Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 14 Μαΐου, η
24ωρη πανελλαδική απεργία της ΑΔΕΔΥ. Η συμμετοχή στην απεργία ήταν
αρκετά ικανοποιητική, όπως φάνηκε και από τη σημαντική παρουσία
σωματείων εργαζομένων στο δημόσιο, στη συγκέντρωση στην Αθήνα στην
πλατεία Κλαυθμώνος. Μεταξύ των κλάδων που συμμετείχαν ήταν εργαζόμενοι
του στενού δημόσιου τομέα, νοσοκομειακοί γιατροί, υγειονομικοί,
εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι σε εφορίες, πανεπιστήμια, δημόσιους
οργανισμούς, τοπική αυτοδιοίκηση κ.ά.
Αιτήματα της κινητοποίησης όπως
διατυπώθηκαν και από την ΑΔΕΔΥ που την προκήρυξε είναι η υπεράσπιση του
θεσμού της μονιμότητας, η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, οι
αυξήσεις στους μισθούς, το ξεπάγωμα μισθολογικών κλιμακίων, η επέκταση
και ενίσχυση του επιδόματος ΒΑΕ, οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού,
ιδιαίτερα σε Υγεία, Παιδεία, Κοινωνική Ασφάλιση, η αύξηση της
χρηματοδότησης του ΕΣΥ, η κατάργηση αντεργατικών νόμων και νέου
πειθαρχικού δημοσίων υπαλλήλων, η διαμαρτυρία ενάντια στις
ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ.
Ωστόσο, παρά τα σωστά αιτήματα που αφορούν
το σύνολο των εργαζομένων στο δημόσιο, γεγονός που βοήθησε να
συσπειρωθούν γύρω από αυτά και να ανταποκριθούν στην κινητοποίηση, είναι
γεγονός πως αυτά τα αιτήματα περιορίστηκαν απλώς στο επίπεδο της
διακήρυξης, καθώς η κινητοποίηση δεν προετοιμάστηκε όσο καλά θα
μπορούσε. Σε αυτό συνέβαλε ότι η προκήρυξή της έγινε ενάμιση μήνα πριν
και στο διάστημα που μεσολάβησε δεν έγινε καμιά απολύτως καμπάνια
προετοιμασίας της εκ μέρους της ΑΔΕΔΥ. Καμιά συνδικαλιστική παρουσία
εκπροσώπων της σε χώρους δουλειάς για την προπαγάνδιση της απεργίας και
της σημασίας συμμετοχής σε αυτήν και στην κινητοποίηση, ούτε βέβαια
κάποια απόπειρα δημοσιοποίησής της στα ΜΜΕ. Όπως άλλωστε έχει καθιερώσει
η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ εδώ και αρκετά χρόνια, όταν εξαγγέλλει απεργίες,
είτε της τελευταίας στιγμής, είτε μεγάλο διάστημα πριν -όπως στην
προκειμένη περίπτωση- να μην κάνει την παραμικρή προσπάθεια για να τις
προετοιμάσει, για να εξασφαλίσει την επιτυχία τους. Με τη διαφορά πως
τώρα, πρώτη δύναμη μετά το πρόσφατο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, αναδείχθηκε η
συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΜΕ. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, αυτό δεν
άλλαξε σε κάτι τη λανθασμένη αυτή τακτική, την οποία ανάμεσα στα άλλα
καταγγέλλει το ΠΑΜΕ απέναντι στις άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις του
ρεφορμισμού -όπως τις αποκαλεί. Την τακτική που χωρίς αμφιβολία στερεί
τη δυνατότητα μαζικής συσπείρωσης των εργαζομένων και τελικά
αποδυναμώνει τους αγώνες τους.
Αυτό που διαφοροποιήθηκε σε αυτή την απεργία ήταν πως υπήρχε ένα κάλεσμα για ενιαία συγκέντρωση, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να
πραγματοποιηθούν μαζικότερες συγκεντρώσεις σε σχέση με εκείνες
προηγούμενων κινητοποιήσεων της ΑΔΕΔΥ, όπου υπήρχαν ταυτόχρονα
ξεχωριστές συγκεντρώσεις. Το ΠΑΜΕ απέφυγε να εφαρμόσει τη συνηθισμένη
διασπαστική τακτική του καλώντας σε άλλη συγκέντρωση, σε άλλη πλατεία
και άλλη ώρα. Ομοίως δεν το έκαναν και δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής
αριστεράς.
Να θεώρησαν ότι κάτι έχει αλλάξει πλέον
για όλα όσα μέχρι χθες κατήγγειλαν και καλούσαν σε χωριστή συγκέντρωση;
Όπως π.χ, στην πρόσφατη απεργία της Πρωτομαγιάς, λίγες ημέρες πριν, όταν
ΠΑΜΕ και εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις καλούσαν σε χωριστές
συγκεντρώσεις, με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν στην Αθήνα, στη
Θεσσαλονίκη και σε άλλες μεγάλες πόλεις, τρεις χωριστές συγκεντρώσεις,
διασπώντας τους εργαζόμενους που συμμετείχαν. Οι δυνάμεις που ηγούνται
στο συνδικαλιστικό κίνημα σε ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, Εργατικά κέντρα είναι οι ίδιες
ακριβώς, τότε όπως και σήμερα. Μένει να αποδειχθεί αν η στάση που
κράτησαν αυτή φορά ήταν προσωρινή. Σε κάθε περίπτωση το ότι έγινε
κάλεσμα για ενιαία συλλαλητήρια λειτούργησε θετικά στη μαζικοποίηση των
συλλαλητηρίων.
Οι εργαζόμενοι δε χρειάζονται χωριστές διαδηλώσεις για να διεκδικήσουν τα κοινά αιτήματά τους. Χρειάζονται καλά προετοιμασμένες, ενιαίες και όσο το δυνατόν μαζικότερες κινητοποιήσεις. Στο πρόσφατο παρελθόν, οι μεγαλειώδεις, ενιαίες κινητοποιήσεις για το έγκλημα στα Τέμπη, τον Ιανουάριο του 2025 και ακόμη περισσότερο της απεργίας που ακολούθησε τον Φεβρουάριο, έδειξαν τον δρόμο και απέδειξαν πόση σημασία έχει να μην ακολουθούνται διασπαστικές τακτικές στους αγώνες.
πηγή: Λαϊκός Δρόμος
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου