Στις 29 Απρίλη γράφτηκε μια σημαντική σελίδα στην Ιστορία του εκπαιδευτικού κινήματος. Ήταν η μέρα που εκατοντάδες εκπαιδευτικοί παρά τη δειλή στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών (ΟΛΜΕ – ΔΟΕ – ΠΑΜΕ) έδωσαν δυναμικό «παρών» έξω από το πειθαρχικό συμβούλιο εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους και τη διαμαρτυρία τους ενάντια στην παράταση της αργίας της Χρύσας Χοτζόγλου, στην επιβολή αργίας στο Δημήτρη Χαρτζουλάκη, στην επιβολή ποινών σε τρεις εκπαιδευτικούς από τη Γ΄ Αθήνας που συμμετείχαν σε απεργία-αποχή του σωματείου τους από «μέντορες-συντονιστές». Με την αγωνιστική στάση τους οι παραπεμπόμενοι εκπαιδευτικοί πέταξαν στα σκουπίδια τις σύγχρονες …δηλώσεις μετανοίας που επιδίωκαν να τους υποβάλουν τα μέλη του πειθαρχικού συμβουλίου με ερωτήσεις του τύπου: «Θα το ξανακάνετε;», ενώ χαρακτήριζαν τη συμμετοχή στην απεργία-αποχή και γενικά τη συνδικαλιστική δράση «παράνομη».
Η ηγεσία του ΥΠΑΙΘΑ επιμένει στη συνέχιση(!) της επιβολής του αντιδραστικού μέτρου της «Δυνητικής Αργίας» στην αγωνίστρια εκπαιδευτικό Χρύσα Χοτζόγλου που είναι μέλος της ΕΛΜΕ Πειραιά. Την κάλεσε για δεύτερη φορά σε ακρόαση στο Πειθαρχικό Συμβούλιο (29/4/26), με στόχο την παράταση της Δυνητικής Αργίας για ένα ακόμη χρόνο, κατ’ εντολή της νέας υπουργού Ζαχαράκη, η οποία ακολουθεί ακριβώς τα βήματα του προκατόχου της Πιερρακάκη που έθεσε τη Χ. Χοτζόγλου σε αργία ένα χρόνο πριν, παρά την ομόφωνα αντίθετη γνώμη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου (23/10/ 24).
Εξάλλου, η κλήση του αγωνιστή νεοδιόριστου Δ. Χαρτζουλάκη ήταν μια προκλητική επίδειξη εκδικητικότητας από το ΥΠΑΙΘΑ. Η κλήση σε απολογία στο πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο έγινε κατ’ εντολή της υπουργού και με το ερώτημα της «Δυνητικής Αργίας», επειδή από κοινού με τη Χρύσα Χοτζόγλου εξέφρασε την αντίθεση και τη διαμαρτυρία του συλλογικά στην εφαρμογή του αντιλαϊκού μέτρου της Ατομικής Αξιολόγησης, τηρώντας τις αποφάσεις των συνδικαλιστικών οργάνων (ΕΛΜΕ-ΟΛΜΕ). Η ηγεσία δηλαδή του ΥΠΑΙΘΑ …καιροφυλακτούσε και ανέμενε το διορισμό(!) του αναπληρωτή εκπαιδευτικού, για να μεθοδεύσει την επιβολή της σκληρής ποινής της «Δυνητικής Αργίας»… Αυτή η απαράδεκτη από κάθε άποψη τακτική επιβεβαιώνει, με τον πιο παραστατικό τρόπο, τον πολιτικό σκοταδισμό και την ισοπέδωση των βασικότερων δημοκρατικών ελευθεριών που επιδιώκει να επιβάλει η κυβέρνηση.
Η επιμονή της κυβέρνησης της ΝΔ σε αυτό το μαύρο και αντιδραστικό μέτρο της Δυνητικής Αργίας στους αγωνιστές εκπαιδευτικούς, αλλά και στο σύνολο των ΔΙΩΞΕΩΝ (2.500) των εκπαιδευτικών που τηρούν τις συνδικαλιστικές αποφάσεις για Απεργία-Αποχή από την Αξιολόγηση-Κατηγοριοποίηση-Άρση της Μονιμότητας, αποκαλύπτει, με αδιαμφισβήτητο τρόπο, την πολιτική βούλησή της για κατάργηση και αυτών ακόμα των θεμελιωδών και κατοχυρωμένων, με πολύχρονους αγώνες, συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών. Πρόκειται για μια προκλητικά κατασταλτική κυβερνητική πολιτική που έχει στόχο την τρομοκράτηση, τον εκφοβισμό και την υποταγή σε ένα μοντέλο εκπαίδευσης που θα υλοποιεί τις αξιώσεις του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ, αλλά και τις συνθήκες της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ που επιτάσσουν τον πολλαπλασιασμό των ταξικών φραγμών, την απομόρφωση των λαϊκών στρωμάτων. Απαιτούν έναν εκπαιδευτικό χειραγωγημένο και φοβισμένο διεκπεραιωτή μιας τυπικής διαδικασίας παροχής στεγνών …πληροφοριών. Η κυβέρνηση δηλαδή κηρύσσει ως «ποινικό αδίκημα» τη συνδικαλιστική δράση, την απεργία, στην αγωνιστική συμπόρευση των εκπαιδευτικών με τους μαθητές, τη μετωπική τους πάλη με το μαθητικό, γονεϊκό, φοιτητικό και συνολικότερα εργατο-λαϊκό κίνημα.
Αντί οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ να κηρύξουν απεργία για τις 29/4 και να χαράξουν τον αναγκαίο δρόμο ενός πολύμορφου και με διάρκεια αγώνα ενάντια σε διώξεις-αξιολόγηση-κυβερνητική πολιτική, προτίμησαν να κρύψουν τη γύμνια τους με φύλλο συκής μια 3ωρη παναττική στάση εργασίας. Σε αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε και η ηγεσία της ΑΣΕ/ΠΑΜΕ. Πρόκειται για μια συνδικαλιστική γραμμή απομαζικοποίησης, που ΔΕΝ οργανώνει τη συλλογική άμυνα, αλλά καλλιεργεί την παραίτηση και την ηττοπάθεια, ενώ απαιτείται μαζικός Αγώνας. Αυτή τη στάση αποδοκίμασε η μαζική συμμετοχή των εκπαιδευτικών στη μεγάλη διαδήλωση που ακολούθησε από την οδό Ξενίας μέχρι το σταθμό μετρό στο Μέγαρο Μουσικής, αφήνοντας έξω από το κτίριο της ΠΔΕ τους ελάχιστους που δεν ακολούθησαν. Είναι, τέλος, αξιοσημείωτο ότι τα πρωτοβάθμια εκπαιδευτικά σωματεία της Αττικής, το ένα μετά το άλλο αποφάσιζαν τρίωρες συμπληρωματικές στάσεις για να αποκτήσει η κινητοποίηση απεργιακά χαρακτηριστικά. Παράλληλα ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ της επαρχίας πραγματοποίησαν κινητοποιήσεις σε όλη την χώρα.
Να πάρει πίσω η κυβέρνηση το αντιδραστικό μέτρο της «Δυνητικής Αργίας»(!) για την αγωνίστρια εκπαιδευτικό Χρύσα Χοτζόγλου.
Να σταματήσει η μεθόδευση για την επιβολή της «Δυνητικής Αργίας» και στον αγωνιστή νεοδιόριστο εκπαιδευτικό Δημήτρη Χαρτζουλάκη.
Να ανακληθούν όλες οι διώξεις των αγωνιστών εκπαιδευτικών.
Καμία ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.
Γιώργος Κ. Καββαδίας
πηγή: Λαϊκός Δρόμος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου