Προς δεύτερο Εμφύλιο, με ΒΗΜΑ ταχύ

Στην ιστοσελίδα της, η ναυαρχίδα του "καθωσπρέπει" και "πολιτισμένου" αστικού Τύπου στην Ελλάδα, εφημερίδα Το Βήμα, δημοσιεύει γκάλοπ με την ακόλουθη ερώτηση:

Πώς κρίνετε τη δράση της ακροδεξιάς με τα τάγματα εφόδου που έχει συγκροτήσει;

Ελπίζω να μην παρίσταται η ανάγκη να εξηγήσω σε οποιονδήποτε τι σημαίνει το γεγονός ότι η συγκεκριμένη εφημερίδα "αναρωτιέται" για το θέμα της "γνώμης" των αναγνωστών της για τα νέα Τάγματα Εφόδου

(Sturmabteilung, στη μητρική γλώσσα των συμπατριωτών μας), ότι δηλαδή καθιστά τον de facto χαρακτήρα του εκφασισμού της Griechenland τη σιωπηλή προϋπόθεση της επιλογής της ερώτησης που "μπαίνει στο τραπέζι" με μπλαζέ ουδετερότητα, ωσάν ας πούμε να ρώταγε η πολιτισμένη αυτή εφημερίδα "Σας άρεσε η τελετή έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών στο Λονδίνο περισσότερο από τις αντίστοιχες ελληνικές;" ή "ποιον θεωρείτε τον πιο σέξι υπουργό της συγκυβέρνησης;"

Ελπίζω επίσης να έχουν απομείνει ελάχιστοι αυτοί που θα εκπλαγούν με το είδος των "ερωτήσεων" που φαίνεται πανέτοιμος να θέσει για συζήτηση απ' την "κοινή γνώμη" ως εργαλείο διαμόρφωσης "κοινής γνώμης" ο "σοβαρός" αστικός Τύπος της ίδιας αυτής Griechenland στο προσεχές διάστημα: "Εγκρίνετε τον βασανισμό αντιφρονούντων;", για παράδειγμα, ή "Τι γνώμη έχετε για τις μαζικές εκτελέσεις κομμουνιστών;"

Προσθέτω χωρίς κανένα σχόλιο τα ως τώρα αποτελέσματα της δημοσκόπησης, όπου φυσικά ψήφισαν οι αναγνώστες της έγκριτης ελληνικής εφημερίδας των καθωσπρέπει αστών και όχι κανενός "παλαβού και ανυπόληπτου ακροδεξιού σάιτ λουμπεναριών." Μπορείτε επίσης να συμβουλευτείτε τα σχεδόν 200 σχόλια αναγνωστών της ιστοσελίδας στην ανάρτηση για τις δηλώσεις Μιχαλολιάκου περί Ταγμάτων Εφόδου. Αν αντέξετε. Ιδού τα αποτελέσματα λοιπόν:

23.12% Θετικά (918 ψήφοι)
6.15% Αδιάφορα (244 ψήφοι)
67.1% Αρνητικά (2664 ψήφοι)
3.63% Δεν ξέρω / Δεν απαντώ (144 ψήφοι)

Σε περίπτωση που κάποιος κατανοεί ότι η θεματολογία της φυλλάδας των καθωσπρέπει αστών είναι πια ανοιχτά ενταγμένη σε εμφυλιοπολεμικό κλίμα αλλά αναρωτιέται πώς μπορεί να οδηγηθούμε σε δεύτερο Εμφύλιο όταν υπάρχει μόνο μια παράταξη που επιζητά ευθαρσώς τον πόλεμο γιατί η άλλη τον φοβάται (δικαίως!), ας λάβει υπόψη ότι ούτε στην Γερμανία είχαν εμφύλιο, είχαν απλώς μαζικές εκκαθαρίσεις του ντόπιου πληθυσμού και πόλεμο με άλλες χώρες. Δεν σκοτώθηκαν λίγοι, ούτε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα πογκρόμ, ούτε στις πόλεις από βομβαρδισμούς, ούτε στα πεδία μάχης. 

Στην πραγματικότητα, ο γνώστης της ιστορίας και της πολιτικής θεωρίας κατανοεί εξ αρχής ότι η έννοια της "ταξικής πάλης" είναι μια έννοια που προκρίνει σε τελική ανάλυση την εμφύλια σύγκρουση τάξεων σε κάθε χώρα από την μαζική σφαγή μεταξύ εθνών. Το βιβλίο του Μαρξ για την Κομμούνα τιτλοφορείται εύγλωττα Ο Εμφύλιος Πόλεμος στη Γαλλία και η Οκτωβριανή Επανάσταση έλαβε χώρα υπό το διπλό καθεστώς εξωτερικού πολέμου και εμφύλιας διαμάχης μέσα στον ρωσικό στρατό μεταξύ των υποστηρικτών των αστών μεταρρυθμιστών και αυτών των Μπολσεβίκων. Και φυσικά, η μοναδική κομμουνιστική επανάσταση που αποτολμήθηκε ποτέ στην Ελλάδα (πριν το ρίξουμε στα πολιτισμικά ένθετα, τον κινέζικο κινηματογράφο, το σούσι και στον οικοτουρισμό ως καλοί "αριστεροί") εντάχθηκε στα πλαίσια ενός ακόμα εμφυλίου ενάντια στο χιτλερικό προτεκτοράτο του αστικού κράτους και κλιμακώθηκε σε Εμφύλιο πλήρους κλίμακας μετά την ήττα των Γερμανών.

Οι φασίστες, από την άλλη, επειδή αγαπούν το έθνος τους υπερβολικά, προτιμούν καταστάσεις μαζικών σφαγών άμαχων πλην "επικινδύνως αντεθνικών" ομάδων στη χώρα τους και πολέμου με άλλες.
Addendum: Λώρα Κέζα, "Βία στη βία", Το Βήμα, 28/8/2012 (via drazen). Χωρίς σχόλια εκτός από τις δικές μου εμφάσεις με έντονα στοιχεία σε σημεία εξόχως αποκαλυπτικά:

"Τάγματα εφόδου στη χώρα, καπηλευόμενα τα εθνικά σύμβολα, δεν πρόκειται να γίνονται ανεκτά. Οτιδήποτε τέτοιο θα συντριβεί". Ω πα αγριάδα ο υπουργός! Ο κ. Δένδιας εναρμονίζει το ύφος του με το ύφος των άλλων υπουργών της παρούσας κυβέρνησης, εκείνων που επιδεικνύουν νταηλίκι αλλά επί το έργον, τίποτε. Γίνονται απειλητικοί για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι θα επιβάλλουν το σωστό. Ας θυμηθούμε όμως πώς φερόταν μέχρι πρότινος το πολιτικό κατεστημένο απέναντι στα αυξανόμενα ποσοστά της Χρυσής Αυγής. Στην αρχή παρίστανε ότι δεν υπάρχουν ακραία στοιχεία, ελπίζοντας ότι με την μουγκαμάρα θα αποδυναμωθεί η φαιά πολιτοφυλακής. Κατόπιν, όταν ήταν πλέον αργά, όρθωσε το ανάστημα και άρχισε να εκτοξεύει απειλές.

Εχει ενδιαφέρον η διατύπωση του υπουργού Προστασίας Πολίτη. Τα τάγματα εφόδου θα συντριβούν. Δηλαδή όταν η Χρυσή Αυγή ή άλλες εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις θα κατεβάζουν 200 άτομα να κάνουν σαματά στο δρόμο, ο κ. Δένδιας θα κατεβάζει 100 πάνοπλους ειδικούς φρουρούς. Οι μεν θα κρατούν καδρόνια και θα φορούν κράνη, οι δε θα ρίχνουν δακρυγόνα και θα κραδαίνουν κλομπς. Σε επόμενη φάση, όταν θα κατεβαίνουν 500 με μαύρα μπλουζάκια, το υπουργείο θα στέλνει πυροσβεστικά οχήματα για να τους διαλύει με τις μάνικες, θα τους συλλαμβάνει και θα τους πλακώνει στο ξύλο. Εν ολίγοις: η αστυνομία θα βαράει τους μελανοχίτωνες, εκείνοι με τη σειρά τους θα μαχαιρώνουν τους αλλοδαπούς, που με τη σειρά τους θα ξυλοκοπούν τις γριές για να τους πάρουν το πορτοφόλι, που με τη σειρά τους θα ψηφίζουν ακροδεξιά επειδή νιώθουν ανασφάλεια όταν πέφτουν πολλές σφαλιάρες.

Δεν περιμένουμε από τον κ. Νίκος Δένδια να αποκτήσει τη μεγάλη ψυχή του Μαχάτμα Γκάντι απλώς να σταθεί μια στιγμή και να σκεφτεί ποια είναι αυτά τα παιδιά που με τόση οργή, με τόσο μίσος επιτίθενται σε άλλους ανθρώπους--εξαθλιωμένους ανθρώπους. Να εξηγούμαστε: δεν διατεινόμαστε ότι ζούμε ζάχαρη με τα πλήθη μεταναστών ούτε εθελοτυφλούμε σε ζητήματα εγκληματικότητας όμως με τη θέση του ο υπουργός ρίχνει νερό στο μύλο της βίας. Θα μπορούσε να το πάρει αλλιώς, να προσπαθήσει να κατευνάσει τα πνεύματα. Δεν εννοούμε να κάνει αυτοκριτική και να αποδώσει ευθύνες στις πολιτικές της περασμένης δεκαετίας. Αυτό δεν βοηθά στη φάση που βρισκόμαστε. Εκείνο που προέχει είναι να πάει στην πηγή της οργής.

Τι εννοούμε: ο κ. Δένδιας και οι συγκυβερνήτες του είναι εκείνοι που κουρδίζουν τα νέα τάγματα ασφαλείας. Με την πολιτική τους έχουν καταφέρει να φτάσουν την ανεργία των νέων στο 52,7% (πρωτιά στην Ευρώπη). Έχουν κόψει στα παιδιά την όρεξη για οτιδήποτε: γιατί να σπουδάσουν αφού δεν θα έχουν ποτέ αξιοπρεπή μισθό, πώς να κάνουν μια σταθερή σχέση αφού δεν θα μπορέσουν ποτέ να την στεγάσουν. Γιατί να βγουν από το σπίτι αφού δεν έχουν ούτε δίφραγκο για καφέ; Η άκρα δεξιά δίνει ένα νόημα και είναι τζάμπα. Αυτά τα παιδιά εντασσόμενα σε ένα τάγμα ασφαλείας [παράπραξη λόγω γερμανο-ελληνικής φασιστικής μεταβίβασης: The  Civil War Unconscious at work] νιώθουν ότι εκτελούν αποστολή, ότι αποκτούν ηρωική υπόσταση. Όταν τρώνε ξύλο από την αστυνομία γίνονται πολύ πιο δυνατοί από όταν ρίχνουν ξύλο μαζί με την αστυνομία.

πηγή: Lenin Reloaded