ΙΡΑΝ Απειλές πολέμου και διπλωματικές κινήσεις με τελεσίγραφα

 

Με ένα συνδυασμένο πλέγμα μεγάλης συγκέντρωσης στρατιωτικών δυνάμεων, εντεινόμενων απειλών για επίθεση, επιβολής νέων κυρώσεων και διαπραγματεύσεων «με το πιστόλι στο κρόταφο» οι ΗΠΑ, η ΕΕ και το Ισραήλ χτυπούν ξανά τα τύμπανα του πολέμου εναντίον του Ιράν, απειλώντας να βάλουν για μία ακόμα φορά μπουρλότο ευρύτερα στη Μέση Ανατολή και τους λαούς της.
Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει στείλει στην περιοχή μια τεράστια αρμάδα πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών, και ο Τραμπ εντείνει καθημερινά τις απειλές εναντίον της Τεχεράνης, επικαλούμενος μάλιστα απροκάλυπτα τόσο τις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις τον Ιούνη του 2025 εναντίον των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, όσο και την πρόσφατη αμερικανική επίθεση εναντίον της Βενεζουέλας, ενώ αξιωματούχοι του Ισραήλ συμμετέχουν σε πολεμικές συσκέψεις στο Πεντάγωνο.

Ο Τραμπ απείλησε χαρακτηριστικά: «Όπως είπα στο Ιράν κάποτε, κάντε μια συμφωνία. Δεν το έκαναν και υπήρξε η “Επιχείρηση Midnight Hammer”, μια μεγάλη καταστροφή του Ιράν. Η επόμενη επίθεση θα είναι πολύ χειρότερη». «Υπενθύμισε» δε πως μια «τεράστια αρμάδα κατευθύνεται προς το Ιράν», προσθέτοντας με έμφαση ότι ο στόλος αυτός «κινείται γρήγορα, με μεγάλη ισχύ, αποφασιστικότητα και σκοπό και είναι μεγαλύτερος από εκείνον στη Βενεζουέλα», ενώ επεσήμανε απειλητικά: «Όπως και στην περίπτωση της Βενεζουέλας, είναι έτοιμος, πρόθυμος και ικανός να εκπληρώσει άμεσα την αποστολή του, με ταχύτητα και βία, αν χρειαστεί».

Στο μεταξύ, αξιωματούχοι στον Λευκό Οίκο τόνιζαν, ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί «να ζυγίζει επιλογές», όπως αν θα χτυπηθεί ξανά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ή αν θα γίνουν πιο «συμβολικές» επιθέσεις, με την «ελπίδα» ότι θα πυροδοτήσουν ξανά αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες.
Από κοντά η ΕΕ ρίχνει λάδι «στη φωτιά» και προσφέρει και τη δική της «νομιμοποίηση» στα πολεμικά σχέδια, με την επιβολή νέων κυρώσεων κατά του Ιράν, αξιοποιώντας και τις περιβόητες ιμπεριαλιστικές λίστες «κατά της τρομοκρατίας». Το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ προχώρησε σε άλλη μια επικίνδυνη κλιμάκωση, αποφασίζοντας να συμπεριλάβει τους «Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης» στη λίστα των «τρομοκρατικών οργανώσεων», την ίδια ώρα μάλιστα που λίγο πιο «δίπλα» από το Ιράν η ΕΕ συνεργάζεται στενά και στηρίζει το καθεστώς των τζιχαντιστών στη Συρία. Το Συμβούλιο αποφάσισε επίσης νέες κυρώσεις ενάντια σε Ιρανούς αξιωματούχους, επικαλούμενο προσχηματικά τη συμμετοχή τους στην καταστολή των πρόσφατων αντικυβερνητικών διαδηλώσεων.

Οι νέες αποφάσεις της ΕΕ προκάλεσαν τη σφοδρή αντίδραση του Ιρανού ΥΠΕΞ, που χαρακτήρισε το γεγονός «μέγα στρατηγικό σφάλμα». Από την πλευρά της η ηγεσία του Ιράν έχει διαμηνύσει πως θα εκλάβει κάθε επίθεση εναντίον της χώρας ως κήρυξη πολέμου και θα απαντήσει ανάλογα. Έχει επίσης ξεκαθαρίσει ότι θα επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις γειτονικών χωρών αν αυτές χρησιμοποιηθούν για επιθέσεις εναντίον του Ιράν. Ο χαρακτηρισμός «τρομοκρατική οργάνωση» στους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, που δήλωσε πως πρόκειται «για σημαντικό στρατηγικό λάθος». Ο Αραγτσί τόνισε δηκτικά αναφερόμενος στην ΕΕ: «Αρκετές χώρες προσπαθούν αυτή τη στιγμή να αποφύγουν την έκρηξη ενός ολοκληρωτικού πολέμου στην περιοχή μας. Καμία μεταξύ αυτών δεν είναι ευρωπαϊκή. Η Ευρώπη, αυτή ανάβει τη φωτιά».
Παράλληλα με τη στρατιωτική κινητικότητα, συνεχίζονται οι διπλωματικές κινήσεις στο παρασκήνιο, με τη μεσολάβηση χωρών της περιοχής και της Ρωσίας. Σε δηλώσεις ο Τραμπ εκτίμησε ότι το Ιράν διαπραγματεύεται «σοβαρά», εκφράζοντας την ελπίδα πως θα επιτευχθεί μια συμφωνία που θα είναι αποδεκτή. Ερωτηθείς αν έχει πάρει την τελική του απόφαση για το Ιράν ο Τραμπ απέφυγε να απαντήσει, λέγοντας ότι δεν μπορεί να δώσει μια τέτοια απάντηση.

Σε δηλώσεις του ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Ρούμπιο, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις, πιέζοντας ακόμη περισσότερο την Τεχεράνη, έβαλε στο τραπέζι κι άλλες απαιτήσεις, που έχει και το Ισραήλ, όπως το ιρανικό βαλλιστικό πρόγραμμα και οι σχέσεις του Ιράν με σιιτικές οργανώσεις και κινήματα στην περιοχή, όπως η Χεζμπολάχ του Λιβάνου, η Χαμάς στη Γάζα και σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ. Ο Ρούμπιο είπε χαρακτηριστικά: «Για να έχουν νόημα οι συνομιλίες και να οδηγήσουν κάπου, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν συγκεκριμένα θέματα, όπως το βεληνεκές των βαλλιστικών τους πυραύλων, τη χορηγία τρομοκρατικών οργανώσεων στην περιοχή, το πυρηνικό πρόγραμμα και τη συμπεριφορά στον λαό τους».
Χώρες της περιοχής, όπως η Σαουδική Αραβία, το Ομάν, το Κατάρ και η Τουρκία, σε αυτήν τη φάση τοποθετούνται ενάντια σε έναν νέο πόλεμο στην περιοχή με απρόβλεπτες συνέπειες, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει σε αποκλιμάκωση των εντάσεων με την Τεχεράνη, με διαμεσολάβηση της Κίνας στην περίπτωση της Σαουδικής Αραβίας. Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ξεκαθαρίσει στην Τεχεράνη πως δεν θα συναινέσουν στη χρήση της επικράτειάς τους ή των αμερικανικών βάσεων που «φιλοξενούν» για επίθεση κατά του Ιράν.

Μετά τις χώρες αυτές και η Ιορδανία ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν το έδαφος και ο εθνικός εναέριος χώρος της Ιορδανίας για επίθεση ή «στρατιωτική δράση» κατά του Ιράν, ή για την έναρξη ενός «περιφερειακού πολέμου».
Μεσολαβητικό ρόλο για μια σχετική «αποκλιμάκωση» παίζουν ορισμένοι σύμμαχοι και εταίροι των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, όπως η Σαουδική Αραβία, που θέλει να προχωρήσει σε κατάσταση ηρεμίας τα σχέδια απεξάρτησης της εθνικής οικονομίας από το πετρέλαιο και να «σταθεροποιήσει» την κατάσταση στη νότια Υεμένη, έχοντας μόλις απομακρύνει τα ΗΑΕ και τους αυτονομιστές, το Κατάρ που φιλοξενεί την αμερικανική στρατιωτική βάση Udeid, που είναι η μεγαλύτερη βάση των ΗΠΑ σε όλη την περιοχή και το Ομάν που προωθεί τα δικά του συμφέροντα.
Όλοι αυτοί θίγονται από μία ανεξέλεγκτη πολεμική έκρηξη στο Ιράν, καθώς η γεωστρατηγική του θέση ελέγχει τη βόρεια πλευρά του Στενού του Ορμούζ, από όπου περνά πάνω από το 30% των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου και LNG της Αραβικής Χερσονήσου. Οποιαδήποτε απόπειρα στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράν επισείει περιφερειακές και εν δυνάμει διεθνείς επιπτώσεις, πρώτα από όλα στις διεθνείς τιμές Ενέργειας.

Ενώ στο προσκήνιο των ιμπεριαλιστικών πιέσεων και απειλών εμφανίζεται το ιρανικό πυρηνικό και πυραυλικό πρόγραμμα, τα οποία οπωσδήποτε έχουν τη σημασία τους στις σημερινές συνθήκες πολεμικής προπαρασκευής σε όλο τον κόσμο, ωστόσο αυτά που βρίσκονται πραγματικά στο επίκεντρο των εξελίξεων, είναι ο συνολικότερος αυξανόμενος «συντονισμός» της Τεχεράνης με το Πεκίνο και τη Μόσχα, καθώς και τα ανταγωνιστικά εμπορικά, ενεργειακά, επενδυτικά σχέδια των ΗΠΑ και των «συμμάχων» τους για την ευρύτερη Μέση Ανατολή, σε αντιδιαστολή με τα αντίστοιχα σχέδια που προωθεί η Κίνα.

πηγή:  Λαϊκός Δρόμος