Το Σαββατοκύριακο 7-8 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας το πρώτο μέρος του 33ου Συνεδρίου του ΕΚΑ, το οποίο, μεταξύ άλλων, περιείχε τις ομιλίες των αντιπροσώπων των σωματείων και τις τοποθετήσεις των παρατάξεων. Πρόκειται δηλαδή για το κομμάτι εκείνο του προγράμματος που θα όφειλε/μπορούσε να είναι το πιο ενδιαφέρον και ουσιαστικό.
Οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΑ και των αντιπροσώπων στη ΓΣΕΕ θα πραγματοποιηθούν το διήμερο 14-15 Φεβρουαρίου, στο δεύτερο μέρος του προγράμματος με το οποίο και ολοκληρώνονται οι εργασίες του 33ου Συνεδρίου.
Το Συνέδριο στο πρώτο διήμερό του είχε καλή συμμετοχή -παρά την απουσία σημαντικού μέρους αντιπροσώπων- γεγονός που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καλή προϋπόθεση για μια επιτυχημένη συνδικαλιστική διαδικασία τέτοιου επιπέδου. Επίσης ήταν ήρεμο, χωρίς εκτροπές, και χωρίς τις συνήθεις αντιδικίες για τις νομιμοποιήσεις σωματείων, μιας και θέμα αυτό το είχε λύσει με πλειοψηφικό τρόπο το Οργανωτικό Τμήμα του ΕΚΑ πριν το Συνέδριο. Το ζήτημα το οποίο έχει υπάρξει αφορμή στο παρελθόν διάλυσης συνεδρίων, εν προκειμένω δεν άνοιξε ποτέ. Καλά, γιατί δεν το κάναμε αυτό και τις άλλες φορές; (Ας σημειωθεί ότι το προεδρείο του Συνεδρίου, με χειρισμό, πρακτικώς απέκλεισε -επικαλούμενο εκπρόθεσμο αίτημα- τα μόνα δύο σωματεία που ήθελαν να τεθεί στο σώμα ζήτημα νομιμοποίησής τους).
Όπως και σε προηγούμενα συνέδρια, οι κυβερνητικές παρατάξεις (των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) δεν έφεραν τη μεγάλη μάζα των αντιπροσώπων τους, την οποία φυλάνε στη ναφθαλίνη για να μην εκτεθεί σε επιχειρήματα τρίτων και για να την ενεργοποιήσουν μόνο το διήμερο της κάλπης. Το «παιχνίδι» γι’ αυτούς, παίζεται μόνο στο δεύτερο Σαββατοκύριακο.
Έτσι, η παρουσία του ΠΑΜΕ στην αίθουσα «Αρμονία» του ξενοδοχείου έμοιαζε κυρίαρχη, με τα 7/10 των καθισμάτων να είναι κατειλημμένα από μέλη της ΔΑΣ/ΠΑΜΕ. Το ΠΑΜΕ περίπου μονοπώλησε και το πεδίο των τοποθετήσεων, επαναλαμβάνοντας με αφόρητα πληκτικό τρόπο τη μοναδικότητα, την ταξικότητα και τη μαχητικότητά του, σε αντίθεση μάλιστα με όλους τους άλλους (μεταξύ πολλών άλλων ψευδολογώντας είπε, ενδεικτικά και χαρακτηριστικά, ότι… μόνο το ΠΑΜΕ έχει δώσει πραγματικό αγώνα στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού!).
Σε επίπεδο παρατάξεων που θα κατέλθουν και στις εκλογές, πέρα από εκείνες της δεξιάς, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, η εικόνα συμπληρώνεται με την παράταξη της ΑΤΕ η οποία είχε συνεργαστεί με τη ΜΑΧΗ στο προηγούμενο συνέδριο, και με την ΕΡΓΑΣ.
—
Αναμφίβολα το 33ο Συνέδριο του ΕΚΑ πραγματοποιείται στη σκιά των καταγγελιών για τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, και, σε κάθε περίπτωση, με βασική αγωνία όλων των προαναφερθέντων παρατάξεων τις εξελίξεις (συσχετισμούς) στην συνομοσπονδία. Για την ακρίβεια, πρόκειται για μια πάγια αγωνία τους, η οποία εν προκειμένω απλώς ενισχύεται, από το γεγονός ότι η ΓΣΕΕ έχει το συνέδριό της σε κοντινό χρονικό ραντεβού, τον Απρίλιο που μας έρχεται.
Πίσω και πέρα από τη βιτρίνα, το 33ο Συνέδριο του ΕΚΑ δεν αναμετρήθηκε ουσιαστικά με κανένα κοινωνικό ή εργατικό ή συνδικαλιστικό πρόβλημα. Δεν θα μπορούσε να το κάνει. Δεν θα μπορούσε να το κάνει, διότι οι δυνάμεις που κυριαρχούν σε αυτό δεν αισθάνθηκαν ότι χρειάζεται να το κάνει, και δεν επιδίωξαν να το κάνει.
Οι κυρίαρχες παρατάξεις που αναφέρουμε (οι οποίες συγκεντρώνουν τη μεγάλη μάζα των αντιπροσώπων, και στο 32ο Συνέδριο του ΕΚΑ έλαβαν, συνολικά, τις 29 από τις 31 έδρες του) δεν είχαν λόγο να αντιμετωπίσουν και να προσπαθήσουν να λύσουν κανένα πρόβλημα στην αίθουσα του Συνεδρίου, διότι για όλα όσα τις απασχολούσαν (πρακτικώς, μόνο τα κουκιά, οι έδρες στο ΔΣ του ΕΚΑ και οι αντιπρόσωποι στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ) είχαν βρει τις ισορροπίες μεταξύ τους, και τις είχαν αποδεχτεί, πολλές μέρες πριν την 7η Φεβρουαρίου. Η παράταξη του ΚΚΕ (ΔΑΣ) πιθανώς θα ενισχυθεί, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ενώσει τα κομμάτια του σε ένα μέτωπο (ΕΑΚ-ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ), οι δύο δεξιές (ΔΑΚΕ και ΕΝΟΤΗΤΑ-ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ) και το ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΚΕ) θα προσπαθήσουν να παραμείνουν στις δυνάμεις τους.
Μιας και λοιπόν περίπου όλα ήταν ισορροπημένα και ρυθμισμένα από πριν για τις κυβερνητικές παρατάξεις και το ΠΑΜΕ, δεν υπήρχε λόγος ούτε καν για (πολιτισμένες) πολιτικές διαφωνίες μεταξύ τους, ούτε για χρονοτριβές. Το πρώτο διήμερο του 33ου Συνεδρίου, για τις παρατάξεις αυτές, ήταν μια διεκπεραίωση. Ας σημειωθεί ότι για πρώτη φορά στα χρονικά, οι τοποθετήσεις των παρατάξεων -ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα από το πρόγραμμα, και- τελείωσαν την ώρα στην οποία υποτίθεται θα ξεκινούσαν (στις 13:00 του Σαββάτου). Σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες της Κυριακής, τα ψηφίσματα βάσει προγράμματος θα παρουσιάζονταν στο σώμα στις 18:00, αλλά καθώς ξεπετάχτηκαν τοποθετήσεις παρατάξεων, αντιπροσώπων, κλπ., το συνέδριο ήδη στις 16:30 είχε ολοκληρώσει όλες τις διαδικασίες του, και είχε ξεμπερδέψει και με τα 5 ψηφίσματα που κατατέθηκαν …μια ώρα αρχύτερα.
—
Η ΕΡΓΑΣ τοποθετήθηκε στις εργασίες του 33ου Συνεδρίου με παρεμβάσεις των δύο εκπροσώπων της. Λειτουργώντας σύμφωνα και με την ανακοίνωση που μοίρασε, απευθύνθηκε ανοιχτά και θαρραλέα στο σώμα του Συνεδρίου, χτυπώντας την πόρτα σε όλους εκείνους τους συνέδρους οι οποίοι «παρά την όποια παραταξιακή ταυτότητά τους, πέρα από αυτή ή/και χωρίς αυτήν, έχουν πρώτη αγωνία τους την αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων. Μιας ενότητας όχι ως εύηχης αφηρημένης έννοιας, αλλά ως βασικής προϋπόθεσης μαζικών δυναμικών εργατικών και συνδικαλιστικών διεκδικήσεων».
Επόμενος σταθμός της προσπάθειας της ΕΡΓΑΣ, η συμμετοχή της στις κάλπες του ΕΚΑ της 14ης και 15ης Φεβρουαρίου. Με το βλέμμα στραμμένο στους εργαζόμενους και τα προβλήματά τους, με τη σκέψη στα εργατικά και συνδικαλιστικά προβλήματα, με πίστη στο οργανωμένο, μαζικό, αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα, τους καλεί να την στηρίξουν.
Οι τοποθετήσεις των εκπροσώπων της ΕΡΓΑΣ, Δημήτρη Κουφοβασίλη και Στέλιου Καραμήτσου:
πηγή: e-prologos
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου