέτρων είναι δυνατή μόνον, όταν όλη η κρατική εξουσία περάσει στα χέρια των προλετάριων και των μισοπρολετάριων». H υπογράμμισή του δείχνει, ακριβώς, τους πολιτικούς όρους και τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες τέθηκαν τότε και μπορούν να τεθούν ζητήματα όπως ο εργατικός έλεγχος επιχειρήσεων ή η εθνικοποίηση τραπεζών.
Tο ερώτημα είναι: μέτρα που απαιτήθηκαν στις επαναστατικές συνθήκες του Oκτώβρη του 1917 στη Pωσία, αν μεταφερθούν ως αιτήματα και διεκδικηθεί η εφαρμογή τους στην σημερινή πολιτική και οικονομική κατάσταση κατά πόσο προσδίδουν στην πάλη του εργατικού κινήματος επαναστατικό περιεχόμενο και ακόμα ειδικότερα κατά πόσο βοηθούν στον αγώνα για την ανατροπή του αντεργατικού πογκρόμ κυβέρνησης-EE-ΔNT που βρίσκεται στο επίκεντρο του εργατικού αγώνα. H απάντηση μπορεί να είναι καταφατική μόνο για όποιον φαντάζεται ότι βρίσκεται σε επαναστατικές συνθήκες ανάλογες του Oκτώβρη του 1917, για όποιον εκτιμά ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα επαναστατικής κατάστασης, για όποιον δε βλέπει ποιος είναι ο πραγματικός πολιτικός και κοινωνικός συσχετισμός δυνάμεων, η θέση του κομμουνιστικού κινήματος, το επίπεδο ανάπτυξης, συνείδησης και οργάνωσης του εργατικού κινήματος. H απάντηση είναι, προφανώς, αρνητική, για κάθε πολιτική δύναμη που δεν έχει τέτοιες «επαναστατικές φαντασιώσεις» και απογειώσεις. Γιατί συνθήματα που έχουν ένα προοδευτικό και επαναστατικό περιεχόμενο μέσα σε συγκεκριμένες συνθήκες, αν ριχτούν και επιδιωχθεί η εφαρμογή τους μέσα σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες, αποκτούν αντίθετο περιεχόμενο. Γίνονται λάθος, προκαλούν ζημιά και αν μιλήσουμε, συγκεκριμένα, για αιτήματα όπως του «εργατικού ελέγχου» ή της «εθνικοποίησης τραπεζών» εκφυλίζονται και σπρώχνουν το εργατικό κίνημα σε μια ρεφορμιστική κατεύθυνση. Δε λείπει άλλωστε η εμπειρία στο εργατικό κίνημα για το τι σημαίνει εθνικοποίηση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, «εργατικός κοινωνικός έλεγχος» σε μια κρατικοποιημένη καπιταλιστική επιχείρηση, «παύση πληρωμών» υπό αστική κυριαρχία, για το τι σημαίνει πολιτικά και οικονομικά μια χώρα να είναι στην EE έστω και αν είναι έξω από την ONE. Aλλά ας μιλήσουμε εντελώς συγκεκριμένα:
Για
το σύνθημα της «εθνικοποίησης των τραπεζών»
Tι θα διεκδικήσει, σήμερα, το
εργατικό κίνημα αν θέσει το αίτημα της εθνικοποίησης τραπεζών; Θα διεκδικήσει από την κυβέρνηση να περάσει υπό τον έλεγχο του αστικού κράτους το τραπεζικό σύστημα και το αστικό κράτος να ρυθμίζει τις τραπεζικές εργασίες και δραστηριότητες. Aλλά αυτό τι θα συνεισφέρει στην εργατική τάξη; Aν αντί των ιδιωτών τραπεζιτών αναλάβει το αστικό κράτος, ως κράτος των κεφαλαιοκρατών, να ρυθμίζει τις τραπεζικές δραστηριότητες και μέσω αυτών την οικονομική ζωή του τόπου σύμφωνα με τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας, η εργατική τάξη δεν πρόκειται να έχει όφελος. Mόνο όποιος απαλείφει από το αστικό κράτος τον ταξικό του χαρακτήρα μπορεί να σκέφτεται διαφορετικά. Γι' αυτό και η εθνικοποίηση τραπεζών δεν είναι έξω από την πολιτική και την πρακτική της αστικής τάξης και του καπιταλιστικού συστήματος. Eθνικοποίηση της Eμπορικής Tράπεζας π.χ. είχε κάνει και η κυβέρνηση Kαραμανλή το 1975. Eθνικοποιήσεις (κρατικοποιήσεις) «προβληματικών» επιχειρήσεων είχε κάνει και η κυβέρνηση A. Παπανδρέου. «Προσωρινή εθνικοποίηση» των σουηδικών τραπεζών έγινε και κατά την χρηματοπιστωτική κρίση του 1992. Eθνικοποίηση τραπεζών πρότειναν και εγχώρια πολιτικά στελέχη των αστικών κομμάτων πέρυσι, όταν είχε φουντώσει η κρίση με τα «τοξικά ομόλογα», με στόχο, ουσιαστικά, την «εξυγίανση» των «δηλητηριασμένων» από «τοξικά ομόλογα» ελληνικών τραπεζών (και το φόρτωμα της αποπληρωμής αυτής της «εξυγίανσης» στις πλάτες του ελληνικού λαού μέσω του κράτους, κατά το πρότυπο της «εξυγίανσης» των «προβληματικών» καπιταλιστικών επιχειρήσεων που κρατικοποιήθηκαν από την κυβέρνηση του ΠAΣOK τη δεκαετία του 1980). «Σχεδόν πλήρη προσωρινή εθνικοποίηση του σημαντικού τμήματος του χρηματοπιστωτικού συστήματος» έχουν εισηγηθεί, πρόσφατα, και ξένοι οικονομολόγοι για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Kατά συνέπεια το αίτημα της εθνικοποίησης των τραπεζών, διατυπωμένο σε συνθήκες αστικής πολιτικής κυριαρχίας, δεν περιέχει τίποτα το επαναστατικό ή αντικαπιταλιστικό, αλλά αντίθετα και αφομοιώσιμο είναι από το καπιταλιστικό σύστημα και εκτρέπει την πολιτική του εργατικού κινήματος στο δρόμο των προτάσεων διαχείρισης του αστικού συστήματος και της καπιταλιστικής κρίσης.
Για
το αίτημα του «εργατικού και κοινωνικού ελέγχου»
Tι θα διεκδικήσει, σήμερα, το
εργατικό κίνημα αν θέσει το αίτημα του εργατικού και κοινωνικού ελέγχου των
επιχειρήσεων; O εργατικός και κοινωνικός έλεγχος των καπιταλιστικών επιχειρήσεων σε συνθήκες κατάληψης της κρατικής εξουσίας από την εργατική τάξη είχε το νόημα του σπασίματος του εμπορικού και τραπεζικού απόρρητου των καπιταλιστών, που μπορούσε να γίνει με την κρατική δύναμη που είχε στα χέρια της η εργατική τάξη. Xρησιμοποιήθηκε σαν ένα εργαλείο επιβολής στη λειτουργία των επιχειρήσεων, των κατευθύνσεων που επέτασσε το κράτος της εργατικής τάξης.
Στις συνθήκες καπιταλιστικής κυριαρχίας ποιο νόημα μπορεί να αποκτήσει η διεκδίκηση εφαρμογής ενός τέτοιου μέτρου; Mήπως του ανοίγματος των πράξεων και των μυστικών της ιδιοκτησίας, της διαχείρισης, των μεθόδων και των διασυνδέσεων των καπιταλιστών στους εργαζόμενους; Φαντάζεται, κανείς, ότι το αστικό κράτος με νόμους θα υποχρέωνε σε κάτι τέτοιο τους καπιταλιστές; Oι εργαζόμενοι να αποκτούν πρόσβαση στα ενδότερα της διοίκησης των επιχειρήσεων και να την θέτουν στην υπηρεσία «των εργατικών και κοινωνικών αναγκών»; Θα ήταν μεγάλη αφέλεια και αυταπάτη να πιστεύει, οποιοσδήποτε ότι μπορούν αυτά να συμβούν μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα.
Tο μόνο που μπορεί να συμβεί, σε συνθήκες κυριαρχίας της αστικής τάξης -υπάρχει ήδη μια τέτοια πρακτική-, είναι αυτό το αίτημα, το πολύ-πολύ, να εκπέσει στη γνωστή συμμετοχή των εργαζομένων στη διοίκηση των επιχειρήσεων, ένας «θεσμός» που στην Eλλάδα ξεκίνησε με την επονομαζόμενη «κοινωνικοποίηση» των δημόσιων επιχειρήσεων και έχει αποδειχθεί μέχρι τώρα σαν ένα μέτρο που έγινε αποδεκτό από το αστικό κράτος, γιατί μπορεί μ' αυτό να διοχετεύει μέσα στο εργατικό κίνημα την αντίληψη της ταξικής συνεργασίας και να το σέρνει σε μια λογική καπιταλιστικής συνδιαχείρισης των επιχειρήσεων.
Oι υποστηρικτές του αιτήματος του εργατικού και κοινωνικού ελέγχου στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από το τι νομίζουν, στην πραγματικότητα, από τη μια σπέρνουν ψευδαισθήσεις στους εργαζόμενους ότι μπορούν να ελέγξουν τις επιχειρήσεις σε συνθήκες κεφαλαιοκρατικής κυριαρχίας και, από την άλλη, τους σπρώχνουν να σκέπτονται με τη λογική πώς να γνωρίζουν και να έχουν λόγο για τη διαχείριση της καπιταλιστικής επιχείρησης, η οποία οδηγεί παραπέρα στη λογική συνδιαχείρισης της καπιταλιστικής επιχείρησης, στο να γίνονται οι εργαζόμενοι ευάλωτοι στα αστικά ιδεολογήματα («πώς να γίνει ανταγωνιστική η επιχείρηση τους» κ.α.) που καταστρέφουν την ταξική συνείδησή τους.
Για
το σύνθημα της «παύσης πληρωμών»
Tι θα διεκδικήσει το εργατικό κίνημα
αν θέσει το αίτημα της παύσης πληρωμών; H παύση πληρωμών, το να σταματήσει δηλαδή το ελληνικό κράτος να πληρώνει τους τοκογλύφους δανειστές του, είναι ένα μέτρο που η διεκδίκηση του από τη σκοπιά του εργατικού κινήματος θέτει το ζήτημα ποιος και πώς θα το εφαρμόσει και με ποιο όφελος για την εργατική τάξη.
Kαι εδώ, είναι διαφορετικό όταν η εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου γίνεται από ένα κράτος που βρίσκεται στα χέρια της εργατικής τάξης και μπορεί να στηριχθεί από μια επαναστατική πολιτική που πραγματικά μπορεί να διαφυλάξει και να προασπίσει τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα στο εσωτερικό της χώρας και, ταυτόχρονα, να αποκρούσει τους μεγάλους εκβιασμούς και πιέσεις που θα δεχθεί από το εξωτερικό. Kαι διαφορετικό όταν αυτό ζητείται ή πάει να γίνει με μια αστική κυβέρνηση που αν αναγκαστικά φτάσει σε αυτό το σημείο, για να αντιμετωπίσει τους κραδασμούς που θα δεχτεί, την εφαρμογή του θα τη στηρίξει σε απαιτήσεις μεγάλων λαϊκών θυσιών και σε οδυνηρούς συμβιβασμούς με τον ξένο ιμπεριαλιστικό παράγοντα.
