Μπροστά στον κατακτητικό πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν το ΚΚΕ(μ-λ) υιοθετεί τη βαθιά λαθεμένη γραμμή των ίσων αποστάσεων

 

Εντύπωση προκαλεί η κεντρική αφίσα του ΚΚΕ (μ-λ) για τον πόλεμο που ξέσπασε εναντίον του Ιράν, που αναφέρει: «Οι ΗΠΑ ματοκυλάνε τη Μέση Ανατολή. Οι ιμπεριαλιστές βάζουν φωτιά στον πλανήτη. Μέτωπο των λαών ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό».

Εντύπωση προκαλεί η εκκωφαντική απουσία κάθε αναφοράς στο Ιράν, τη χώρα που δέχεται την επίθεση και τον πόλεμο. Μια αφίσα δηλαδή που οι δημιουργοί της κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα.

Ωστόσο, μέσα από τα κείμενα του ΚΚΕ (μ-λ) προκύπτει πως δεν πρόκειται για κάποια τυχαία επιλογή ή για κάποια αβλεψία, αλλά αποτελεί στοιχείο της γραμμής του ΚΚΕ (μ-λ) απέναντι στο συγκεκριμένο πόλεμο.

Το κόμμα μας, το Μ-Λ ΚΚΕ, έχει διακηρύξει ξεκάθαρα ότι πρόκειται για έναν πόλεμο άδικο από τη μεριά των επιτιθέμενων ΗΠΑ-Ισραήλ και των συμμάχων τους και έναν πόλεμο δίκαιο από τη μεριά του Ιράν, πόλεμο αμυντικό για την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας του και της εδαφικής του ακεραιότητας και κυριαρχίας.

Σε διαφορετική κατεύθυνση κινείται το ΚΚΕ (μ-λ) που αναφέρει σε κείμενό του τα εξής:
«Το αντιδραστικό δίλημμα που τίθεται από το σύστημα στη χώρα μας -που “ανήκει στη Δύση” και έχει το ρόλο πολεμικού προπυργίου των ΗΠΑ- “ή με τη Δύση ή με τους μουλάδες” απαιτεί τον εγκλωβισμό και τη στοίχιση του λαού πίσω από το αμερικανοΝΑΤΟϊκό πολεμικό άρμα. Είναι τουλάχιστον θλιβερό ότι αυτό το δίλημμα υιοθετείται από δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά με τη μορφή “φονιάδες-μουλάδες”, για να καλεστεί ο λαός και η νεολαία να συνταχθούν με τους “μουλάδες”.
Πρόκειται για μια ανοιχτή συνηγορία στη θέση του συστήματος “οι λαοί έχουν ανάγκη από προστάτες”, για μια δήλωση που προβάλλει την “αδυναμία” των εργατών και των λαών να παλέψουν στηριγμένοι στις δικές τους δυνάμεις και να διεκδικήσουν το δικό τους, λεύτερο από εκμεταλλευτές και δυνάστες, μέλλον τους».

Καταρχάς, η αναπαραγωγή του διλήμματος «φονιάδες – μουλάδες», από όποιον την κάνει, είναι μια αναπαραγωγή απαξιωτική για τη χώρα του Ιράν, για το λαό του και για τον περήφανο και δίκαιο αγώνα που δίνει. Από αυτό δεν εξαιρούνται ούτε αυτοί που την κάνουν για να πουν ότι είναι με τους μουλάδες. Σε κάθε περίπτωση, είναι μια προσβλητική θέση για το λαό του Ιράν που εξυπηρετεί τους επιτιθέμενους και την εμετική τους προπαγάνδα, τη στιγμή μάλιστα που πασχίζουν να εξοντώσουν όλη την ηγεσία και τους εκπροσώπους αυτής της χώρας.

Τι σημαίνει όμως από εκεί και πέρα αυτή η τοποθέτηση που κάνει το ΚΚΕ (μ-λ);

Σημαίνει ότι αυτή τη στιγμή, της ιμπεριαλιστικής επίθεσης στο Ιράν, είναι λάθος να συνταχθούν ο λαός και η νεολαία με το καθεστώς του Ιράν και να πολεμήσουν μαζί του ενάντια στους επιτιθέμενους και, αντίστοιχα, το αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα στη χώρα μας και στον κόσμο δεν πρέπει να σταθεί ξεκάθαρα στο πλευρό του Ιράν στο συγκεκριμένο πόλεμο που τώρα διεξάγεται. Και πως το δίλημμα είτε με τους επιτιθέμενους είτε με τους αμυνόμενους είναι στην πραγματικότητα ένα αντιδραστικό δίλημμα.

Σημαίνει ότι το ΚΚΕ (μ-λ) προβάλλει τη θέση των ίσων αποστάσεων απέναντι στους επιτιθέμενους και απέναντι στο καθεστώς του Ιράν, υπονοώντας ότι ο δοσμένος πόλεμος είναι ένας πόλεμος άδικος από κάθε πλευρά, τόσο από ΗΠΑ-Ισραήλ όσο και από την κυβέρνηση, το στρατό και το λαό του Ιράν.

Μια τέτοια εξόφθαλμα λαθεμένη θέση ίσων αποστάσεων δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να ευνοεί αντικειμενικά τον επιτιθέμενο, όσο και να τον καταγγέλλει. Μια τέτοια θέση αντικειμενικά αποδυναμώνει το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, όσο κι αν μιλάει στο όνομά του, και ευνοεί τον επιτιθέμενο όταν δεν τάσσεται υπέρ του αμυνόμενου και όταν δεν αναγνωρίζει ότι η αμυνόμενη χώρα και η κυβέρνησή της διεξάγουν έναν δίκαιο πόλεμο.

Υιοθετεί αυτή την άποψη το ΚΚΕ (μ-λ) τώρα, όταν στη χώρα μας το κομμουνιστικό κίνημα έδωσε ένα λαμπρό παράδειγμα για το ποια πρέπει να είναι η στάση των κομμουνιστών όταν η Ελλάδα δέχθηκε επίθεση από ξένους εισβολείς και όταν είναι ηλίου φαεινότερο ότι μόνο χάρη σε αυτή τη στάση μπόρεσε να βρεθεί το κομμουνιστικό κίνημα στην ηγεσία του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, συσπειρώνοντας τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας, καθορίζοντας τις εξελίξεις.

Αυτό για το οποίο κάνει λόγο το ΚΚΕ (μ-λ) στο απόσπασμα που παραθέτουμε, όταν αναφέρεται στη δυνατότητα των εργατών και των λαών να στηριχθούν στις δικές τους δυνάμεις, δεν περνά μέσα από το δρόμο των ίσων αποστάσεων, όπως υπαγορεύει η τοποθέτησή του, ούτε από κάποιο διμέτωπο αγώνα τροτσκιστικής έμπνευσης, που θα έπρεπε ο λαός του Ιράν να διεξαγάγει, αλλά αντίθετα περνά μέσα από την πάλη των κομμουνιστών, των εργατών και των λαών για την υπεράσπιση της πατρίδας τους από τον ξένο εισβολέα, όπως έκανε και το δικό μας κίνημα τη δεκαετία του ’40. Και μόνο μέσα από έναν τέτοιο αγώνα απέναντι στην ξένη εισβολή μπορεί το κομμουνιστικό κίνημα να συσπειρώσει την εργατική τάξη και το λαό της χώρας του για τον αναγκαίο, ανεξάρτητο και αυτοτελή αγώνα που θα οδηγήσει στην πάλη ενάντια σε κάθε εκμετάλλευση και κοινωνική καταπίεση.

Γράφει το ΚΚΕ(μ-λ) σε κείμενό του πως:
«Όποια και αν είναι η “επόμενη μέρα”, θα είναι πιο κοντά στο ξέσπασμα ενός παγκόσμιου πολεμικού μακελειού! Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει εκδοχή των αποτελεσμάτων της πολεμικής επιδρομής των ΗΠΑ στο Ιράν που να απομακρύνει -πολύ περισσότερο να ακυρώνει- τον κίνδυνο του προετοιμαζόμενου Γ΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Από τη μια οι ΗΠΑ θα επιδιώξουν να εκμεταλλευτούν τις όποιες σχετικές επιτυχίες τους από την επιδρομή αυτή και βέβαια να “διορθώσουν”-αναιρέσουν τις αποτυχίες τους. Από την άλλη, Ρωσία και Κίνα, “παίρνοντας και τα μαθήματά τους” από την έξαλλη αμερικανική επιθετικότητα, θα εντείνουν και θα επιταχύνουν τις ανάλογες πολεμικές προετοιμασίες τους και τις κινήσεις τους που ήδη εξελίσσονται σε όλα τα πεδία και τα ζητήματα».

Εντάσσει και συνδέει άμεσα το ΚΚΕ (μ-λ) τον πόλεμο των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν στο πλαίσιο του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων και, στα πλαίσια αυτά, κρίνει τόσο το χαρακτήρα του πολέμου, που είναι λίγο πολύ, άδικος από κάθε πλευρά, όσο και τα αποτελέσματά του, που είναι αδιάφορα για το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα των λαών.

Η κύρια ωστόσο πλευρά του συγκεκριμένου πολέμου, που αποσαφηνίζει και το χαρακτήρα του, ανεξάρτητα από τις αναμφισβήτητες μεταβολές στους παγκόσμιους συσχετισμούς και ανεξάρτητα από τη γενική όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, είναι η ιμπεριαλιστική επέμβαση ενάντια στο Ιράν, σε συνέχεια των κατακτητικών πολέμων που εξαπέλυσε ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στη Συρία, και που τώρα -και παράλληλα- στοχοποιεί την Κούβα, τη Βενεζουέλα, την Κολομβία, και τη Γροιλανδία.

Απέναντι σε αυτή την αχαλίνωτη επιθετικότητα, τις απειλές και τις στρατιωτικές επεμβάσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, το κομμουνιστικό κίνημα όφειλε και οφείλει να υπερασπιστεί κάθε αμυνόμενη και απειλούμενη χώρα και να υπερασπιστεί το δίκαιο αγώνα της υπεράσπισης της ανεξαρτησίας της. Μόνο τότε αποκτά νόημα και ουσιαστικό περιεχόμενο ο αντιιμπεριαλιστικός αγώνας ενάντια στους αμερικανούς εισβολείς.

Το Ιράν δέχεται την αμερικανική πίεση, τους εκβιασμούς, το εμπάργκο και την εσωτερική υπονόμευση, όχι τώρα μόνο αλλά συστηματικά και αδιάλειπτα από το 1979, όταν ανατράπηκε το φιλοαμερικανικό καθεστώς του Σάχη. Και αν κανείς στεκόταν απέναντι σε αυτές τις πιέσεις για όλα αυτά τα χρόνια, γιατί πρέπει να αλλάξει τώρα τη στάση του, όταν το Ιράν δέχεται αυτή την απροκάλυπτη στρατιωτική επίθεση;

Το ΚΚΕ (μ-λ), μέσα από τα κείμενά του, λέει πως για το κομμουνιστικό και το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα λίγο-πολύ είναι αδιάφορο ποια θα είναι η έκβαση του πολέμου. Είτε νικήσουν οι Αμερικάνοι είτε όχι, θα είναι μια νίκη που πιστώνεται σε ένα ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, της Δύσης από τη μία ή της Ανατολής και των Ρωσοκινέζων από την άλλη, και πως δεν ακυρώνεται η προετοιμασία του Γ΄ Παγκόσμιου Πολέμου μεταξύ των δυνάμεων αυτών.

Οι εκτιμήσεις για τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη μορφή και το περιεχόμενό του, τις δυνάμεις και τα μέτωπά του και το πότε θα ξεσπάσει, κινούνται στη σφαίρα προφητειών και δεν μπορούν, κατά την άποψή μας, να θολώνουν το κριτήριο της στάσης μπροστά στο δοσμένο πόλεμο που τώρα διεξάγεται.

Ο πόλεμος που τώρα έχουμε μπροστά μας -και μάλιστα η έκβασή του που δίνει ήδη μια άλλη εκδοχή, πέρα από αυτές που λέει το ΚΚΕ (μ-λ)-, χάρη στην αταλάντευτη στάση του Ιράν και του αδούλωτου λαού του που αντιστάθηκε και αντιστέκεται στους εισβολείς και τους οδηγεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πιστοποιεί την αποτυχία όλων των βασικών πολιτικών και στρατιωτικών τους στόχων. Αυτό που τώρα συμβαίνει αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, που δίνει πνοή, ανάσα και ελπίδα σε κάθε λαό που αγωνίζεται σε όλο τον κόσμο. Ο αγώνας του ιρανικού λαού τροφοδοτεί με δύναμη, κουράγιο και αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό πρώτα απ’ όλα το λαό της Παλαιστίνης, του Λιβάνου, της Υεμένης και όλης της Μέσης Ανατολής, τους λαούς της Κούβας και της Βενεζουέλας, της Ελλάδας και της Κύπρου και τους λαούς όλου του κόσμου.

Ο αγώνας του Ιράν και του ιρανικού λαού αποτελεί αντικειμενικά έναν αγώνα αντιιμπεριαλιστικό, αντιαμερικανικό και αντισιωνιστικό και αποτελεί μια μεγάλη συνεισφορά και παράδειγμα απέναντι στις αρπακτικές ορέξεις των Αμερικάνων αλλά και κάθε ιμπεριαλιστή που επιδιώκει την εξάρτηση και την καταδυνάστευση χωρών και λαών.

Το ΚΚΕ (μ-λ), όπως και άλλες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, χάνοντας την κύρια πλευρά, προέβαλαν τις πρόσφατες κινητοποιήσεις του Ιανουαρίου στο Ιράν, δίνοντάς τους χαρακτήρα λαϊκής επαναστατικής εξέγερσης ενάντια στο καταπιεστικό καθεστώς.

Η κύρια πλευρά του χαρακτήρα αυτών των κινητοποιήσεων ήταν η προσπάθεια εσωτερικής αποσταθεροποίησης για την προετοιμασία της επέμβασης, η προσπάθεια δημιουργίας ρωγμών και σύγχυσης που θα διευκόλυνε πολιτικά, στρατιωτικά και προπαγανδιστικά την εισβολή.

Όλοι οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί και τα επιτελεία των Αμερικάνων, των Ισραηλινών και της Δύσης έδρασαν, με τις δυνάμεις της δυτικόφιλης ιρανικής διασποράς, συντονισμένα και αποφασιστικά για να διαμορφώσουν το εσωτερικό έρεισμα της στρατιωτικής επέμβασης, για την ανατροπή της κυβέρνησης του Ιράν και την αντικατάστασή της από καθεστώς ανδρεικέλων. Αυτό ήταν το διακύβευμα των κινητοποιήσεων και τίποτε άλλο.

Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Scott Bessent, σε κατάθεσή του στην Επιτροπή Οικονομικών της αμερικανικής Γερουσίας είπε:
«Στο Υπουργείο Οικονομικών, αυτό που κάναμε ήταν να δημιουργήσουμε έλλειψη δολαρίων στη χώρα, στο Ιράν. Περιέγραψα αυτή τη στρατηγική σε μια ομιλία μου στο Οικονομικό Σύλλογο της Νέας Υόρκης τον Μάρτιο. Οδήγησε σε μια γρήγορη, και θα έλεγα δραματική, λύση τον Δεκέμβριο, όταν μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες του Ιράν χρεοκόπησε… Η κεντρική τράπεζα έπρεπε να τυπώσει χρήματα. Το ιρανικό νόμισμα κατέρρευσε, ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε στα ύψη και γι’ αυτό είδαμε τον ιρανικό λαό στους δρόμους».

Αλλά και πριν από λίγες μέρες ο ίδιος ο Τραμπ, που κραύγαζε το Γενάρη μαζί με το Νετανιάχου όταν εκδηλώθηκαν οι συγκεκριμένες κινητοποιήσεις «κρατηθείτε, ερχόμαστε», τώρα, στις 6 Απριλίου, δήλωσε πως: «Στείλαμε όπλα, πολλά όπλα, που έπρεπε να πάνε στους (Ιρανούς) για να μπορούν να πολεμήσουν αυτούς τους απατεώνες».

Τέλος, το ΚΚΕ (μ-λ) φιλοξενεί στα Μέσα που διαθέτει, και κυρίως στις «Αντιγειτονιές», πληθώρα κειμένων που τώρα, την ώρα της ιμπεριαλιστικής επιδρομής, στρέφονται ενάντια στην κυβέρνηση του Ιράν. Αποκορύφωμα αποτελεί κείμενο του «Συμβουλίου Συνεργασίας Ιρανικών Αριστερών και Κομμουνιστικών Δυνάμεων», που υπογράφεται μεταξύ άλλων οργανώσεων και από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιράν.

Λέει αυτό το κείμενο:
«Ας υψώσουμε το σύνθημα: όχι στον αντιδραστικό πόλεμο, όχι στον ιμπεριαλισμό, όχι στο σιωνισμό και όχι στο αντιδραστικό ισλαμικό καθεστώς. Ας εντείνουμε τις διαμαρτυρίες και τους αγώνες μας, διεκδικώντας τον άμεσο τερματισμό του πολέμου και προωθώντας την επαναστατική ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Κάτω το καπιταλιστικό σύστημα που κυβερνά το Ιράν.
Ζήτω η ελευθερία.
Ζήτω ο σοσιαλισμός».

Πρόκειται για ένα κατάπτυστο κείμενο που έρχεται σε αντίθεση με τους αγώνες και τις θέσεις του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, όπου η επίκληση των συνθημάτων για ελευθερία και σοσιαλισμό είναι κάλπικη. Πρόκειται για ένα κείμενο που παραπέμπει στη στάση του ΚΚ Ιράκ, που καλούσε τη διεθνή κοινότητα να ανατρέψει τον Σαντάμ Χουσεΐν και αποτέλεσε το πρώτο νόμιμο κόμμα στο κατεχόμενο από τις Αμερικανούς Ιράκ, που συμμετείχε στην κατοχική κυβέρνηση υπό την ηγεσία των κατακτητών. Πρόκειται για ένα κείμενο που ψελλίζει χλιαρά ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο για να βροντοφωνάξει και να στρέψει το λαό του Ιράν προς τον ίδιο στόχο που θέτουν και οι επιτιθέμενοι: κάτω το καθεστώς του Ιράν. Και αυτά τα λένε τη στιγμή που οι αμερικανοσιωνιστές έχουν δολοφονήσει με τον πιο δόλιο τρόπο τη μισή ιρανική ηγεσία και ο πιο ισχυρός στρατός του πλανήτη, των ΗΠΑ, με τον πιο ισχυρό στρατό της Μέσης Ανατολής, του Ισραήλ, εφορμούν, ισοπεδώνουν και καταστρέφουν τη χώρα και δολοφονούν τον άμαχο πληθυσμό της.

Αυτές τις δυνάμεις, στο αυριανό Ιράν, όποια και αν είναι η εξέλιξη, δεν θα τις αντέχει ούτε το χώμα που θα πατούν και μπροστά στο λαό θα εξαφανιστούν κάτω από την περιφρόνηση και το στίγμα της εθνοπροδοτικής τους στάσης.

Ωστόσο, αποτελεί πρόβλημα όταν τέτοια κείμενα γραμμής -αυτής της γραμμής- με τέτοιο σαφή χαρακτήρα και ιδεολογικό βάρος φιλοξενούνται από το
ΚΚΕ (μ-λ) χωρίς κανένα, μα κανένα, σχολιασμό.

Αποτελεί πρόβλημα, διότι, όταν τέτοια κείμενα προβάλλονται χωρίς σχολιασμό, αποστασιοποίηση και απάντηση, τότε αυτά αποκτούν ένα θετικό πρόσημο από αυτόν που τα φιλοξενεί.

πηγή:  Λαϊκός Δρόμος