
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου, η Υπουργός Εργασίας N.Kεραμέως έφερε στη Βουλή προς ψήφιση το νομοσχέδιο με τίτλο «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας»,
δυο μήνες μετά την υπογραφή της από τους κοινωνικούς εταίρους
(Υπουργείο, Εργοδοτικές Οργανώσεις και ΓΣΕΕ). Από τότε μεσολάβησε το
οικονομικό σκάνδαλο Παναγόπουλου, ωστόσο τίποτα δεν επηρέασε τις
εξελίξεις: όπως ήταν αναμενόμενο, το νομοσχέδιο ψηφίσθηκε με τους 158
ψήφους της ΝΔ.
Υπενθυμίζουμε ότι το εν λόγω νομοσχέδιο και πλέον νόμος 5278/2026, αν
και παρουσιάζεται ως φιλεργατικός από τα κυβερνητικά μέσα, στην ουσία
του διατηρεί το μνημονιακό νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει τα τελευταία
χρόνια, και πρώτα και κύρια την κατηργημένη διαπραγμάτευση της πιο
σημαντικής ΣΣΕ, της ΕΓΣΣΕ. Το ίδιο και η μνημονιακή κατάργηση της αρχής
της ευνοϊκότερης ρύθμισης παραμένει απείραχτη.
Επιπλέον, παραμένουν τα εμπόδια στην επεκτασιμότητα των ΣΣΕ, καθώς όχι μόνο διατηρήθηκε ένα (κατά τι μικρότερο ποσοστό) εργαζομένων, που πρέπει να καλύπτουν οι υπογράφοντες τη ΣΣΕ εργοδότες σε έναν κλάδο, ως προϋπόθεση για να γίνει επέκταση, αλλά δόθηκε και ρόλος στη ΓΣΕΕ, να συνάπτει κλαδικές ΣΣΕ εκ μέρους των ομοσπονδιών χωρίς, σε αυτήν την περίπτωση, την προϋπόθεση του ποσοστού. Πρόκειται για ρύθμιση που αποτελεί επέμβαση στα εσωτερικά του συνδικαλιστικού κινήματος, αποδυναμώνει τον ρόλο και τις αρμοδιότητες των κατώτερων συνδικαλιστικών οργανώσεων και επιδιώκει την ποδηγέτησή τους από μια ηγεσία της ΓΣΕΕ που είναι πρόθυμος συνεργάτης της κυβέρνησης και των εργοδοτών.
Ακόμη, η διάρκεια της μετενέργειας των ΣΣΕ παραμένει τρίμηνη (από
6μηνη που ήταν πριν τα μνημόνια) και συντηρεί ένα πιεστικό πλαίσιο για
τους εργαζόμενους μετά τη λήξη των ΣΣΕ τους, καθώς το τρίμηνο είναι
λίγος χρόνος για τη διεκδίκηση και υπογραφή νέας ΣΣΕ και οι εργαζόμενοι
μένουν έκθετοι στις πιέσεις της εργοδοσίας .
Ο νόμος Κεραμέως διατηρεί το ΓΕΜΗΣΟΕ και κάνει μόνο κάποιες
υποχωρήσεις όσον αφορά τα στοιχεία που ζητούνται για την εγγραφή σε αυτό
και για την αφαίρεση του δικαιώματος συλλογικής διαπραγμάτευσης αν δεν
γίνει εγγραφή, περικόπτοντας, ταυτόχρονα, ορισμένα δικαιώματα σωματείων
(επεκτασιμότητα, προσφυγή στην διαιτησία) σε περίπτωση που δεν
εγγραφούν.
Τέλος, προσθέτει νέα εμπόδια στο δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη
διαιτησία, θέτοντας ως όρους για να γίνει αυτή αποδεκτή α) την εγγραφή
της συνδικαλιστικής οργάνωσης στο ΓΕΜΗΣΟΕ και β)τον έλεγχο του
«παραδεκτού» της από μια «Επιτροπή Ελέγχου» που συστήνει στον Οργανισμό
Μεσολάβησης Διατησίας (ΟΜΕΔ).
Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι την «κοινωνική συμφωνία» για τις ΣΣΕ,
που περιέλαβε ο εν λόγω νόμος, ενώ την καταψήφισαν επί της αρχής το
ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις τους στη ΓΣΕΕ την
υπερψήφισαν. Γεγονός που έγινε αντικείμενο ειρωνείας από την Κεραμέως
στη Βουλή!
Στη συνέχεια, βέβαια, ευθυγραμμίστηκαν με την κυβέρνηση σε πολλά
επιμέρους άρθρα του. Συγκεκριμένα, το ΠΑΣΟΚ άσκησε κούφια αντιπολίτευση,
καθώς υπερψήφισε περίπου τα 2/3 των άρθρων του νομοσχεδίου (!).
Αντιστοίχως, ο ΣΥΡΙΖΑ, υπερψήφισε αρκετά από τα βασικά άρθρα του.
Είτε πρόκειται για «πολιτική υποκρισία» του ΠΑΣΟΚ είτε για «πολιτική
αμηχανία» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως χαρακτήρισε τη στάση τους η Κεραμέως, το
σίγουρο είναι ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης βρίσκονται στην ίδια
πλευρά της βάρκας με την κυβέρνηση: ξεδιάντροπα ενέκριναν τα νέα μέτρα,
που εξακολουθούν να διατηρούν τις μνημονιακές διατάξεις στην ουσία τους,
απλώς με κάποια νέα μπαλώματα.
Υποστήριξαν θέσεις που όχι μόνο δεν ευνοούν τις ΣΣΕ, αλλά οδηγούν τους εργαζόμενους σε μεγαλύτερα οικονομικά αδιέξοδα, σε ατομικές συμβάσεις, σε εργασιακή επισφάλεια.
πηγή: Λαϊκός Δρόμος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου