Στις 13 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε Φοιτητική Πορεία!

 

 

Στις 13 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε Φοιτητική Πορεία!

Βαδίζοντας προς τις φοιτητικές εκλογές της 13^ης Μαΐου, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο γεγονός πως αυτές αποφασίζονται από ένα «διαπαραταξιακό όργανο» (όπως αυτοαποκαλείται), που δεν εκλέγεται από κανέναν, δε λογοδοτεί σε κανέναν και δεν έχει καμία ουσιαστική υπόσταση. Αυτό συμβαίνει διότι το τριτοβάθμιο όργανο των φοιτητικών συλλόγων πανελλαδικά, η ΕΦΕΕ (Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας) δε λειτουργεί εδώ και σχεδόν 30 χρόνια(!), με ευθύνη όλων των δυνάμεων και παρά τις υποσχέσεις για την ανασύστασή της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο την έλλειψη ενός πανελλαδικού συντονιστικού οργάνου του φοιτητικού κινήματος, αλλά και κάθε παράταξη να ανακοινώνει τα δικά της αποτελέσματα, να αναγνωρίζει συλλόγους-«φαντάσματα», που δε λειτουργούν στην πράξη, αλλά υπάρχουν μόνο στα χαρτιά.

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξάγονται κάτω από τη σκιά του πολέμου στη Μέση Ανατολή, μετά την επέμβαση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, τους σιωνιστικούς βομβαρδισμούς στον Λίβανο και τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του αδούλωτου λαού της Παλαιστίνης. Η Φοιτητική Πορεία παρεμβαίνει στις φοιτητικές εκλογές, παλεύοντας να δυναμώσει ο αντιιμπεριαλιστικός-αντιπολεμικός αγώνας για την ήττα των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και των φασιστών του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, για να ενισχυθεί η αλληλεγγύη στους δοκιμαζόμενους λαούς του Ιράν, του Λιβάνου και της Παλαιστίνης, για να σταματήσει η επικίνδυνη εμπλοκή της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική και σιωνιστική σφαγή, για να φύγουν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και οι βάσεις του θανάτου από τη χώρα μας. Η σωστή πλευρά της ιστορίας είναι η πλευρά των λαών που αγωνίζονται για την ειρήνη και για το δίκιο, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και τον φασισμό!

Η Φοιτητική Πορεία, με τις δυνάμεις που διαθέτει στις σχολές που παρεμβαίνει, πάλεψε φέτος για να συγκροτηθούν αγωνιστικές πρωτοβουλίες ενάντια στο απαράδεκτο αντιπαιδαγωγικό και βαθιά ταξικό μέτρο των διαγραφών. Η προσπάθεια να πραγματοποιηθούν Γενικές Συνελεύσεις, κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις ενάντια στις διαγραφές βρήκε φραγμό όχι μόνο στη χρόνια διαλυτική και υπονομευτική δράση (ή μάλλον αδράνεια) των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ, δηλαδή των δυνάμεων εκείνων που στηρίζουν ουσιαστικά τη διάλυση του δημόσιου πανεπιστημίου και αποτελούν το μακρύ χέρι της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στις σχολές.

Η ΠΚΣ, που 4 χρόνια τώρα διαφημίζει την «πρωτιά» της στο φοιτητικό κίνημα και ισχυρίζεται πως «οι σύλλογοι έχουν αλλάξει σελίδα», την ώρα που 308.000 φοιτητές πετιούνταν έξω απ’ το πανεπιστήμιο σε μία νύχτα, καλούσε «να μη διαγραφεί κανένας φοιτητής που θέλει να ολοκληρώσει τις σπουδές του». Αντί να καλέσει σε συνελεύσεις και μαζικές κινητοποιήσεις για να μην περάσει ένα μέτρο που αλλάζει επί της ουσίας τον χαρακτήρα του δημόσιου πανεπιστημίου, αρκέστηκε σε εθιμοτυπικές πορείες των μελών και των φίλων της, ενώ κάλεσε ελάχιστες συνελεύσεις (όπου κάλεσε) απλά για να πετάξει από πάνω της την υποχρέωση. 4 χρόνια κυριαρχίας της ΠΚΣ, 4 χρόνια υποχώρησης των συλλογικών διαδικασιών, των αγώνων και συνολικά του φοιτητικού κινήματος. Για μία δύναμη που αυτοαποκαλείται «αγωνιστική» αυτή η πορεία θα έπρεπε να είναι σίγουρα αντίστροφη.

Από την άλλη, τα ΕΑΑΚ, που αν διαβάσει κανείς τις ανακοινώσεις τους θεωρεί πως μάλλον είναι οι αυτόκλητοι «Ζορό» του κινήματος, που οι φοιτητές πρέπει απλώς να τους ψηφίσουν στις εκλογές και μετά θα «αναλάβουν να τελειώσουν τη δουλειά» κράτησαν αντίστοιχη στάση με εκείνη της ΠΚΣ, συντηρώντας ένα κλίμα αδράνειας και μοιρολατρίας στις σχολές. Εκτός αυτού, έχουν ουκ ολίγες φορές μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε ρινγκ, μεταφέροντας μία διαλυτική αντιπαράθεση με την αναρχία, προβάλλοντας τους ξυλοδαρμούς και τους τραμπουκισμούς ως πρακτική της Αριστεράς με την οποία δεν έχουν απολύτως καμία σχέση, αλλά αντίθετα, είναι εντελώς ξένη και εχθρική. Και αυτή η πρακτική τους οδήγησε να εξαφανιστούν από τις σχολές για δυόμιση μήνες, ύστερα από την αμαύρωση του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, ξυλοκοπώντας ανελέητα μέλη του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου.

Για μας οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν δημοκρατικό κεκτημένο των ίδιων των συλλόγων, γίνονται από τους φοιτητές και για τους φοιτητές. Δεν έχουν καμία σχέση με την ψηφοθηρία, την εκλογομανία, την κινητοποίηση παραταξιακών μηχανισμών, την παραποίηση των εκλογικών αποτελεσμάτων, την αναγωγή τους σε «μητέρα των μαχών». Η Φοιτητική Πορεία δίνει την πολιτική μάχη των φοιτητικών εκλογών για να δυναμώσει η φωνή της πραγματικής Αριστεράς μέσα στις σχολές. Μιας Αριστεράς που μάχεται για να είναι οι σύλλογοι ζωντανοί και οι διαδικασίες τους δημοκρατικές και μαζικές, όχι για συλλόγους-κομματικά παραρτήματα που οι περισσότερες δυνάμεις τους θυμούνται μόνο στις φοιτητικές εκλογές. Μιας Αριστεράς που παλεύει να ενώσει πάνω στα κοινά αγωνιστικά αιτήματα, όχι να διασπάσει σε διαιρετικά πολυσέλιδα «πλαίσια», να ενώσει σε κοινά πανό σε ενιαίες μαζικές κινητοποιήσεις, όχι σε πανό-σφραγίδες σε ξεχωριστές κινητοποιήσεις. Μιας Αριστεράς που αγωνίζεται σταθερά και αταλάντευτα για την αγωνιστική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος, για ένα φοιτητικό κίνημα μαζικό, μαχητικό και αντιιμπεριαλιστικό!

πηγή: poreia.net