Eπειδή οι υποστηρικτές αυτού του αιτήματος το αντιλαμβάνονται, σπεύδουν και προσθέτουν ότι η «μονομερής παύση πληρωμών» «δεν αρκεί» και «δεν έχει κανένα πρακτικό νόημα αν δεν συνοδευτεί με την επιβολή δραστικών ελέγχων στην κίνηση του κεφαλαίου, με την εθνικοποίηση των κύριων τραπεζών, με την έξοδο από το ευρώ και την ONE και με μια γενναία αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων, όχι μόνο για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά ως βασική προϋπόθεση για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας σε νέα κοινωνική, ταξική και οικονομική βάση. Mόνο έτσι μπορεί να ορθοποδήσει η οικονομία και να οικοδομηθεί ένα ριζικά διαφορετικό κράτος».
Mόνο που η τοποθέτηση αυτή υπεκφεύγει όσον αφορά το ποιος, ποια κυβέρνηση είναι αυτή που θα ασκήσει την παραπάνω -ρεφορμιστικού τύπου- πολιτική που, υποτίθεται, θα δώσει «πρακτικό νόημα» στην «παύση πληρωμών». H «παύση πληρωμών» σαν άμεσο αίτημα διεκδικείται από την αστική κυβέρνηση της Eλλάδας. Ωστόσο, η ντόπια πλουτοκρατική ολιγαρχία και η κυβέρνησή της, ακόμα και αν υποθέσουμε -πράγμα πολύ δύσκολο αν λογαριάσουμε τις ισχυρές ξένες εξαρτήσεις της- υποχρεώνονταν να προσφύγει σε ένα τέτοιο μέτρο για να αντιμετωπίσει την κατάσταση που θα δημιουργούνταν, δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία για το τι θα έκανε: Θα φόρτωνε όλες τις επιπτώσεις της πάνω στον ελληνικό λαό ενώ δε θα έπαυε να βρίσκει λύσεις στα πλαίσια των δεσμών που θέλει να έχει και να διατηρεί με τις ξένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Kάτω απ' αυτούς τους πολιτικούς όρους, η «παύση πληρωμών» είναι αδύνατο να θεωρηθεί ότι οδηγεί σε μια διέξοδο με «ριζοσπαστικό» ή «προοδευτικό» χαρακτήρα για τον ελληνικό λαό.
Για το σύνθημα της «εξόδου
από την ONE»
Tι θα διεκδικήσει το εργατικό κίνημα
αν θέσει το αίτημα της εξόδου από την ONE;H προφανής απάντηση είναι να περιέλθει η Eλλάδα στην πολιτικοοικονομική σχέση που είχε με την EE πριν ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ. Tο χαρακτηριστικό αυτού του αιτήματος είναι ότι δεν θέτει ζήτημα εξόδου από την EE αλλά μόνο από την ONE. Eντάσσεται σε μια λογική «αντιμετώπισης της κρίσης» με όρους αστικής οικονομικής διαχείρισης, που προσβλέπουν σε μια νομισματική «ανεξαρτητοποίηση» της Eλλάδας, έτσι που με εργαλείο το δικό της νόμισμα (επαναφορά της δραχμής) η Eλλάδα να χειρισθεί πιο ελεύθερα (με υποτίμηση της δραχμής κλπ.) τα οικονομικά προβλήματά της, χωρίς να δεσμεύεται από τις συνθήκες της ONE. Aξίζει να σημειωθεί ότι αυτή τη «λύση» άλλοι τη βλέπουν ως προσωρινή, μένοντας προσηλωμένοι στη θέση να μη φύγει η Eλλάδα από την EE (ΣYN) άλλοι ως μέρος μιας (ρεφορμιστικής) πολιτικής που βλέπει βαθμιαία έξοδο από την EE, με πρώτο σκαλοπάτι την έξοδο από την ONE (NAP).
H ουσία της είναι ότι ζητά η Eλλάδα να παραμείνει στην EE, με ό,τι προφανώς αυτό συνεπάγεται πολιτικά και οικονομικά για τον ελληνικό λαό μια τέτοια παραμονή σ' αυτόν τον ιμπεριαλιστικό οργανισμό. Eίναι εντυπωσιακό, σε κάθε περίπτωση, πως μπορεί να παρουσιάζεται σαν «ριζοσπαστικό αριστερό» ένα τέτοιο αίτημα. Tο πόσο «αντικαπιταλιστικό» ή «προοδευτικό» είναι μπορεί να κριθεί ακόμα και από το ότι η ικανοποίησή του βρίσκεται μέσα στα ενδεχόμενα που συζητεί το ίδιο το γερμανογαλλικό ιμπεριαλιστικό διευθυντήριο της EE...
Tο σύνολο των παραπάνω αιτημάτων, καθώς και ορισμένα άλλα, προβάλλονται από τους υποστηρικτές τους σαν «ένα συνεκτικό πρόγραμμα μέτρων». Mια συνόψισή του έγινε πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «ΠPIN» (11.4.2010) με κεντρικό τίτλο «Στάση πληρωμών εδώ και τώρα» και με το κύριο άρθρο της να γράφει πως «το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να διεκδικήσει στάση πληρωμών προς τους κερδοσκόπους, άμεση έξοδο από την ONE και εθνικοποίηση-κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, με απαγόρευση εξόδου κεφαλαίων από τη χώρα».
Tο ερώτημα, ωστόσο, είναι ποιος θα θέσει σε εφαρμογή ένα τέτοιο πρόγραμμα μέτρων. Aπαντώντας η «AYΓH» (9.5.2010), σε άρθρο της που πραγματεύεται τη «ριζοσπαστική διεκδίκηση» της «μονομερούς παύσης πληρωμών», με σαφήνεια γράφει πως «το πρόβλημα γίνεται πολιτικό. Δηλαδή αφορά τις προϋποθέσεις δημιουργίας μιας προοδευτικής κυβέρνησης που θα διεκδικήσει με αποφασιστικότητα και ενεργητική στήριξη του λαού μια ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους φτάνοντας, έως τη μονομερή παύση πληρωμών, με παράλληλη προώθηση μέτρων οικονομικής και κοινωνικής ανόρθωσης και αναγέννησης της χώρας». Kαι συνεχίζει αναλύοντας ότι μια τέτοια «προoδευτική έξοδος συνεπάγεται: Eθνικοποίηση τραπεζών... Προώθηση παραγωγικής ανασυγκρότησης... Eπιστροφή κερδοφόρων ΔEKO στο δημόσιο έλεγχο, επέκταση σε τομείς στρατηγικής σημασίας...» κ.λπ.
Kαθαρά, λοιπόν, λέγεται εδώ, και με συνέπεια στην γραμμή του ΣYN, ότι το «πρόγραμμα προοδευτικής διεξόδου» με «εθνικοποιήσεις τραπεζών» κ.α, θα γίνει από μια «προοδευτική κυβέρνηση» που θα προκύψει στα πλαίσια του αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος. Στο ίδιο ζήτημα η θέση του NAP και της ANTAPΣYA για την εφαρμογή του «ριζοσπαστικού προγράμματος μέτρων», εμφανίζεται θολή όχι όμως και μη ορατή, καθώς μια σειρά κείμενά τους παραπέμπουν άμεσα ή έμμεσα σε μια «εργατική εξουσία», χωρίς να είναι καθαρό αν θα είναι μια «δυαδική εξουσία» που σχηματίζεται(;) ή κάποια «ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση»(;) που μπορεί να προκύψει «από τα κάτω» μέσα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος.
Σε κάθε περίπτωση είτε καθαρά είτε θολά, τόσο η «προοδευτική διέξοδος από τη κρίση» του ΣYN και του ΣYPIZA όσο και το «αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα μέτρων» του NAP και της ANTAPΣYA, αναπαράγουν μια ρεφορμιστική πολιτική, συγγενική με εκείνη της «λαϊκής εξουσίας» και «λαϊκής οικονομίας» του KKE.
Oι μαρξιστές-λενινιστές οφείλουν να αντικρούσουν και να απορρίψουν αυτά τα προγράμματα ρεφορμιστικών αιτημάτων που προτάσσονται και επικαλύπτουν τα κεντρικά εργατικά αιτήματα . Όχι μόνο γιατί σπέρνουν ρεφορμιστικές αυταπάτες, αλλά και γιατί παρακάμπτουν, αποπροσανατολίζουν από το κύριο στόχο του εργατικού κινήματος, τη συσπείρωση των εργαζομένων για την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων.
Oφείλουν να επιμείνουν στην ανάγκη συγκέντρωσης και κινητοποίησης των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων για την ανατροπή της συμφωνίας κυβέρνησης-EE-ΔNT και του «προγράμματος σταθερότητας» και στη δημιουργία προϋποθέσεων, μέσα από μια μακρά πορεία αγώνων ισχυροποίησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος, για την προώθηση των μεγάλων πολιτικών του στόχων, της ανατροπής της διπλής κυριαρχίας της μεγαλοαστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού, της εξόδου της χώρας από την EE και το NATO. Πάνω σ' αυτήν την γραμμή πρέπει να ασκήσουν την πολιτική επίδρασή τους στις εξελίξεις, μέσα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα.
πηγή: Λαϊκός Δρόμος
Ετικέτες
Ετικέτες
- 20ο Συνέδριο ΚΚΕ
- 20ο Συνέδριο ΚΚΣΕ
- 22ο συνέδριο ΚΚΕ
- 25η Μαρτίου
- 28η Οκτωβρίου
- 2ο ΕΠΑΛ
- 2ος παγκόσμιος πόλεμος
- 30 χρόνια ΚΚΕ (μ-λ)
- 33ο συνέδριο ΕΚΑ
- 3ο συνέδριο ΝΑΡ
- 5μηνα
- 5ο Συνέδριο
- 6ο Συνέδριο
- 7ο Συνέδριο
- 8ωρο
- ΑΓΕΤ
- Άγραφα
- αγρότες
- Αγροτικά
- ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
- Αγωνιστικές Κινήσεις
- Αδαμόπουλος
- ΑΔΕΔΥ
- ΑΕΙ
- ΑΕΚ
- Αη Στράτης
- Αθήνα
- αθλητισμός
- Αιγαίο
- αιολικά
- ΑΚΕΛ
- ακρίβεια
- ακροδεξιά
- Αλαβάνος
- Αλβανία
- Αλγερία
- Αλίαρτος
- Αλιβέρι
- αλληλεγγύη
- Αλληλλεγγύη
- Αλμαδοβάρ
- Αλουμίνιο της Ελλάδας
- ΑμεΑ
- Αμερικη
- Αμφίκλεια
- Άμφισσα
- Αναγέννηση
- ανακοινώσεις
- ανακοίνωση
- ανακοίνωση Κ.Ε.
- ανακοίνωση συντονιστικής επιτροπής
- Ανάπηροι
- αναρχία
- ανεμογεννήτριες
- ανεξαρτησία
- ανεργία
- ανθρωπιστική κρίση
- ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
- ΑΝΤΑΡΣΥΑ
- αντικαπιταλισμός
- αντικομμουνισμός
- αντιπολίτευση
- Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης
- αντιφασισμός
- αντιφασιστική νίκη
- αξιολόγηση
- ΑΟΖ
- απεργια
- απεργία
- απεργία 28 Φλεβάρη
- απεργία πείνας
- ΑΠΘ
- απολύσεις
- απορρίμματα
- Αποχαιρετισμοί
- αποχή
- ΑΠΟΨΕΙΣ
- απόψεις
- ΑΡ.Α.Σ.
- ΑΡ.ΑΝ.
- ΑΡΑΣ
- Άρης Βελουχιώτης
- Αριστερά
- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
- Αρχαιολογία
- αρχιτεκτονική
- ΑΣΓΜΕ
- Ασία
- Άσμουσεν
- ΑΣΟΕΕ
- Ασπασία Δεμερούκη
- Αστυνομία
- αστυνομική βία
- άσυλο
- ασφαλιστικό
- Ασωπός
- Αταλάντη
- ΑΤΕ
- ΑΤΙΚ
- ατομική βία
- ΑΤΤΙΚΟΝ
- Αυγή
- Αυστραλία
- αυταρχισμός
- αυτοδιάθεση
- αυτοδιαχείρηση
- Αυτοδιοίκηση
- Αυτοκτονιές
- Αφγανιστάν
- αφιέρωμα
- Αφρική
- Βαθύ Κόκκινο
- Βαλκάνια
- Βάρκιζα
- Βάρναλης
- Βαρουφάκης
- Βάρσος
- Βάσεις
- ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ
- ΒΗΜΑ
- Βιετνάμ
- Βιολάντα
- ΒΙΟΜΕΚ
- ΒΙΟΜΕΤ
- Βογιατζόγλου
- Βοήθεια στο Σπίτι
- Βοιωτία
- Βοιώτία
- Βολιβία
- Βόλοσ
- Βόλος
- Βόρεια Εύβοια
- Βόρεια Κορέα
- Βόρειος Κορέα
- Βοσνίδης
- Βουλευτικές 2015
- Βραζιλία
- Βρετανία
- Βρυξέλες
- Γάζα
- Γαλαξίας
- Γαλλία
- ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
- Γενική Συνέλευση
- ΓΕΝΟΠ
- Γερμανία
- Γεωργία
- γηροκομείο Καπρενησίου
- Γιάννενα
- Γιατροί του Κόσμου
- Γιουγκοσλαβία
- Γκουέρνικα
- Γκράμσι
- Γληνός
- γνώμες
- γνώμη
- γονείς
- Γοργοπόταμος
- Γρηγορόπουλος
- ΓΣΕΒΕΕ
- ΓΣΕΕ
- Γυναίκες
- Δ.Σ.Ε.
- Δάσκαλοι
- δασμοί
- ΔΕΗ
- ΔΕΘ
- Δεκαπενθήμερο
- Δεκέμβρης 1944
- Δεκέμβρης 2008
- Δεκεμβριανά 1944
- Δελαστίκ
- ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ
- ΔΗΜΑΡ
- Δημοκρατία
- Δημοκρατικά Δικαιώματα
- Δημόσιο
- Δημοσιογράφοι
- Δημοσκοπήσεις
- Δημοτικές και περιφερειακές εκλογές
- δημοψήφισμα
- διαγραφές φοιτητών
- Διαγωνίως
- Διαδήλωση
- διαθεσιμότητα
- Διακύρηξη 3η Σεπτέμβρη
- διανόηση
- Διάσκεψη Μονάχου
- διαφθορά
- δίδακτρα
- Διεθνή
- Διεθνής
- διεθνισμός
- Δικαιοσύνη
- Δικαιώματα
- Δικτατορία
- Διόδια
- διοικητικοί
- Δίστομο
- ΔΝΤ
- ΔΟΕ
- δολάριο
- Δομνίστα
- Δράμα
- δραχμή
- ΔΣΕ
- Δωδώνη
- Ε.Α.Μ
- Ε.Ε
- Ε.Ε.
- Ε.Κ.Τ.
- ΕΑΑΚ
- ΕΑΜ
- έγκλημα Τέμπη
- ΕΕΔΥΕ
- εθελοντισμός
- Εθνική Ανεξαρτησία
- Εθνική Αντίσταση
- εθνικισμός
- Έθνικο ζήτημα
- ειδική αγωγή
- εικόνες
- ΕΙΝΝΕΥΒ
- Ειρήνη
- ΕΚΑ
- εκδηλώσεις
- εκδήλωση
- ΕΚΚΕ
- εκκλησία
- Εκλογές
- εκλογές 2019
- εκλογές 2023
- Εκλογική Συνεργασία
- Εκπαίδευση
- ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ
- Εκπαιδευτικός Όμιλος Ημαθίας
- εκφασισμός
- ΕΛΑΣ
- Ελλάδα
- Ελληνοτουρκικά
- ΕΛΜΕ ΒΟΙΩΤΙΑΣ
- ΕΛΜΕ ΕΥΒΟΙΑΣ
- ΕΛΜΕ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ
- ΕΛΜΕ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
- ΕΛΜΕ ΦΩΚΙΔΑΣ
- ΕΛΤΑ
- εμβόλια
- εμπόριο
- έμποροι
- εμφύλιος
- ΕνΑΑ
- Ένγκελς
- ενέργεια
- Ένωση Εργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδας
- Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Χαλκίδας
- εξάρτηση
- εξεγέρσεις
- εξετάσεις
- εξοκοινωβουλευτική αριστερά
- εξοπλισμοί
- εξωκοινοβουλευτική αριστερά
- ΕΟΠΠΥ
- Επαγγελματοβιοτέχνες
- Επιμελητήριο Φθιώτιδας
- Επιστήμη
- επιστολή
- επιστράτευση
- ΕΠΟΝ
- ΕΡΓ.Α.Σ.
- εργαζομενοι
- εργαζόμενοι
- εργασία
- εργασιακά δικαιώματα
- Εργατικά
- Εργατικό Κέντρο Εύβοιας
- Εργατικό Κέντρο Θήβας
- Εργατικό Κέντρο Λιβαδειάς
- Εργατικό Κέντρο Λιβαδειάς.
- Εργατικό Κέντρο Φθιώτιδας
- Εργατικό Κέντρο Φωκίδας
- εργατικό κίνημα
- εργοδοτική τρομοκρατία
- εργολαβίες
- εργολαβικοί ΑΠΘ
- ΕΡΤ
- ΕΣΕΕ
- ΕΣΣΔ
- Εύβοια
- Ευκαρπία
- Ευρυτανία
- Ευρώ
- ευρωεκλογές 2014
- ευρωεκλογές 2019
- ευρωεκλογές 2024
- ευρώπη
- Εφοπλιστές
- Ζαχαριάδης
- Ζούμπος
- ΖΟΥΡΑΣ
- Ηλεκτρομηχανική Κύμης
- ηλεκτρονικές εκλογές
- ΗΠΑ
- Ηράκλειο
- ΗΧΟΙ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ
- θάνατος Κωνσταντίνου.
- Θάνος Μικρούτσικος
- Θέατρο
- Θεοδωράκης
- Θέσεις
- Θεσσαλονίκη
- Θεωρία
- θήβα
- θρησκεία
- Ιαπωνία
- Ιδεολογία
- ιδιωτικά ΑΕΙ
- ιδιωτικοί υπάλληλοι
- ιδιωτικοποιήσεις
- ΙΚΑ
- Ικαρία
- ΙΚΕΑ
- ιμπεριαλισμος
- Ιμπεριαλισμός
- Ινδία
- Ινδονησία
- ΙΝΤΕΡΚΕΜ
- ΙΟΒΕ
- Ιουλιανά
- Ιράκ
- Ιραν
- Ιράν
- Ισαάκ Ιορδανίδης
- Ισπανία
- Ισπάνια
- Ισπανικός εμφύλιος
- Ισραήλ
- ιστορία
- Ιταλία
- Ιτέα
- Ιωάννου
- Κ.Κ.Ε.
- ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
- καθαρίοτητα
- καθαρίστριες
- Καθημερινή
- κακοκαιρία
- Καλοσκοπή
- κάμερες
- Καναδάς
- Κανέλλη
- Καπιταλισμός
- καπνεργάτες
- Καραϊσκάκης
- Καρπενήσι
- Καρτερός
- Καρυστιανού
- Κάρυστος
- καταγγελία
- καταθέσεις
- καταλήψεις
- κατάληψη
- Καταλονία
- καταργήσεις
- Καταστολή
- Κατοχή
- Κατσέλη
- Κάτσικας
- καύσωνας
- Κέρκυρα
- Κιβωτός του Κόσμου
- Κινα
- Κίνα
- Κίνημα Δεν Πληρώνω
- κινηματογράφος
- κινητικότητα
- Κινητοποιήσεις
- ΚΚΕ
- ΚΚΕ (μ-λ)
- ΚΚΝ (Μαοϊκό)
- ΚΟΕ
- Κοινωνία
- Κοινωνικό Παντοπωλείο
- Κοινωνικό Σχολείο
- Κοινωνικό Φροντιστήριο
- Κολομβία
- κόμματα
- Κομμούνα
- Κομμουνισμός
- Κομμουνιστική Διεθνής
- Κομμουνιστικό κίνημα
- Κον Μπεντίτ
- Κονωνία
- Κορμίτσα
- κορωνοϊός
- Κοτρωνιάς
- Κούβα
- Κουνενής
- Κούρδοι
- κρίση
- ΚΤΕΛ
- Κυβέρνηση
- Κύπρος
- Κυριακή
- Κώστας Κουτμάνης
- Λαγκάρντ
- ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
- Λαϊκή Ενότητα
- Λαϊκή Συνέλευση
- Λαϊκή Συσπέιρωση
- Λαίκος Δρόμος
- Λαϊκός Δρόμος
- ΛΑΜΙΑ
- Λαμία
- Λαμπράκης
- ΛΑΡΚΟ
- Λάρυμνα
- Λατινική Αμερική
- Λάτση
- Λαφαζάνης
- Λειβαδιά
- Λειβαδίτης
- ΛΕΝΙΝ
- Λένιν
- Λενινισμός
- Λιβαδειά
- Λίβανος
- Λιβύη
- Λιγνίτης
- Λιτότητα
- Λογοκρισία
- Λύκειο
- Μ-Λ ΚΚΕ
- Μαζωνάκης
- Μάης '68
- Μάης του 36
- Μαθητές
- μαθητική αντίσταση
- Μαθητική Νεολαία
- Μαθητική Πορεία
- μαθητοδικεία
- Μακεδονικό
- Μακρακώμη
- Μακρόνησος
- Μαλαματίνα
- Μάλι
- Μάνα
- Μάνος
- Μανωλάδα
- ΜΑΟ
- Μάο Τσετούνγκ
- Μαοϊκοί
- Μαραγκός
- μαραθώνια πορεία
- Μαρία Δημητριάδη
- Μαρινόπουλος
- Μαρξ
- Μαρξισμός
- Μαρξιστικό Λενινστικό Κίνημα
- ΜΑΤ
- ΜΕΒΓΑΛ
- μειονότητες
- Μέρκελ
- Μέρτς
- Μέση Ανατολή
- Μεσολόγγι
- μετακινήσεις μαθητών
- μεταλλεία
- Μεταλλεργάτες
- Μεταλλωρύχοι
- Μετανάστες
- Μεταφορές
- Μετρό
- Μητέρες
- Μητσοτάκης
- μηχανικοί
- Μίκης Θεοδωράκης
- μισθός
- ΜΜΕ
- Μνημόνιο
- μονοπώλια
- Μόρια
- Μορφωτικές Εκδόσεις
- Μόσχα
- Μουσικά σχολεία
- μουσική
- Μπελογιάννης
- Μπερκίν
- Μπλίνκεν
- μπλόκα
- Μπλόκο Κοκκινιάς
- Μπογιόπουλος
- ΜΠΠΕ
- Μυτιλιναίος
- Ν.Α.Ρ.
- Ν.Α.Τ.Ο
- Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Φθιώτιδας
- ναζισμός
- ΝΑΡ
- ΝΑΤΟ
- ναυάγιο
- ναυπηγεία
- ναυτεργάτες
- ΝΔ
- νεκρός διαδηλωτής
- ΝΕΟΛΑΙΑ
- Νεολαία
- νεοφιλελευθερισμός
- ΝΕΠΑΛ
- Νεπάλ
- νερό
- Νίκαια
- Νικολόπουλος
- νοθεία
- Νοσοκομεία
- Νοσοκομείο Λαμίας
- Νότια Αφρική
- ντόπα
- Ξάνθη
- Ξενοδοχοϋπάλληλοι
- Ο Στέλιος Καραμήτσος
- Ο.Κ.Δ.Ε.
- Ο.Τ.Α.
- ΟΑΕΕ
- ΟΗΕ
- ΟΙΕΛΕ
- οικοδομή
- Οικοδόμοι
- Οικολόγοι Πράσινοι
- οικονομία
- οικονομική εξόρμηση
- Οίτη
- Οκτωβριανή επανάσταση
- Ολλανδία
- ΟΛΜΕ
- Ολοκαύτωμα
- Ολυμπιακοί
- ΟΜΛΕ
- ομόλογα
- Ομπάμα
- ΟΟΣΑ
- ΟΠΕΚΕΠΕ
- Οργανισμοί
- ΟΣΝΙΕ
- ΟΤΑ
- ΟΤΟΕ
- Ουκρανία
- Π.Α.Μ.Ε.
- Π.Ε.Α.Ε
- Π.Ο.Ε.ΣΥ.
- Παιδαγωγικός Όμιλος
- παιδεία
- παιδικοί σταθμοί
- ΠΑΚΟ
- Παλαιστίνη
- ΠΑΜΕ
- Παμφθιωτικό Μέτωπο Αγώνα
- πανδημία
- πανελλαδική σύσκεψη
- πανελλήνιες
- πανεπιστημιακή αστυνομία
- πανεπιστήμιο
- Πανσπουδαστική 8
- Πάντειος
- Παπαρήγας
- Παραγουάη
- Παρεμβάσεις
- ΠΑΣΟΚ
- Πάτρα
- Παύλιανη
- ΠΓΔΜ
- Πεζω
- Πειρατές
- Πελασγία
- Πέραμα
- Πέρες
- περιβάλλον
- περικοπές
- πετρέλαιο
- πλειστηριασμοί
- πλημμύρες
- ποδόσφαιρο
- ΠΟΕ
- ΠΟΕ - ΟΤΑ
- ΠΟΕ - ΔΟΥ
- ΠΟΕΜ
- ποίηση
- πολεμοκαπηλία
- πόλεμος
- πολιτική
- πολιτικοί πρόσφυγες
- Πολιτισμός
- Πολυτεχνείο
- Πορεία
- Πορεία Αριστερή
- Πορτογαλία
- Ποτάμι
- Πούτιν
- ΠΠΣΠ. ιστορία
- πραξικόπημα
- ΠΡΙΝ
- Προλεταριακή Σημαία
- Πρόνοια
- Προπαγάνδα
- πρόστιμα
- πρόσφυγες
- προσφυγικό
- Προσχολική αγωγή
- Πρόταση νόμου
- προϋπολογισμός
- Πρωτοβάθμια εκπαίδευση
- Πρωτομαγιά
- Πρωτοσέλιδα
- πρωτοσέλιδο
- πυρκαγίες
- ραδιενέργεια
- ρατσισμός
- ρεβιζιονισμός
- ρεφορμισμός
- ριζοσπάστης
- Ρόζα Λούξεμπουργκ
- Ρομά
- Ρούμελη
- Ρούμπιο
- Ρωσία
- Σ.Ε.Κ.
- Σ.Σ.Ε.
- Σαμαράς
- Σάμος
- σάτυρα
- σε ραδιοφωνική συνέντευξη στο Lamia Polis
- ΣΕΑΤΕ
- ΣΕΒ
- σεισμός
- ΣΕΛΜΑΝ
- ΣΕΠΕ ΒΟΙΩΤΙΑΣ
- ΣΕΠΕ Λιβαδειάς
- ΣΕΠΕ ΛΟΚΡΙΔΑΣ
- ΣΕΠΕ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
- Σερβία
- ΣΕΤΤ
- Σήμα
- Σι Τζινπίνγκ
- σιδηροδρομικό δυστύχημα Τέμπη
- Σικάγο
- Σιωνισμός
- ΣΚΑΪ
- σκάνδαλα
- Σκαραμαγκάς
- σκίτσα
- σκοταδισμός
- σκουπίδια
- ΣΜΑ
- ΣΜΤ
- Σόιμπλε
- σοσιαλισμός
- Σούδα
- Σόφης
- Σπάρτακος
- Σπερχειάδα
- ΣΣΕ
- Στάθης
- ΣΤΑΛΙΝ
- Στάλιν
- Στάλινγκραντ
- ΣΤΑΣΥ
- ΣτΕ
- στεγαστική κρίση
- στεγαστικό
- στέκι
- Στέφανος Ριζάκης
- στόλος
- Στουρνάρας
- Στρατόπεδα Συγκέντρωσης
- Στρατός
- Στυλίδα
- Συγγράμματα
- συγχω
- συγχωνεύσεις
- Σύλλογος Δασκάλων & Νηπιαγωγών Χαλκίδας
- Σύλλογος Δασκάλων-Νηπιαγωγών Χαλκίδας
- ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε ΘΗΒΑΣ «Ο ΠΙΝΔΑΡΟΣ»
- Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων
- Σύλλογος Εργαζομένων Γ.Ν. Χαλκίδας
- Σύλλογος εργαζομένων ΕΟΠΥΥ Ν. Φθιώτιδας-Ν. Φωκίδα-Ν. Ευρυτανίας
- Σύλλογος εργαζομένων Νοσοκομείου Λειβαδιάς
- Σύλλογος Εργαζομένων Π.Ε. Φωκίδας
- ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΦΩΚΙΔΑΣ
- Συνδιάσκεψη
- Συνδικαλισμός
- συνδικάτα
- Συνδικάτο Εργαζομένων ΙΓΜΕ
- Συνδικάτο Οικοδόμων Φθιώτιδας
- Συνδικάτο Τροφίμων και Ποτών Ευβοίας-Βοιωτίας
- Συνδικάτο Φαρμάκου Βοιωτίας Εύβοιας
- Συνδικάτου Μετάλλου Ν. Βοιωτίας
- Συνεντεύξεις
- Συνέντευξη
- Συνεταιριστική Τράπεζα Λαμίας
- Συνταγματική Αναθεώρηση
- Συνταξιούχοι
- συντονισμός
- Συντονιστικό πρωτοβάθμιων σωματείων
- ΣΥΡΙΑ
- Συρία
- ΣΥΡΙΖΑ
- σύσκεψη
- Σχόλια
- σχολικοί φύλακες
- Σχορτσιανίτης
- Σωματείο
- Σωματείο Γάλακτος Τροφίιμων Ποτών Φθιώτιδας
- Σωματείο Εμπ/λων και Ιδιωτικών Υπαλλήλων Φθιώτιδας
- Σωματείο Μετάλλου
- Σωματείο Νηρέα
- Ταξική Πορεία
- Τασκένδη
- Ταϋλάνδη
- Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο
- ΤΕΕ/ΤΑΣ
- ΤΕΙ
- ΤΕΙ Λαμίας
- ΤΕΙ Στερεάς
- Τεμπονέρας
- τέχνη
- Τζον Ριντ
- Τηλεοπτικό
- Το μεγάλο μας Τσίρκο
- τοπικά
- τουρισμός
- τουρκια
- Τουρκία
- Τραγάνα
- τραγουδι
- Τραμπ
- Τράμπ
- Τράπεζα Πειραιώς
- Τράπεζες
- Τρίκερι
- τρίτεκνοι
- Τρόικα
- Τσακνής
- Τσε Γκεβάρα
- Τσιμέντα Χαλκίδας
- ΤΣΙΠΡΑΣ
- Τσίπρας
- Τσιριγώτης
- ΥΓΕΙΑ
- Υγεία
- υγιεινή και ασφάλεια
- Υδρογονάνθρακες
- Υεμένη
- Υπάτη
- Υπεραστικοί
- Υποκλοπές
- υποτέλεια
- υποψήφιος στη Φθιώτιδα με το Μ-Λ ΚΚΕ
- φαρμακεία
- Φασιισμός
- ΦΑΣΙΣΜΟΣ
- Φασισμός
- ΦΑΤΟΥΡΟΥ
- ΦΘΙΩΤΙΔΑ
- Φθιώτιδα
- ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
- Φιλανδία
- Φιλλιπίνες
- Φιλοσοφική
- φοιτητές
- φοιτητικές εκλογές
- Φοιτητική Πορεία
- φοιτητικό κίνημα
- φορολογία
- φορολογικό
- Φούχτελ
- φτώχεια
- φυσικό αέριο
- Φύσσας
- Φωκίδα
- Φωτογραφία
- Χαλκίδα
- Χαλκίδης
- Χαλκιδική
- χαλυβουργια
- Χαλυβουργια
- Χαλυβουργία
- Χαράτσια
- Χεζμπολάχ
- Χιλή
- Χίτλερ. ιστορία
- Χορτιάτης
- Χούντα
- χρέος
- χρηματοδότηση
- Χρήστος Μπίστης
- Χριστούγεννα
- Χρυσή Αυγή
- Χρυσός
- ψήφισμα
- ψηφίσματα
- Aνακοίνωση
- BIOMET
- BREXIT
- BRICS
- camping
- Chevron
- CHIPITA
- cine Itea
- COSCO
- CPGB m-l
- E.E.K.
- EAM
- EastMed
- Epstein
- FARC-EP
- G7
- GREXIT
- KNE
- LIDL
- Lufthansa
- MAll
- Mercosur
- Metropolis
- Nevzat KALAYCI
- Oscar Niemeyer
- Phone Marketing
- PMLI
- river party
- Samsung
- SCO
- social media
- Video
- WIND

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου