Η νέα καραμπινάτη επιχείρηση συγκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών Τροφοδοτεί την επιχείρηση αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού Αναδεικνύει σταθερά τη «Δικαιοσύνη» σαν θεραπαινίδα της κυβέρνησης και του αστικού κράτους

 

Αλλεπάλληλες υπήρξαν οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη για συγκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών. Η πρώτη ήταν η γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Ντογιάκου, το 2023, όταν περιόριζε τις αρμοδιότητες της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) και έβαζε ανάχωμα στους ελέγχους για τις υποκλοπές. Η δεύτερη ήταν η υφαρπαγή, με εντολή της εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Αδειλίνη, της υπόθεσης των υποκλοπών από τρεις εισαγγελείς πρωτοδικών που την είχαν αναλάβει και η διαβίβασή της στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Α. Ζήση. Η τρίτη προσπάθεια ενταφιασμού ήταν το πόρισμα του Α. Ζήση που δεν βρήκε κανένα πολιτικό πρόσωπο να παραπέμψει για τις υποκλοπές.

Σε αυτές τις μεθοδεύσεις ήρθε να βάλει φρένο η απόφαση ενός μη ελεγχόμενου «ταπεινού» Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, που έδωσε συνέχεια στην υπόθεση, με πολλούς νέους πιθανούς ενόχους -πολιτικά πρόσωπα- και με νέα πιθανά αδικήματα, μέχρι και το κακούργημα κατασκοπείας.

Έτσι, σε μια τέταρτη προσπάθεια, επιστρατεύεται ο διορισμένος από την κυβέρνηση εισαγγελέας του Άρειου Πάγου Κ. Τζαβέλλας και θέτει την υπόθεση στο αρχείο, θεωρώντας ασήμαντα όλα τα στοιχεία που προέκυψαν, που οφείλονται στην …«τυχαιότητα», την ώρα που παρακολουθείται η «καρδιά» του αστικού κράτους. Λες και τέσσερες γραφικοί τύποι έπαιζαν ένα παιδικό παιχνίδι ή λες και τέσσερες ιδιώτες ήρθαν ένα ταξίδι στη χώρα και ανάμεσα στις άλλες ασχολίες τους αποφάσισαν να στήσουν και ένα δίκτυο παρακολουθήσεων. Αν είναι δυνατόν!

Κι όλα αυτά, όταν ο ισραηλινός επικεφαλής της εταιρείας παρακολουθήσεων «Intellexa», Ντίλιαν δηλώνει ότι «παρέχουν τεχνολογία μόνον σε κυβερνήσεις» και όχι σε «μικρομάγαζα» και όταν η δήλωσή του «ο Νίξον έχασε την προεδρία του στην υπόθεση “Watergate” επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μια επιχείρηση υποκλοπών», παραπέμπει ευθέως στο πρόσωπο του πρωθυπουργού ως πολιτικού προϊστάμενου της συμμορίας του πολυπλόκαμου δικτύου υποκλοπών από την ΕΥΠ.

Άξιος ο μισθός του κ. Τζαβέλλα, ο οποίος βέβαια είχε δώσει δείγματα γραφής, όταν ζητούσε από τους εισαγγελείς της χώρας τη δίωξη των αγροτών κατά τις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους και όταν είναι και ίδιος εμπλεκόμενος στις παρακολουθήσεις, αφού με την έγκρισή του γινόταν παρακολούθηση 11 ατόμων που παρακολουθούσε και το «Predator». Αντί ως όφειλε να εξαιρεθεί, πήρε την υπόθεση ο ίδιος και την οδήγησε στην αρχειοθέτηση και μπορεί τώρα, αν ισχύουν τα δημοσιεύματα ότι σε λίγους μήνες λήγει η θητεία του, να αποχωρήσει «δόξη και τιμή» έχοντας ολοκληρώσει το «θεάρεστο» για την κυβέρνηση έργο του.

Βέβαια, παρ’ όλες τις μεθοδεύσεις η κυβέρνηση περνάει δύσκολες ώρες. Ο Ντίλιαν απειλεί με νέες αποκαλύψεις και μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής του στο Εφετείο μπορεί να προκύψουν και καινούργια στοιχεία. Μάλιστα δημοσιεύματα, που δεν έχουν διαψευστεί, κάνουν λόγο για μεθόδευση αλλαγής του θεσμικού πλαισίου, με σκοπό την «εξαγορά της σιωπής» του Ντίλιαν («να πέσει στα μαλακά»), με μετατροπή των ποινών φυλάκισης σε χρηματικές ή σε κοινωφελή εργασία. Η συγκάλυψη των αλλεπάλληλων σκανδάλων (Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές) έχει γίνει άλλωστε μόνιμη επιχείρηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Ταυτόχρονα βρίσκεται σε εξέλιξη και η διαδικασία διερεύνησης της υπόθεσης από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μετά την προσφυγή του παρακολουθούμενου δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.

Αλλά και στη Βουλή θα δυσκολευτεί η κυβέρνηση με την πρόταση για Εξεταστική που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ, στην οποία φαίνεται να συμφωνούν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που, σε μια ψευδεπίγραφη αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, βρήκαν ευκαιρία να αξιοποιήσουν την προκλητική απόφαση του εισαγγελέα, στο πλαίσιο των διεργασιών του αστικού πολιτικού συστήματος. Αν μάλιστα η κυβέρνηση επικαλεστεί λόγους εθνικής ασφαλείας και κατασκοπείας, που απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 151 βουλευτών, για να αποτρέψει την σύσταση Εξεταστικής, θα είναι ανακόλουθη με τους λόγους που επικαλέστηκε ο εισαγγελέας για να βάλει την υπόθεση στο αρχείο.

Έτσι κι αλλιώς, η υπόθεση μαζί με όλα τα υπόλοιπα σκάνδαλα θα «σέρνεται», θα περάσει από διάφορες φάσεις, θα προκαλεί τη συνεχή φθορά της κυβέρνησης και θα αποτελεί βασικό στοιχείο και μοχλό για την επιχείρηση αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού.
Η απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και οι αλλεπάλληλες μεθοδεύσεις της κυβέρνησης έχουν προκαλέσει την οργή, την αγανάκτηση και την αηδία του κόσμου, που βλέπει την άμεση διαπλοκή εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας και διαπιστώνει το ρόλο των λεγόμενων «Ανεξάρτητων Αρχών» (διορισμένων από την εκάστοτε κυβέρνηση) και της «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης, που έκρινε νόμιμα όλα τα Μνημόνια, που βγάζει αμέσως παράνομες και καταχρηστικές όλες τις απεργίες, που στήνει αγροτοδικεία, εκπαιδευτικοδικεία και μαθητοδικεία.

Αυτό το κλίμα δυσαρέσκειας προκαλεί αναστάτωση και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ, πράγμα που αντανακλά και η επιστολή των πέντε γαλάζιων βουλευτών. Σε αυτό το πολύ ρευστό σκηνικό, αυτό που φοβούνται η κυβέρνηση και οι βουλευτές της ΝΔ είναι ο κίνδυνος μια ξαφνικής κατάρρευσης και ενός φαινόμενου «ντόμινο».

Την παραίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ζήτησαν ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας (ΔΣΑ) και η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, που προκάλεσαν την αντίδραση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ελλάδας, που «καταδικάζει απερίφραστα» την απόφαση του ΔΣΑ, αποτυπώνοντας τα διάφορα πολιτικά κέντρα που ακροβολίζονται πίσω από τις αποφάσεις αυτές.

Η κατάσταση αυτή «φουσκώνει τα πανιά» της αντιπολίτευσης που θα ζητήσει ξανά «κράτος δικαίου», «ποιότητα θεσμών» και Εξεταστικές Επιτροπές, όταν μαζί με την κυβέρνηση και με τις οδηγίες της ΕΕ έχτιζαν όλο αυτό το θεσμικό οπλοστάσιο που θεμελιώνεται στη βάση «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων», που έδωσε και θα δώσει κι άλλα ανάλογα σκάνδαλα. Μάλιστα ο φέρελπις κ. Τσίπρας, προοικονομώντας για τον εαυτό του πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, δήλωσε ότι «ό,τι εύκολα μπαίνει στο αρχείο, το ίδιο εύκολα βγαίνει από το αρχείο».

Οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών αναδεικνύουν τη σαπίλα του αστικού κράτους και το ρόλο της Δικαιοσύνης σαν μηχανισμού του αστικού κράτους. Και πέρα από τις αυταπάτες για ένα «κράτος δικαίου» από την μια και τις μεγαλοστομίες για άμεσες «ρήξεις», «αντεπιθέσεις» και «ανατροπές» του αστικού κράτους από την άλλη, εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να καταγγείλουμε τη νέα αυτή μεθόδευση της κυβέρνησης και της «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης. Να ζητήσουμε να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο των παρακολουθήσεων, να ερευνηθούν και να βγουν στο φως όλες αυτές οι βρόμικες υποθέσεις. Το σκάνδαλο των υποκλοπών, όπως και τα άλλα σκάνδαλα δεν πρέπει να συγκαλυφθούν. Να αποκαλυφθεί ο μεγάλος ένοχος, το αστικό κράτος και οι κυβερνήσεις του, ο Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του, τα επιχειρηματικά «συνεταιράκια» τους και οι ξένες μυστικές υπηρεσίες.

Αυτό πρέπει να συνδυαστεί με τον αγώνα ενάντια στην καταστολή και την τρομοκρατία, για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών, που έχουν καρατομηθεί από το μνημονιακό Προκρούστη και που συνεχίζουν να πλήττονται από τις αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος