Βλέπω βαθυά, μιαν σπίθα· πλησιάζει· μεγαλόνεται·
ωσάν κύκλος αμέτρητος, ως πέλαγος φλογώδες

Ογδόντα δυο χρόνια από την εκτέλεση των διακοσίων Κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944.
Πριν λίγες μέρες, αναρτήθηκαν σε φιλο-νεοναζιστική διαδικτυακή εμπορική πλατφόρμα δημοπρασιών, φωτογραφίες από την εκτέλεσή τους. Αναρτήθηκαν με σκοπό την πώλησή τους. Η πλατφόρμα αυτή πουλάει αντικείμενα του Γ΄ Ράιχ στο φιλοναζιστικό της κοινό. Στρατιωτικές στολές, διακριτικά με το ναζιστικό θυρεό και σβάστικες, στρατιωτικές ταυτότητες, μετάλλια και ιστορικές φωτογραφίες.

Δεν είναι η μόνη τέτοια πλατφόρμα που «ανθίζει» στη δυτική Ευρώπη. Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν πως τα έσοδα από τέτοιες δημοπρασίες διατίθενται για τις δραστηριότητες νεοναζιστικών ομάδων. Αν είχαν «περισσέψει» τα μαλλιά και τα δόντια των δεσμωτών των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, θα τα δημοπρατούσαν και αυτά. Προς το παρόν αρκούνται στις πωλήσεις των «αναμνηστικών» φωτογραφιών των θηριωδιών που διέπραξαν οι Ναζί. Σαν να είναι αναμνηστική ενός σαββατοκύριακου στην εξοχή. Ή …«αναμνήσεις» από τη Γάζα. Αυτός ο κανιβαλισμός, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε, γίνεται νόμιμα και ηθικά, στο φως της ημέρας, στην τάχα δημοκρατική Ευρώπη. Αντί όλα αυτά να κατασχεθούν και να καταστραφούν ως υλικά μίσους, μιας μαύρης περιόδου της παγκόσμιας ιστορίας, ή ακόμα, όσα από τα υλικά, αποτελούν τεκμήρια και έχουν ιστορική αξία, να αποδοθούν στους λαούς που μαρτύρησαν κάτω από την μπότα του ναζισμού, πωλούνται προκλητικά.

Στην τάχα δημοκρατική Δύση, που «κόσμησε» με καραμπινάτους ναζί τις ηγετικές θέσεις του ΝΑΤΟ, αμέσως μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Όπως ο Άντολφ Χόιζινγκερ, πρόεδρος της στρατιωτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ (1961-1964), προσωπάρχης του Χίτλερ, ή ο Φραντς Σουλτς, αρχηγός των δυνάμεων του ΝΑΤΟ κεντρικής Ευρώπης (1977-1979), λοχαγός της Λουντβάφε. Ναι της γνωστής οικογενείας Σουλτς. Και πολλοί άλλοι. Στην τάχα δημοκρατική Δύση, που «κόσμησε» την πολιτική της ζωή με ναζί, όπως ο Κουρτ Βαλντχάιμ, φαιοχίτωνας της Αυστρίας από το 1938 και αξιωματικός της Βέρμαχτ, που κράτησε τα ηνία του ΟΗΕ (Γενικός Γραμματέας 1972-1981) και έγινε πρόεδρος της Αυστρίας (1986-1992). Όπως οι «εκλεγμένοι» Αζόφ του Μπαντέρα στην Ουκρανία.

Στον αντίποδα της μαυρίλας οι περήφανοι λαοί.
Τι είναι/σημαίνει για τον ελληνικό λαό η Πρωτομαγιά του ’44 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής; Να τονίσουμε εδώ πως και οι διακόσιοι εκτελεσμένοι ήταν Κομμουνιστές, καθώς έτσι διατάχτηκε από τα στρατεύματα κατοχής και η επιλογή της Πρωτομαγιάς απαντούσε αλαζονικά στο κομμουνιστικό σύμβολο της μέρας του παγκόσμιου προλεταριάτου. Δε χρειάστηκε καμιά φωτογραφία για να τεκμηριώσει τον ηρωισμό αυτών, των αλύγιστων, που πρόσφεραν τη ζωή τους για την Πατρίδα και τη Λευτεριά. Όλος ο λαός, τότε, ήξερε, τους δέχτηκε στην καρδιά του και τους τίμησε. Και δεν μείνανε άγνωστοι. Τα ονόματά τους είναι γραμμένα, ένα-ένα στο χώρο του μνημείου στην Καισαριανή. Γίνανε θρύλος που ακουμπάει ακόμα, σήμερα, στην ψυχή και στην καρδιά. Για τούτο το λόγο και έγινε πάνδημο αίτημα η απόκτηση αυτών των φωτογραφιών. Μήδε ο Σπάρτακος, μήδε ο Διάκος χρειάστηκαν «αποδείξεις» για τη θυσία τους. Είναι θρύλος που περνάει από στόμα σε στόμα. Από γενιά σε γενιά και στοιχειώνει τους δυνάστες.

Γιατί επιμένουμε για τις φωτογραφίες; Γιατί η απόκτηση αυτού του ομολογουμένως αξιόλογου τεκμηρίου, είναι Ιστορία μας. Θα δεχόμασταν όμως να πληρώσουμε χρήματα στα πωλητήρια των βοθρολυμάτων της Ιστορίας, των Ναζί; Η στήλη προτείνει Όχι. Η ιστορία δεν είναι αγοραπωλησία.
Και ποιοι ενδιαφέρθηκαν για την απόκτηση των φωτογραφιών με αγορά ή όχι; Οι εγγονοί των δωσίλογων, (κυβερνητικοί και ιδιοκτήτες ΜΜΕ). Αυτοί που ποδοπάτησαν τα κομμουνιστικά σύμβολα σαν ξύλινα, (σοσιαλδημοκρατία ΠΑΣΟΚ και ευρωκομμουνισμός ΣΥΡΙΖΑ και εξαρτήματα) και αυτοί που αποφάνθηκαν πως ο αντιφασιστικός αγώνας των λαών τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν λάθος (ΚΚΕ). Καλά παιδιά, πέθαναν ηρωικά αλλά για λάθος σκοπό. Η Ιστορία εκδικείται 82 χρόνια μετά, καθώς όλοι τρέχουν να συνταυτιστούν με το πάνδημο αίτημα.
Μεγάλο θέμα για σύντομη αναφορά.

Ας κρατήσουμε με ευλάβεια στις χούφτες μας τους Φλεβάρηδες των επετείων: 1942/ 16 Ίδρυση του ΕΛΑΣ. 1943/ 23 Ίδρυση της ΕΠΟΝ. 1945/ 12 Βάρκιζα. 1948/ 29 Η σφαγή στο Α΄ ΕΤΟ στη Μακρόνησο, 1973/21 Κατάληψη της Νομικής στη Χούντα.

 Τάνια

πηγή: Λαϊκός Δρόμος