«Μοντέλο διακυβέρνησης » στα μέτρα της ολιγαρχίας και της ΕΕ υπόσχεται ο Α. Τσίπρας

Ενώ, από τη μια, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει εκλογών, προσπαθεί να συντηρήσει και να υψώσει την αντικυβερνητική-αντιμνημονιακή ρητορεία της, από την άλλη, γίνεται συνεχώς πιο φανερό πως οι εκφωνήσεις της  και οι συνομιλίες της  με τα κυρίαρχα κέντρα του αστικού πολιτικού συστήματος  αποκτούν όλο και   περισσότερο χαρακτήρα δηλώσεων καθησυχασμού τους για το τι προτίθεται να κάνει μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλ. Τσίπρας, μετά τις   πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις  που, ουσιαστικά, είχαν τέτοιο χαρακτήρα προς την ηγεσία των βιομηχάνων (για τη θετική στάση του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά την κερδοφορία του ιδιωτικού κεφαλαίου, τη συναίνεσή του στην απαίτηση των βιομηχάνων για μείωση του ενεργειακού κόστους την οποία, ήδη, ικανοποίησε η κυβέρνηση Σαμαρά κ.α.), φρόντισε να μετατρέψει μια τρισέλιδη συνέντευξη του στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» στις 23.2.2014 σε έκθεση της «λογικής» πολιτικής που σκέπτεται να ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, με «μετρημένες» αλλαγές που δεν θα ξεφεύγουν από τα όρια των βασικών συντεταγμένων μέσα στις οποίες κινείται το αστικό πολιτικό σύστημα.

«Οι αριστερές θέσεις μας είναι λογικές και εφαρμόσιμες»  διαβεβαίωσε. Όταν μια τέτοια απάντηση δίνεται σε μια δημοσιογραφική ναυαρχίδα της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, ασφαλώς, το νόημα και το μήνυμα που στέλνει είναι σαφές. Άλλωστε, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε αρκετά στοιχεία τεκμηρίωσης αυτής της διαβεβαίωσής του:

-Απέφυγε να αναφερθεί σε  «κυβέρνηση της Αριστεράς», όπως το συνηθίζει όταν απευθύνεται στο λαϊκό ακροατήριο, αλλά μίλησε για μια «κυβέρνηση  κοινωνικής σωτηρίας με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ», για μια κυβέρνηση που θα γίνει «με πολιτικές συνεργασίες με προσωπικότητες και πολιτικές δυνάμεις πέραν του ΣΥΡΙΖΑ», για μια κυβέρνηση που «η σύνθεσή της θα αποτελείται και από προσωπικότητες κύρους,  εξωκοινοβουλευτικούς  και εξειδικευμένους τεχνοκράτες». Θα είναι, δηλαδή, ανοιχτή και συνεργαζόμενη με αστικές πολιτικές δυνάμεις και αστούς παράγοντες  και «τεχνοκράτες». Σε αντιστοιχία με τον χαρακτήρα μιας τέτοιας  κυβέρνησης  περιέγραψε το «νέο μοντέλο διακυβέρνησης» του ΣΥΡΙΖΑ : μια «διοικητική μεταρρύθμιση» του αστικού κράτους  που θα φέρει   «μικρότερο και ευέλικτο  κυβερνητικό σχήμα», «περικοπή σπατάλης στα υπουργεία», «διαρκή αξιολόγηση της παραγωγικότητας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών» και άλλα παρόμοια, όχι μόνο πολυακουσμένα από τα κυβερνώντα αστικά κόμματα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και πολύ συγγενικά ακόμα και ως προς τη νεοφιλελεύθερη ορολογία του «μικρότερου και λιγότερο σπάταλου κράτους», της «αξιολόγησης της παραγωγικότητας των δημόσιων υπαλλήλων» κλπ.

-Παρουσίασε σαν αλλαγές  στην «καθη­­μερινότητα» του πολίτη πολύ ήπιες οικονομικές παρεμβάσεις που δεν πάνε παραπέρα από το «να σταματήσει η αγωνία για νέα μέτρα λιτότητας», «την επαναφορά του κατώτατου μισθού» και μια ελάχιστη «προστασία των μη προνομιούχων». Κάποια, δηλαδή, μέτρα που και στο περιεχόμενο ακόμα και στα λόγια επαναλαμβάνουν δειλά την παλαιοΠΑΣΟΚικής κοπής πολιτική.

-Έδωσε μια νέα ερμηνεία  του τι εννοεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως «κατάργηση του Μνημονίου»: την ερμηνεία  της «απάλειψης των νομοθετικών παρεμβάσεων που οδήγησαν σε παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο»(!). Όταν η ΕΕ είναι αυτή που επέβαλε το μνημόνιο και, μάλιστα, τα μνημονιακά μέτρα τείνουν να γενικευθούν υπό τη γερμανική μπαγκέτα, έχουν γίνει ή γίνονται «κεκτημένο» σ’ όλες τις χώρες της ΕΕ,  η εξίσωση του μνημονίου με ό,τι αποτελεί «παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο» είναι ένα εκ του πονηρού κατασκεύασμα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς, κάτω από αυτό το νέο πρόσχημα, όπου η «παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο» πάει να καθιερωθεί από το ΣΥΡΙΖΑ ως μέτρο της μνημονιακής ή αντιλαϊκής πολιτικής, επιχειρείται να καλυφθεί η πραγματική πρόθεση μια αυριανής κυβέρνησής του να ελαχιστοποιήσει, όσο είναι δυνατόν, τις καταργήσεις μνημονιακών νομοθετημάτων, αλλά και να φτιάξει άλλοθι για νέα αντιλαϊκά νομοθετήματα.

Στέλνοντας, και μ’ αυτό τον τρόπο, το ανάλογο καμουφλαρισμένο σήμα προς της κορυφές της ολιγαρχίας ότι δεν πρέπει να ανησυχούν για το αν η πολιτική μιας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι «λογική» για τα συμφέροντά τους.

-Επανέλαβε με μεγαλύτερη έμφαση  ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι  πιστός στην ΕΕ, γιατί όπως είπε χαρακτηριστικά, «δεν μπορεί από τη μια πλευρά να είμαι υποψήφιος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και από την άλλη να επιδιώκω την αποχώρηση από την ευρωζώνη». Και ότι εκείνο που επιδιώκει θα είναι μια «ελληνική λύση» που «θα ενταχθεί σε μια ευρύτερη “ευρωπαϊκή λύση”».

 Με άλλα λόγια, όπως έχει συμβεί και συμβαίνει μέχρι τώρα, μέσα από την ΕΕ και μια αυριανή  κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θα συνεχίσει  να αναζητά  «λύση» για το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στην επιδίωξή της να γίνει κυβέρνηση, είναι εμφανές πως θέλει να αποσπάσει αποδοχή και στήριξη των κέντρων που κατευθύνουν το εγχώριο αστικό πολιτικό σύστημα. Και όσο εντονότερα το προσπαθεί αυτό, τόσο οδηγείται στο να δείχνει με ολοένα λιγότερα αριστερά φτιασίδια το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής της και το είδος της διακυβέρνησης που θα ασκήσει.

 πηγή: Λαϊκός Δρόμος