«Πρωτομαγιά. Γεια σας όλοι. Πάμε στη μάχη. Κώστας Τσίρκας. 1-5-44».
Τσίρκας Κώστας
«Αγαπημένοι μου, ο θάνατός μου δεν θα πρέπει να σας λυπήσει, αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη που διεξάγετε. Σφίξετε τις καρδιές σας και βγήτε παλικάρια απ’ τη νέα αυτή δοκιμασία. Έτσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά δεν πεθαίνει ποτέ. 1-5-44 Χαϊδάρι. Με πολλή αγάπη. Σας φιλώ, Μήτσος».
Ρεμπούτσικας Δημήτριος
«Ας μάθει όλη η Ελλάδα, δε χάσαμε την πίστη μας στην τελική νίκη της Σοβιετικής Ένωσης… Καμία δύναμη δε θα τσακίσει το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ θα νικήσει. Καλώ τον αδελφό μου με σκληρή δουλειά να προσπαθήσει να ξεπλύνει το κακό που έκανε με τη δήλωση και την αδελφούλα μου να πάρει τη θέση μου στο ΚΚΕ».
Σαββόπουλος Σάββας
«Αφήνω γεια σε όλους … Ζήτω το ΕΑΜ».
Λαμπρινίδης Εμμανουήλ
«Χαίρετε φίλοι. Εκδίκηση. Μάνα μη λυπάσαι. Χαίρε μάνα. Δημήτρης Σόφης».
Σόφης Δημήτριος
«Δεν σας ξέχασα ποτές. Για σας και τον Ελληνικό λαό έδωσα και τη ζωή μου. Σήμερα 1η Μάη 1944. Σας φιλώ για τελευταία φορά. Α. Βαγενάς».
Βαγενάς Απόστολος
«Καλύτερα να πεθαίνη κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά παρά να ζη σκλάβος. 1.5.44. Νίκος Μαριακάκης, γεωπόνος. Χανιά Κρήτης. Όποιος το βρη να μη το καταστρέψη».
Μαριακάκης Νικόλαος
«Έτσι πεθαίνουν οι άξιοι Έλληνες. Πεθαίνω περήφανος. Ζήτω η λευτεριά. Διαβάτη Έλληνα το ρούχο τούτο να το πας στην παραπάνω διεύθυνση. Είναι η στερνή επιθυμία ενός ανθρώπου, που ξέρει να πεθαίνει για τη λευτεριά. Ζήτω ο ελληνικός λαός».
Αμπελογιάννης Σπήλιος
«Παύλος Καρατζάς, εξόριστος από το 1936. Με πήραν για εκτέλεση 1 Μαΐου 1944».
Καρατζάς Παύλος
Πρωτομαγιά του 1944
του Κώστα Βάρναλη
Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα
με την ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη,
όποιος και να σαι, όθε και να σαι κι ό,τι – άνθρωπος να σαι!
Πιότερο, αν είσαι του λαού ξωμάχος, χερομάχος,
φτωχόπαιδο, που αθέλητα σε βάλαν να καρφώσεις
τον αδερφό σου αντίκρα σου – με μάνα εσύ και κείνος!
Ετούτ’ η μάντρ’ αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου.
Σ’ αφτήν απάνου βρόντηξεν ο Διγενής το Χάρο.
Είτανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κ’ έξω
(έξω τα χρυσολούλουδα και μέσα η καλωσύνη)
που αράδειασε πα στο σοβά, πιστάγκωνα δεμένους
και θέρισε με μπαταριές οχτρός ελληνομάχος,
όχι έναν, όχι δυο και τρεις, διακόσια παλληκάρια.
Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα,
μόν’ ήρθανε μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι.
Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους
κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.
Κ’ είναι από τότες Μάης εδώ, φως όλα μέσα κ’ έξω.
Κόλλα τ’ αφτί και την καρδιά στο ματωμένο χώμα.
Στον Κάτου Κόσμο τραγουδάνε πάντα και χορεύουν
κι αν κάπου ανάκουστος καημός θολώνει τη λαλιά τους,
δεν είναι που τη μάνα τους τη μάβρη ανανογιούνται
παρά που τους προδώσαν απορίματα δικά μας.
Κι αν πέσανε για το λαό, νικήσαν οι προδότες,
που τώρα εδώ κατάχρυσοι περνούν και μαγαρίζουν,
και τώρα πιο τους μάχονται και τους ξανασκοτώνουν!
Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους!
Απ’ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι,
θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ’ η λεφτεριά του ανθρώπου.
Κ’ είναι χιλιάδες στην Ελλάδα όμοιοι Πανάγιοι Τάφοι.
Συγκλονίζουν οι φωτογραφίες που για πρώτη φορά στην ιστορία βλέπουν το φως της δημοσιότητας, απαθανατίζοντας στιγμές από την εκτέλεση των 200 κρατουμένων κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944.
Οι φωτογραφίες σύμφωνα με πληροφορίες τραβήχτηκαν από Γερμανό στρατιωτικό και βρέθηκαν σε δημοπρασία στην ιστοσελίδα eBay από Βέλγο ιδιώτη. Δημοσιογραφικές ιστοσελίδες, ιστορικοί και κοινωνικοί επιστήμονες, αγωνιστές της Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος ως και δημοτικές αρχές έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο με αναδημοσιεύσεις των φωτογραφιών, ενώ αναρίθμητες είναι οι εκκλήσεις για την απόκτηση των ντοκουμέντων από το ελληνικό δημόσιο και την συνεισφορά τους στην ιστορική έρευνα.
Πριν καλά καλά κλείσει μια ημέρα από τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών, έχουν ήδη γίνει ορισμένες ταυτοποιήσεις των εικονιζόμενων αγωνιστών.
82 χρόνια μετά, συνεχίζουν να έρχονται στην επιφάνεια ανεκτίμητα ντοκουμέντα που σφραγίζουν την καθοριστική συμβολή της Αριστεράς και του επαναστατικού ΚΚΕ στη νεοελληνική ιστορία, συμβολή που η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις θάβουν και παραχαράσσουν λυσσαλέα. Δεν είναι τυχαίο πως την ίδια μέρα που δημοσιεύτηκαν οι φωτογραφίες, αφηνιασμένα ενεργούμενα του ντόπιου φασισμού βεβήλωσαν το μνημείο στο Σκοπευτήριο, σπάζοντας μια από τις πλάκες όπου αναγράφονται τα ονόματα των εκτελεσθέντων. Μια ακόμα απόδειξη πως οι μάρτυρες της εργατικής τάξης που έπεσαν στο «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς» πέρασαν ανεπιστρεπτί στη σφαίρα της αθανασίας, και δεν θα πάψουν να στοιχειώνουν εχθρούς και φίλους ως την εκπλήρωση των σκοπών που υπηρέτησαν με τη θυσία τους.
Η εικόνα των αλύγιστων της Καισαριανής που βάδισαν ολόρθοι προς το θάνατο, με τη σεμνότητα των παιδιών του λαού, με τη σιγουριά των ατσαλωμένων κομμουνιστών, με το τραγούδι και το χαμόγελο στα χείλη, μ’ ένα σύνθημα για τη λευτεριά και το κατακόκκινο μέλλον της οικουμένης, ζωντανεύει το πρότυπο του κομμουνιστή, παίρνοντας μυθικές διαστάσεις, είναι όμως σάρκα από τη σάρκα του λαού, όταν αυτός ανταποκρίνεται στο κάλεσμα της ταξικής πάλης. Κάθε αγωνιστής που έχει την καρδιά του και το μυαλό του στη σωστή πλευρά της ιστορίας δεν μπορεί παρά να στέκεται με δέος μπροστά σ’ αυτούς τους αγίους της εργατικής τάξης, που σχεδόν έναν αιώνα αργότερα ακόμα μας μαθαίνουν «πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε».
Οι φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής έδωσαν σάρκα και οστά στα υψηλότερα πρότυπα και ιδανικά του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, σαν να περπατάνε ανάμεσά μας με υψωμένες τις γροθιές, πιο ζωντανοί από ποτέ, γεμίζοντάς μας κουράγιο και πίστη στο δίκιο του λαού, για τους αγώνες του σήμερα και τις μάχες του αύριο.
Αθάνατοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου