Η απάντηση του ΚΚΕ(μ-λ) στην κριτική του «Λαϊκού Δρόμου» επιβεβαιώνει τη θέση των ίσων αποστάσεων για τον πόλεμο στο Ιράν

 

Στο τελευταίο φύλλο της «Προλεταριακής Σημαίας» δημοσιεύτηκε κείμενο με τίτλο «Για την κριτική του Λαϊκού Δρόμου απέναντι στις θέσεις μας».

Προσπερνώντας μια σειρά χαρακτηρισμούς, που μας προσάπτονται, για «επιλεκτική διαστροφή των θέσεων» του ΚΚΕ(μ-λ), για «στρεβλώσεις», για «φτηνό» και «πιασάρικο» τρόπο, για «πονηριές» και «λαθροχειρίες», που καθόλου δεν βοηθούν το διάλογο και την αντιπαράθεση σε κρίσιμα ζητήματα, θεωρούμε ότι όσα διατυπώσαμε στην κριτική μας -και όχι «στην επίθεση», όπως αναφέρει το ΚΚΕ(μ-λ)- παραμένουν και μάλιστα επιβεβαιώνονται. Ας δούμε, ωστόσο, αυτά που λέγονται και αυτά που δεν λέγονται.

Το ΚΚΕ(μ-λ) αναφέρει στο κείμενό του: «Η επιδρομή ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν εντάσσεται στο πλαίσιο της παρόξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και της προετοιμασίας των όρων για τον επόμενο ΑΔΙΚΟ παγκόσμιο πόλεμο».

Το ΚΚΕ(μ-λ), απέναντι σε έναν πόλεμο που δεν έχει ξεσπάσει, σε έναν μελλοντικό πόλεμο, παίρνει πολύ συγκεκριμένη θέση από τώρα για το χαρακτήρα του και τον προσδιορίζει με κεφαλαία μάλιστα γράμματα ως ΑΔΙΚΟ από κάθε πλευρά.

Απέναντι, όμως, σε έναν πόλεμο που έχει ξεσπάσει, αρνείται να πει ξεκάθαρα ποιος είναι ο χαρακτήρας του. Είναι άδικος από κάθε πλευρά ή είναι αυτό που το Μ-Λ ΚΚΕ θεωρεί: πόλεμος άδικος από τη μεριά των επιτιθέμενων και δίκαιος από τη μεριά του Ιράν που αμύνεται και μάχεται για την υπεράσπιση της χώρας του; Αρνείται πεισματικά να πει αυτό το τόσο απλό πράγμα, που αποτελεί το πρωταρχικό καθήκον μιας κομμουνιστικής οργάνωσης απέναντι σε έναν πόλεμο, αφού αυτό καθορίζει τον πολιτικό προσανατολισμό και τα καθήκοντά του. Και καταφεύγει σε χαρακτηρισμούς πως δήθεν διαστρεβλώνουμε τις θέσεις του.

Το ΚΚΕ(μ-λ), όσο και να προσπαθεί να συσκοτίσει αυτή την πραγματικότητα, παίρνει τη θέση πως πρόκειται για έναν άδικο πόλεμο από κάθε πλευρά. Και γι’ αυτό υποστηρίζει πως ο πόλεμος στο Ιράν εντάσσεται στα πλαίσια της προετοιμασίας ενός γενικευμένου, ΑΔΙΚΟΥ από κάθε μεριά, παγκόσμιου πολέμου. Μια θέση που στο σημερινό πόλεμο ευνοεί τις επιτιθέμενες δυνάμεις.

Ό,τι υποστηρίζει, δηλαδή, και το ΚΚΕ. Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή, για τον άδικο πόλεμο, για το βρόμικο πόλεμο, καταλήγοντας και αυτό εν τέλει στη θέση του άδικου από κάθε μεριά πολέμου και στη γραμμή των ίσων αποστάσεων.

Αναφέρει η «Π.Σ.» στο άρθρο της: «Καμιά πραγματική επαναστατική (ούτε και απλά προοδευτική στην εποχή μας) δράση δεν υπάρχει πέρα και έξω από το στόχο αυτόνομης από το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα συγκρότησης των λαών και της εργατικής τάξης».

Η αντίσταση, δηλαδή, στον ιμπεριαλιστικό κατακτητικό πόλεμο των ΗΠΑ-Ισραήλ, που διεξάγει η κυβέρνηση του Ιράν, που είναι ένα καπιταλιστικό κράτος, δεν μπορεί να είναι αντιιμπεριαλιστικός, ούτε καν προοδευτικός αγώνας. Είναι αγώνας χωρίς κανένα θετικό πρόσημο, μάλλον αντιδραστικός, αδιάφορος για τους λαούς και αδιάφορος και για το λαό του Ιράν.

Με βάση αυτή την τοποθέτηση, και αφού η δράση του Ιράν απέναντι στον πόλεμο των ΗΠΑ δεν έχει τίποτε το προοδευτικό, τότε δεν πρόκειται για έναν αντιδραστικό πόλεμο από κάθε μεριά; Αν αυτός δεν είναι ο ορισμός των ίσων αποστάσεων, τότε τι είναι;

Γράφει, επίσης ο συντάκτης του άρθρου: «Η φοβία μην τυχόν και καταγγελθεί το αντιδραστικό καθεστώς του Ιράν, στην πραγματικότητα, υπονομεύει την αντιιμπεριαλιστική πάλη, γιατί βάζει τους λαούς να υποτάσσονται σε ξένες σημαίες, καθυστερώντας έτσι τη δική τους συγκρότηση».

Άρα, σε αυτές τις συνθήκες, της αχαλίνωτης επέμβασης και του πολέμου των αμερικανοϊσραηλινών, δεν πρέπει να υπάρχει καμιά φοβία να καταγγελθεί το καθεστώς του Ιράν, να γίνει τώρα δηλαδή αυτό για το οποίο φροντίζουν νυχθημερόν τα προπαγανδιστικά επιτελεία και οι στρατοί του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού για να εξυπηρετήσουν τους κατακτητικούς σκοπούς τους. Δεν είναι αυτή η γραμμή των ίσων αποστάσεων, αν όχι και κάτι χειρότερο;

Και παρακάτω: «Οι διαδηλώσεις που έγιναν το Γενάρη στο Ιράν ήταν πραγματικές και είχαν πραγματική υλική βάση, την πραγματική λαϊκή δυσαρέσκεια ενάντια στο καθεστώς και την πολιτική του. […] Άλλο αν (όπως ήταν αναμενόμενο) επιχείρησαν να τις εκμεταλλευτούν ΗΠΑ και Ισραήλ για τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα».

Αναφέραμε στο κείμενο της κριτικής μας τις αποκαλύψεις του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ για τις ενέργειες που έκαναν οι Αμερικάνοι μέσα στο 2025 προκειμένου να προκαλέσουν οικονομική ασφυξία στο Ιράν μετά από πολυετείς βάρβαρες οικονομικές κυρώσεις και παράλληλα με τους ανηλεείς βομβαρδισμούς το καλοκαίρι του 2025, προετοιμάζοντας τη νέα επίθεσή τους για την κατάκτηση της χώρας. Αναφέραμε και τις δηλώσεις Τραμπ για την αποστολή όπλων στη διάρκεια των κινητοποιήσεων προκειμένου να εξοπλιστούν οι φιλοδυτικοί, στους οποίους έλεγε το Φλεβάρη, «συνεχίστε τις κινητοποιήσεις, ερχόμαστε». Το ζήτημα δεν είναι αν οι κινητοποιήσεις εκφράζανε «την πραγματική λαϊκή δυσαρέσκεια», αλλά ποιος ήταν ο πολιτικός τους χαρακτήρας. Με βάση αυτό θεωρούμε ότι οφείλει να τοποθετείται μια κομμουνιστική οργάνωση. Και ο πολιτικός τους χαρακτήρας δεν ήταν η αλλαγή του καθεστώτος με κατεύθυνση το σοσιαλισμό, αλλά η αλλαγή του καθεστώτος και η μετατροπή του Ιράν σε αμερικανοσιωνιστικό προτεκτοράτο.

Αν το κριτήριο είναι η αποθέωση κάθε κινητοποίησης, χωρίς να εξετάζεται ο πολιτικός της χαρακτήρας, τότε άραγε οι κινητοποιήσεις της «κατσαρόλας» που εκδηλώνονται στην Κούβα, κάτω από τα πραγματικά μεγάλα λαϊκά προβλήματα που δημιουργούνται από την πολύχρονη ασφυκτική πίεση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και τη δράση των μηχανισμών του, πρέπει και αυτές να χειροκροτηθούν;

Λέει το ΚΚΕ(μ-λ):
«Καθήκον των κομμουνιστών στη χώρα μας είναι μεταξύ άλλων […] να προβάλλουν κάθε δράση οποιασδήποτε οργάνωσης του λαϊκού κινήματος (και του Ιράν) που παλεύει ενάντια στην επιδρομή, προσπαθώντας ταυτόχρονα να μην στοιχιστεί πίσω από το αντιδραστικό ιρανικό καθεστώς».

Στο κείμενό μας κάναμε κριτική στο ΚΚΕ(μ-λ) όχι γιατί προβάλλει κάποια οργάνωση που παλεύει ενάντια στην επιδρομή και απλώς, όπως γράφει, δεν στοιχίζεται πίσω από το αντιδραστικό καθεστώς. Αλλά γιατί προβάλλει με θετικό τρόπο το ΚΚ Ιράν που κεντρική του θέση είναι τώρα «κάτω το καπιταλιστικό καθεστώς του Ιράν», που έχει δηλαδή τον ίδιο στόχο για τον οποίο εφορμούν οι Αμερικάνοι και οι Ισραηλινοί. Για το ότι προβάλλει μια οργάνωση που στοιχίζεται πίσω από τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις του πλανήτη, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το σιωνισμό, αντιγράφοντας ό,τι έλεγε και το περιβόητο ΚΚ Ιράκ που στο τέλος έφθασε να μπει στην κατοχική κυβέρνηση.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος